ไม่ว่าข้าพเจ้าจะอยู่แห่งหนใด เสียงกระซิบข้างหูทุกคืนที่ได้ยินยามหลับตา คือคำว่า รักลูกนะคนดีของแม่

   แม่..ไม่เคยลำบาก หากแต่สิ่งนั้นทำเพื่อ"คุณ"

 

                         

 

ไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบัน หลายคนอาจจะคิดว่า

แม่เราทำไมชอบบ่นจัง ว่าเราอยู่เรื่อย กลับบ้านดึกก็ไม่ได้ ไม่ทำงานบ้านก็ว่าเราขี้เกียจ

โอ้ย!!! ไม่ไหว หละ เบื่อ...

       เมื่อก่อนข้าพเจ้าเป็นคนหัวดื้อเอาแต่ใจมาก เป็นเด็กที่เลี้ยงยาก (แม่ข้าพเจ้าบอกอย่างนั้น) จนโตขึ้นข้าพเจ้าก็ยังเอาแต่ใจอยู่ และชอบเถียงแม่ จนหลายครั้ง ข้าพเจ้าจะประชด ไม่กินข้าวเย็นบ้าง ไม่พูดกับแม่บ้าง

  คุณก็เหมือนข้าพเจ้าใช่ไหม หละ....

งั้นมาลองอ่านสิ่งที่จะหันมาให้คุณเข้าใจ"คนเป็นแม่"มากขึ้น

คุณเคยอ่านเรื่องนี้หรือไม่....

ลองเสียเวลาสักนิด แล้วคุณจะรู้ว่า

คนที่นั่งอยู่ที่บ้านคุณนั้น รักคุณเกินคำว่า"รัก"ที่คุณบอกใครต่อใคร

 

              อ่านแล้วคุณจะรู้ว่าคำว่า แม่ ไม่ได้เรียกคนที่ให้กำเนิดแต่คำว่า"แม่" ใช้เรียกคนที่รักคุณเกินกว่าชีวิตของท่าน
             ทำให้ข้าพเจ้าได้รู้สึกว่าข้าพเจ้ายังมีแม่มี่คอยเป็นกำลังใจและเป็นห่วงอยู่เสมอ  ไม่ว่าข้าพเจ้าจะอยู่แห่งหนใด เสียงกระซิบข้างหูทุกคืนที่ได้ยินยามหลับตา คือคำว่า
"รักลูกนะคนดีของแม่ ..."

              

                      รักแม่ไม่ต้องบอก รักแม่ไม่ต้องกอด

                               รักแม่แค่เป็นคนดีของแม่

                                  แม่ก็มีความสุขแล้ว