กินเพื่ออยู่...กินเพื่อวันพรุ่งนี้กันดีกว่า

"การกิน" บางคนบอก...กินเพื่อให้อยู่รอด

"การกิน" บางคนบอก...กินเพื่อให้หายหิว

"การกิน" บางคนบอก...กินเพื่อให้อิ่มท้อง

"การกิน" บางคนบอก...กินต้องมีศิลปะ

"การกิน" บางคนบอก...กินอย่างรู้คุณค่า

"การกิน" บางคนบอก...กินแบบพอประมาณ

   การกินแบบพอประมาณ - น่าสนใจมากในที่นี้ เพราะสื่อความหมายเพื่อคนรักสุขภาพห่วงใยตัวเอง ครอบคลุมถึงการกินแทบจะทุกอย่างที่คนบอกมา  ที่สำคัญเป็นการกินแล้วไม่ทำให้ตัวคนกินเดือดร้อน เพราะคำว่า "พอประมาณ" คือกินอย่างประมาณตน ทำนองว่ารู้กำลังย่อยสลายอาหารของร่างกาย รู้ขนาดกระเพาะของตน ถ้ากินมากกระเพาะก็อาจปริ หรืออาจทำให้อึดอัด ไม่สบายกาย หรือถ้ากินน้อยไปก็ไม่หายหิว หรือหิวทุรนทุราย หูอื้อตาลาย

   นอกจากนั้น การกินอย่าง "มีศิลปะ" น่าจะรวมถึงการกินอย่างเลือกสรร ไม่ใช่กินดะ หรือไม่ใช่กินตามใจปาก มีคำกล่าวว่า กินตามใจปากเป็นหมู หรือกินอะไรก็เป็นอย่างนั้น กินหมูก็เป็น(อ้วนเป็น)หมูไง...  

   ถ้าเรารู้หลักโภชนาการ รู้ว่าร่างกายต้องการสารอาหารอะไรบ้างก็เลือกกินอาหารให้ครบทั้ง 5 หมู่ แต่หมู่ไหนที่กินมากแล้วเป็นผลเสียต่อสุขภาพ อาจไม่จุกตายทันทีหรืออาจไม่แสดงอาการโรคภัยไข้เจ็บทันทีหรือช็อคเข้าโรงพยาบาลทันใด ...แต่ระยะเวลาไม่นานหลังจากที่กินสาร(ใน)อาหารส่วนเกินสะสมไปเรื่อยๆ ย่อมมีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียนแน่นอน อย่างน้อยก็มีไขมันส่วนเกิน ต้องเปลืองเงินซื้อชุดใหม่...ไขมันในเลือดอุดตัน ต้องเข้าคลินิกหรือโรงพยาบาลบ่อย(ถ้ามีโอกาสได้เข้าบ่อย)...ความดันโลหิตสูง ปวดหัว หรือไม่ก็เป็นโรคหัวใจต่อไป... โรคสำคัญตามมาคือโรคขาดความมั่นใจ โรคทรัพย์จาง โรคซืมเศร้าเบื่อหน่ายชีวิต(เพราะโรคภัยที่มาเยือน)

  ไม่มีใครปฏิเสธว่า โรคภัยไข้เจ็บมีสาเหตุ(ไม่ใช่แค่ส่วนหนึ่ง แต่อาจเป็นส่วนใหญ่หรือ ส่วนที่สำคัญ)มาจากการกินที่ไม่พอประมาณหรือไม่มีศิลปะ  

  สมัยนี้ชีวิตคนเราเผชิญกับโรคภัยไข้เจ็บได้ง่าย แม้ยารักษาโรคจะพัฒนาขึ้นมาก แต่โรคบางโรคหากตัวเราเองสามารถห่างไกลได้ด้วยการป้องกันก่อนที่จะสายเกินไปก็จะดีกว่าไม่ใช่เหรอ...

  เราเตือนตัวเองได้ดีกว่าให้ใครเตือน...เราเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ดีกว่าให้คนอื่นมาคอยเปลี่ยนแปลงเรา แต่จะเปลี่ยนไปทำไมอย่าถาม...(คำว่าทำไมอย่าถาม...เพราะจะต้อนให้คนอื่นจนมุม ตัวเราเองก็จนปัญญาจะให้โอกาสตัวเอง)

  ขอให้คิดว่า "เปลี่ยนเพื่อตัวเอง" "เปลี่ยนเพื่อนคนที่เรารัก" หรือ "เปลี่ยนเพื่ออนาคต"

  ...กินพอประมาณ และ กินอย่างมีศิลปะ(เลือกกินแต่สิ่งที่มีประโยชน์และไม่ทำร้ายสุขภาพ) เป็นคำตอบที่ดีที่สุดสำหรับคนที่ไม่ต้องการเสี่ยงกับโรคภัยไข้เจ็บ

  ความสุขเพราะกินเกินพอดี กินอย่างเมามัน กินอย่างลืมตัว...เป็นความสุขเฉพาะหน้า ผิวเผิน...

  "แต่ความสุขเพราะกินพอประมาณ กินอย่างมีศิลปะ...เป็นความสุขระยะยาว - สุขภาพดีหาซื้อไม่ได้ ต้องเริ่มจากตัวเราเอง - ยังเป็นคำตอบสุดท้ายที่ใช้ได้ดีเสมอ"