สิ่งที่ผู้เขียนอยากพูดถึงก็คือ สิ่งนี้เป็นปัญหาที่แท้จริงของชาวบ้านหรือเปล่า หรือเป็นเพียงการมีคนมากระตุ้นทั้งจากโรงพยาบาลและผู้บริหารท้องถิ่น
หอกระจายข่าวของชุึมชนเปิดเพลงประกาศตั้งแต่เช้า แจ้งว่าวันนี้จะีมีคุณหมอจากโรงพยาบาลมาร่วมประชุมในการจัดตั้งชมรมผู้สูงอายุในหมู่บ้านขอให้ผู้สูงอายุเข้าร่วมประชุมทั้งที่ผู้ที่สมัครและยังไม่สมัครเข้าร่วมชมรม
ด้วยว่าผู้่เขียนได้เข้าร่วมประชุม โครงการ SHA ของ สรพ. จึงคิดว่า น่าจะไปประชุมกับชาวบ้านสักหน่อยว่าคิดกันอย่างไำร
ชมรมผู้สูงอายุถูกจัดตั้งขึ้นหลายหมู่บ้านแล้ว บางหมู่บ้านกลายเป็นหมู่บ้านต้นแบบเนื่องจากว่ามีระบบบริหารจัดการที่ดี เหลือก็แต่หมู่บ้่านของผู้เขียนที่ยังไม่ได้จัดทำกันอย่างจริงจัง
การประชุมของชาวบ้านในเรื่องของชมรมผู้สูงอายุจัดมาหลายครั้งแล้ว แต่ยังขาดคณะกรรมการซึ่งวันนี้ได้มีการแต่งตั้ง ซึ่งก็เป็นคุณครูที่เกษียณอายุราชการแล้วรับเป็นประธานให้ โดยมี อสม.เป็นเลขา ดูแล จัดระบบ จัดกิจกรรมต่างๆให้ และยังได้รับการสนับสนุนจากผู้นำท้องถิ่นอีกด้วย ก็เป็นที่น่ายินดี
วันนี้ คณะ อสม. มีการพูดถึงการการออกกำลังกายของผู้สูงอายุ ซึ่งมีคนเสนอให้ทำกันแค่ยืดเหยียดก็พอ ผู้เขียนก็เห็นด้วยและสนับสนุน การแต่งกายก็เป็นไปอย่างง่าย หากทำดีต่อเนื่อง ผู้นำท้องถิ่นก็จะหามาชุดออกกำลังกายมาให้ ซึ่งในครั้งแรกนี้จะทำเสื้อมาแจกทุกคนที่มาออกกำลังกาย
สิ่งที่เป็นข้อสังเกตของผู้เขียนที่อยากพูดถึง ก็คือ สิ่งนี้เป็นปัญหาที่แท้จริงของชาวบ้านหรืิอเปล่า ผู้สูงอายุอยากออกกำลังกาย เพราะตัวเองสุขภาพไม่แข็งแรงหรืออยากสร้างเสริมสุขภาพของตนเองจริงหรือไม่
หากใช้เครื่องมือ outcome mapping ที่ทาง สรพ. แนะนำไว้่ สิ่งนี้ไม่น่าจะใช่ กลับเป็นว่าเป็นนโยบายที่ทางโรงพยาบาลมาแนะนำว่าควรมีการจัดตั้งชมรมผู้สูงอายุ ฝ่ายนักปกครองท้องถิ่นก็บอกว่า มีเงินกู้สนับสนุนให้ผู้สูงอายุด้วย ซึ่งเป็นสิ่งเร้าให้อยากให้มีการจัดตั้งชมรมผู้สูงอายุจริง สิ่งเหล่านี้มีส่วนดึงดูดด้วยหรือไม่ ยังไม่แน่ใจนัก
ประธานชมรมของหมู่บ้านบอกว่า เวลานัดมาออกกำลังกายไม่ค่อยมีใครมา มีคนสองคนแล้วก็หายไป ไม่อยากให้เป็นอย่้างนั้น ก็จะรอดูว่าครั้งนี้จะยั่งยืินหรือไม่
มีสิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนชื่นชมก็คือ ผู้สูงอายุนัดประชุม รับประทานอาหารร่วมกัน โดยการนำอาหารมาคนละนิืดคนละหน่อย เหมือนการไปทำบุญที่วัด ทุกวันอาทิตย์สุดท้่ายของเดือน สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้ผู้สูงอายุได้เพื่อน ได้พูดคุย ได้แลกเปลี่ยน ซึ่งหากมีโอกาสผู้เขียนก็จะไปร่วมวงสนทนานี้ด้วย ไม่แน่ว่า หากมีการพูดคุยกันบ่อยครั้ง ป้ญหาที่แท้จริงของชาวบ้านอาจจะเกิดขึ้นในวงสนทนาอาหารเย็น ภาพฝันและพันธกิจก็จะตามมา หลังจากนั้นคงไม่มีปัญหาในการหาผู้สนับสนุน ผู้เกี่ยวข้องทั้งโดยตรงและโดยอ้อม
ผู้เขียนจะพยายามเข้าำไปพูดคุยกับพี่น้องของผู้เขียนให้มากขึ้น เื่พื่อให้ได้ปัญหา ได้เครือข่าย ได้เพื่อน ได้พี่ ได้พ่อ ได้แม่ ซึ่งก็เป็นญาติๆของผู้เขียนเอง
อยากให้เมืองไทยมีัชุมชนเข้มแข็งกันทุกหมู่บ้าน



สวัสดีค่ะ
- ส่วนใหญ่เรามักยัดเหยียดความต้องการของเราให้ท่าน ๆ
- การร่วมคิด ร่วมใช้ ร่วมแจมน่าจะดีค่ะ เหมือนหาความต้องการอย่างแท้จริง
- เห็นที่นี่เขาจัดออกกำลังกาย แต่เป็นเทศบาลเป็นแกนนำ ดีค่ะ
- แรก ๆ มาเพราะอยากได้ของรางวัล
- ต่อมาเพราะติด... ติดการออกกำลังกาย การบอกต่อจึงเป็นเหตุนำมาซึ่งการขยายผลค่ะ
- ระลึกถึงค่ะ ป้าแดง
แวะมาเยี่ยมครับ
...
แหะ แหะ มีเรื่องมาเล่าให้ฟังด้วยครับ
สมัยนึงผมเป็นนักพัฒนาทำงานในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง หมู่บ้านอยู่ห่างจากตัวเมืองไม่มาก ผมจึงใช้มอเตอร์ไซด์ขับไป-กลับ ระหว่างที่พักกับหมู่บ้าน จะเรียกว่านักพัฒนาแบบไปเช้าเย็นกลับก็ได้
ตามสูตรของนักพัฒนา เมื่อเข้าหมู่บ้านก็ต้องไปค้นหาปัญหาของหมู่บ้านให้พบเพื่อทำการแก้ไข ผมก็ทำตามนั้น เข้าหมู่บ้านไปก็รู้จักกับลุงคนนึง อัธยาศัยดี ก็เข้าไปคุยกะแกและก็ถามว่า "ในฐานะที่ลุงเป็นลูกบ้านหมู่บ้านนี้ ลุงมีปัญหาอะไรบ้าง" แกนั่งคิดพักใหญ่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้
ลุงคิดออกหรือยัง ผมถามลุงหลังจากลงเรือนแกไปพักใหญ่เพื่อไปคุยกับชาวบ้านคนอื่น แกส่ายหัวบอกคิดไม่ออก ตอบไม่ได้ว่าปัญหาของแกคืออะไร เย็นแล้วผมต้องออกจากหมู่บ้าน เพราะมีนัดดริ้งในเมือง ก็บอกแกว่า งั้นฝากลุงคิดหน่อยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเข้ามาเอาคำตอบ
รุ่งขึ้นผมเข้าหมู่บ้านสายเกือบเที่ยง เพราะเมื่อคืนหนักไปหน่อย ถึงหมู่บ้านก็ตรงรี่ไปบ้านลุง ว่าไงลุงคิดออกหรือยัง ผมถามลุงหลังจากทักทายเสร็จ สีหน้าก็หม่น ๆ พิกลแล้วส่ายหัวเหมือนเมื่อวาน คิดไม่ออกหวะไอ้หนุ่ม แกว่างั้น ผมก็ใจเย็น เลยบอกกะแกว่า ไม่เป็นไร ผมฝากลุงคิดเป็นการบ้านอีกวันละกัน พรุ่งนี้ผมจะมาใหม่ พรุ่งนี้ให้ได้คำตอบนะลุงนะ...
ว่าแล้วผมก็ขับรถออกจากหมู่บ้านเพื่อพักผ่อนเพราะมีอาการกำเริบจากเมื่อคืน
รุ่งขึ้นผมเข้าหมู่บ้านแต่เช้า เห็นลุงนั่งอยู่หน้าบ้าน เหมือนว่าจะรอผม วันนี้ลุงดูอิดโรยเหมือนคนไม่ได้นอน ผมถามแกว่า ลุงคิดออกหรือยัง เออ! ไอ้หนุ่มลุงคิดออกแล้ว ผมยิ้ม นึกในใจว่า ได้คำตอบแล้ว จะได้เริ่มทำงานซะที
อะไรหละลุง ผมถาม
"...กูรู้แล้วปัญหากูคืออะไร ปัญหาของกูก็มึงนี่แหละ ไอ้ห่าทำกูนอนไม่หลับมาสองคืนแล้ว มึงนี่แหละตัวปัญหา..."
ป้าแดงคะ ฟังพี่หนานเล่า แล้ว... อืม... สะท้อนหลายอย่างเลยค่ะ สรพ.ด้วยละ