...สมน้ำสมเนื้อ...

 


ช่วงนี้ปรากฏข่าวที่ครูลงโทษนักเรียนอย่างรุนแรงตามสื่อต่างๆอีกครั้ง กรณีนี้เริ่มมีมากขึ้นเมื่อผู้ปกครองของเด็กไม่ยอมให้ลูกถูกทำโทษอย่างรุนแรงในบางกรณี หรือ ไม่ชอบให้ลูกถูกลงโทษเลย และ บ่อยครั้งที่ครูถูกเพ่งมองว่าใช้ความรุนแรงเกินกว่าเหตุ

 

เด็กบางคนพ่อแม่อาจจะรักมากเหมือนไข่ในหินเกิดมาไม่เคยตีลูก แล้วครูเป็นใครมาทำลูกฉันได้

 

ครูบางคนเจอเด็กดื้อๆอาจจะอดใจไม่ไหวขอสักที

 

แต่ผมเชื่อมั่นว่าครูส่วนใหญ่กว่าจะลงโทษลูกศิษย์ด้วยไม้เรียวคงต้องจำเป็นจริงๆครับท่านถึงต้องทำ

 

เรื่องนี้ผมมองว่าน่าเห็นใจทั้งสามฝ่ายนะครับ ทั้งผู้ปกครอง เด็ก และครู ถ้าเด็กประพฤติไม่ดีจริงแล้วครูลงโทษแรงเกินไปก็จะมีปัญหา หรือครูไม่ยอมลงโทษเพราะกลัวจะเกิดเรื่องเกิดราวฟ้องร้อง ครูก็อาจจะเสียใจถ้าวันหนึ่งเด็กคนนั้นโตมาอย่างฝังใจกับพฤติกรรมไม่ดีเหล่านั้น ผู้ปกครองก็มีทั้งที่รับได้ รับไม่ค่อยได้และรับไม่ได้เลย กับการถูกลงโทษของลูก เด็กก็มีปนเปไป เรียบร้อย เรียนดี เรียนไม่ดี ซ่า ก๋ากั๋น เป็นเรื่องปกตินะครับผมว่า


บ้านผมอยู่อำเภอโพธารามจังหวัดราชบุรีครับ แต่ชั้น ม1.-ม6. มาเรียนในเมืองราชบุรีเพราะเรียนตามที่พ่อสนับสนุนครับ พ่อบอกว่าที่นี่วิชาการดี และ มีโอกาสสอบเข้าที่ดีดี เด็กๆไม่รู้เรื่องหรอกครับ รู้ว่ามันโก้ดีได้มาเรียนในเมือง เวลากลับบ้านนี่ยืดเลยครับ เพราะในอำเภอจะมีเด็กมาเรียนในเมืองไม่มากเท่าไร


สำหรับผมประสบการณ์สมัยเรียนมัธยมต้นที่โรงเรียนประจำจังหวัดในจังหวัดราชบุรี ผมเคยถูกทำโทษเหมือนกันครับและถูกตีในห้องปกครองเพราะเป็นโทษที่ไม่สมควร ตอนนั้นจำได้ว่าอยู่มัธยมที่สอง ปกติก็จะเป็นเด็กเรียบร้อยพอใช้ เรียนดีพอประมาณแต่พอขึ้นชั้นมัธยมสองด้วยสาขาวิชาที่เลือกเรียนเลยได้ไปอยู่ห้องท้ายๆซึ่งต้องถือว่าซ่าเอาการอยู่สำหรับชื่อเสีย(ง)ของนักเรียนปลายแถว


จากเพื่อนๆที่แวดล้อมที่ค่อนข้างซ่า ก่ากั๋น ช่วงนั้นทำให้ตัวเองซ่าตามเพื่อนไปด้วย แต่โชคดีที่ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับพวกยาเสพย์ติด ส่วนโทษที่ผมได้รับนั้นเป็นโทษสถานเบาจากการทำผิดบางอย่างแต่ถูกลงโทษจากครูปกครองซึ่งห้องนั้นไม่มีใครอยากย่างกรายเข้าไปหรอกครับ

 

วันนั้นจำได้ว่าโดนหวดไปสามทีแรงๆ ต้องใช้คำว่าหวดเพราะตีจะค่อนข้างเบาๆสั้นๆ แต่นี้ไม้เรียวรุ่นใหญ่และยาว จากความผิดครั้งนั้นไม่เคยจะคิดนำเรื่องราวไปร้องเรียนแต่อย่างใดเพราะเราผิดจริงและก็ไม่อยากให้พ่อแม่รู้และเสียใจ แต่ก็ตั้งใจว่าโดนครั้งเดียวเข็ดแล้วครับ จำได้ว่านั่งระบมไปเป็นอาทิตย์

 

แต่การลงโทษคราวนั้นช่วยให้สำนึกผิดได้มากครับ และไม่ได้มีความโกรธเคืองคุณครูเลยเพราะท่านลงโทษเราตามหน้าที่เพราะเราผิดจริงๆ แต่สมัยนี้น่าจะน้อย หรือ เบาลงและอาจใช้วิธีหันหน้าเข้าหากัน พูดจากันมากขึ้น เพราะครูที่ลงโทษลูกศิษย์แบบถึงเนื้อถึงตัวคงไม่อยากถูกสอบสวนเช่นกัน

 

สำหรับผมการลงโทษก็เป็นสิ่งที่ดีนะครับถ้าทำอยู่ในกรอบ ไม่รุนแรงเกินไป แต่การลงโทษก็ไม่จำเป็นต้องลงไม้ลงมือเสมอไปอาจจะให้ไปทำความสะอาดโรงเรียน ทำเวรพิเศษ เรียกผู้ปกครองมาพูดคุย มีการพูดคุยกันสามฝ่ายหรือมีกิจกรรมสานสัมพันธ์บ่อยๆ หรือ ตีแบบ soft soft ก็น่าจะดีครับถ้าจำเป็น อย่างไรก็ให้ความรักพร้อมๆกับความรู้นะครับ เด็กๆก็ควรมีความเคารพนบนอบต่อครูบาอาจารย์ ผู้ปกครองก็ควรอบรมบ่มนิสัยลูกๆของท่านตามสมควรเพราะท่านก็เป็นครูคนแรกและครูตลอดชีวิตเช่นกันครับ ครูก็ควรมีจริยธรรม คุณธรรมตามกรอบที่เหมาะสมครับ

 

เป็นกำลังใจให้ครูดีและครูที่อาจจะพลาดพลั้งไปที่มีจิตสำนึกกลับตัวทุกท่านนะครับ และ อยากเห็นความเข้าใจทั้งสามฝ่ายของครู เด็ก และ ผู้ปกครอง

 

แต่สำหรับนักเรียนดื้ออย่างผม สงสัยจะสมควรที่โดนตีแรงๆให้หลาบจำครับ ไม่ได้ชอบความรุนแรงนะครับ แต่มันสมควรโดนแบบสมน้ำสมเนื้อกับความผิดครับ

 

 

ภาพจาก www.sarakadee.com