เด็กชายคนนั้นเผยรอยยิ้มที่ซ่อนความเจ็บปวดไว้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายเพียงเล็กน้อยที่ได้รับ

                         

 เมื่อมายืนอยู่ในจุดที่ความรับผิดชอบ(ต้อง)สูง...

  เมื่อเด็กบ้านนอกคนนึงจากบ้านมาเรียนต่างถิ่น ชีวิตของเด็กมอปลายธรรมดาคนนึงก็ต้องเปลี่ยนไป จากเด็กไม่เอาอ่าว หลุดกรอบ และไม่มีคำว่ากฏในหัว

 เมื่อวันสำคัญครั้งหนึ่งของชีวิตมาถึง...

ใครจะคิดว่าเด็กชายคนนั้นจะหยิบปากกาออกมาเขียนใบสมัครประธานนักเรียน พร้อมๆกับเสียงหัวเราะของเพื่อนๆรอบข้าง ที่บางคนยังคิดว่า "เขียนเล่นรึไง"

 

                         

              จนกระทั่งเด็กคนนั้นหาเพื่อนได้ค่อนข้างเยอะ รวมกันเป็นทีมแล้วลงแข่งคณะกรรมการนักเรียน แม้คู่แข่งจะเป็นเด็กนักเรียนห้องคิง ที่มีโอกาสได้รับเลือกสูง แต่เด็กคนนั้นและเพื่อนของเขาไม่เคยเกรงกลัวแต่อย่างใด

 ในวันหาเสียงวันหนึ่ง เสียงจากน้องนักเรียนคนนึงถามเด็กชายคนนั้นว่า "พี่ๆ หน้าอย่างพี่นิหรอ จะมาเป็นประธานนักเรียน" เด็กชายคนนั้นเผยรอยยิ้มที่ซ่อนความเจ็บปวดไว้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายเพียงเล็กน้อยที่ได้รับ เนื่องจากชัยชนะในการได้รับเลือกเป็นคณะกรรมการนักเรียนได้ลบล้างออกไป...

          เด็กชายคนนั้นเดินหน้าต่อไป ด้วยหน้าที่ใหม่และตำแหน่งที่สูงสุดของการเป็นนักเรียนมอปลาย ภาระหน้าที่ตลอดปีการศึกษา ความยากลำบากได้โหมกระหน่ำเขาและเพื่อนๆ จนบางครั้งกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ใครที่ไม่รู้ว่ามันยากแค่ไหน ก็ลองนึกดูว่านอกจากความสำคัญของการทำงานเป็นคณะกรรมการนักเรียนนั้นยังมีเรื่องที่สำคัญที่สุดอีกเรื่อง นั้นคือการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ในหลายๆงานเขาและเพื่อนๆ ถูกกดดันให้งานสำเร็จตามเป้าหมาย และหลายครั้งที่เกิดความผิดพลาด แต่ต้องขอบคุณเพื่อนๆ ที่ไม่ทิ่้งกันแม้วันที่ไม่เห็นแม้จุดหมายจนเกือบถอดใจ

                                      

   สิ่งที่คนไม่กล้าทำ คือสิ่งที่เขากำลังกลัว กลัวว่าจะผิดพลาด กลัวว่าจะทำไม่ได้ กลัวว่าคนอื่นคงทำได้ดีกว่า จนไม่กล้าที่จะทำ แล้วก็ปล่อยให้มันล่องลอยหายไป โดยที่ไม่ทำอะไร  นั้นไม่มีในตัวของเด็กชายคนนั้น เขาจะบอกตนเองเสมอว่า ความผิดพลาดจะช่วยสอนเรา จะสอนเราว่าจะทำอย่างไรเพื่อให้ครั้งต่อไปดีขึ้น

              "ความผิดพลาด คือการเริ่มต้น"

ข้าพเจ้ายังไม่เคยลืม เมื่อครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้าได้เป็นเด็กชายคนนั้น ความประทับใจ และประสบการณ์ที่สุดของชีวิต ครั้งนี้จะตราตรึงให้หวนคิดถึงมันตลอดไป

       กับความรับผิดชอบ กับความอดทน กับความลำบาก กับหยาดเหงื่อทุกหยาด
                                           กับหน้าที่ "ผู้นำนักเรียน"