สวัสดีค่ะ

สมัยก่อนจะมีสุภาษิตว่า "รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี" ครูเปรียบได้กับพ่อแม่คนที่ 2 การลงโทษมักจะทำด้วยความรักและปรารถนาดี เนื่องจากเด็กบางคนก็คือเด็ก ... ยังไม่มีความคิด บางครั้งก็ดื้อและทำผิดกฏระเบียบ ต้องขนาบไว้ไม่ให้ดื้อ ไปผิดทาง...

ในขณะเดียวกัน ปัจจุบันก็มีครูบางคนที่ยังไม่มีวุฒิภาวะพอที่จะ "จำกัดให้การลงโทษ" เป็นการทำด้วยความเมตตาต้องการให้ลูกศิษย์เป็นคนดี... แต่กลายเป็นทำตามอารมณ์โกรธหรือกดดัน...

กฎทุกกฏเกิดขึ้น เนื่องจากมีคนละเมิดข้อที่ควรปฏิบัตินั่นเองค่ะ...

เนื่องจากคนไม่มีรากเองก็เป็นเด็กดื้อคนหนึ่ง...แต่ดื้อตาใส ไม่พูด ไม่เถียง แต่ไม่ทำ...ครูก็มักจะโกรธไม่ลง เลยรอดตัวจากการถูกลงโทษหลายครั้งค่ะ เพื่อน ๆ ที่ทำแบบเดียวกัน บอกว่า...ยัยคนนี้มีพระรอดแขวนคอ...แน่เลย

ความจริงเป็นเพราะคุณครูน่ะ ท่านไม่อยากลงโทษเด็กหรอก หากไม่เหลือบ่ากว่าแรง ดังที่คุณครู ป 1 กล่าวนั่นแหละค่ะ

(^___^)