เด็ก วันนี้ คือผู้ใหญ่ในวันหน้า

 

เด็ก...คือตัวแทนของความสดใส

เด็ก คือ ตัวแทนของความน่ารัก

เด็ก..คือ วัยแห่งความบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ไม่มีมารยา

เด็ก คือ...อนาคตของชาติ

เด็ก คือ จินตนาการที่เริ่มต้นและไม่หยุดยั้ง

เด็ก คือความหวัง และผู้สืบทอดเจตนารมณ์

เด็กคือ ตัวแทนของความร่าเริง เต็มเปี่ยมด้วยพลัง

เด็กคือ ผู้ที่พร้อมสำหรับการเรียนรู้

และหนูก็มีหัวใจ นะคะ

ขอบคุณ นายแบบ นางแบบน่ารักๆ มากๆค่ะ

หากเปรียบ ระยะช่วงวัยของการเติบโตกับการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาล วัยเด็กเปรียบเสมือนการพัฒนาคุณภาพในบันไดขั้นที่ 1 ที่มีแนวคิดในการทำงานว่า”ทำงานประจำให้ดี มีอะไรให้คุยกัน ขยันทบทวน”  การพัฒนาคุณภาพในขั้นแรกเริ่มนี้ หากทีมงานมีความเข้าใจ จะลดความเป็นภาระและมุ่งสู่การพัฒนาคุณภาพในขั้นที่ 2 ได้อย่างตรงประเด็น เคล็ดลับก็คือ การทบทวนนั้นต้องเปิดใจ ไม่กล่าวโทษ รับฟังและช่วยเหลือกันและกันอย่างจริงใจ เพื่อค้นหาสาเหตุที่แท้จริง นำมาปรับปรุงการทำงานไม่ให้เกิดซ้ำอีก ซึ่งหากทีมเข้าใจและสามารถผสมผสานในงานประจำได้ จะทำให้ดักจับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในการดูแลรักษาคนไข้ประจำวัน ตลอดจนการทำงานอื่นๆได้เป็นอย่างดี ทางสรพ.ก็มีตัวช่วยให้รพ.สามารถพัฒนาในบันไดขั้นที่ 1 ได้อย่างเข้าใจคือการทบทวน 12 กิจกรรม หากรพ.มีการทบทวนตรบถ้วนอย่างเข้าใจเป้าหมายของกิจกรรมจะได้ประโยชน์ และเกิดขุมทรัพย์ในการพัฒนาเป็นอันมากและนี่คือบทเรียนที่สำคัญต่อการทุ่งสู่บันไดขั้นที่ 2

 

เมื่อเติบโต มาถึงวัยรุ่นแล้ว รพ.ก้าวเข้าสู่การฟอร์มทีมงานที่รับผิดชอบ เริ่มนำมาตรฐานมาศึกษา วางระบบงานที่สำคัญ ที่มาจากอุบัติการณ์หรือปัญหาที่เกิดขึ้นจากบันไดขั้นที่ 1 โดยวิเคราะห์สิ่งที่เกี่ยวข้องอย่างเป็นระบบ และกำหนดแนวทาง มาตรการป้องกันอย่างเป็นระบบ  ระบบในที่นี้หมายถึงการทำงานร่วมกันอย่างครบวงจรของทุกส่วนที่เกี่ยวข้อง ตั้งแต่การกำหนดนโยบาย มีเป้าหมายของระบบ มีการกำหนดแนวปฏิบัติและที่สำคัญคือการติดตามประเมินผลเพื่อนำมาหมุนวงล้อของการพัฒนาต่อไป การทำงานในหน่วยงานที่รู้หน้าที่และการทำงานให้บรรลุเป้าหมายของหน่วยงานสำคัญและที่สำคัญคือคงยังต้องมีการทบทวนที่สำคัญ ที่สอดคล้องกับงานของคตนเองอย่างต่อเนื่อง ระบบที่สำคัญของวัยนี้เช่น ระบบการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในรพ. ระบบการดูแลรักษา ระบบบริหารความเสี่ยง ระบบสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย หากรพ.สามารถวางระบบหลักที่กล่าวมาแล้วได้ ก็จะสามารถผ่านบันไดขั้นที่ 2 ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว รพ.สามารถพัฒนาได้ตรงประเด็นโดยศึกษาเป้าหมายของมาตรฐานและเริ่มใช้ประโยชน์จากการประเมินตนเอง นั่นคือรู้จุดแข็งจุดอ่อนรู้ปัญหาความเสี่ยงสำคัญของหน่วยงาน เช่นเรื่อง IC ENV RM เป็นต้น ในขั้นที่ 2 นี้ เรามีแนวคิดในการทำงานว่า”เป้าหมายชัด วัดผลได้ ให้คุณค่า อย่ายึดติด”

 

การพัฒนาในบันไดขั้นที่ 3  เป็นช่วงเติบโตเต็มวัยแล้ว เป็นหนุ่มเป็นสาว..อิอิ มีงานมีการทำ ก็เปรียบเหมือนกับการที่รพ.มีการปฏิบัติตามมาตรฐานอย่างครบถ้วนทุกมาตรฐาน มีการประเมินตนเองอย่างเข้าใจ ที่สำคัญผู้ปฏิบัติงานมีความเข้าใจ มีทัศนคติที่ดีต่อการพัฒนา และเริ่มมีผลลัพธ์ของการพัฒนาในแต่และมาตรฐาน ความเสี่ยงที่สำคัญๆ ถูกวางระบบเพื่อป้องกันอย่างครบถ้วน มีการนำข้อมูลที่สำคัญที่ได้จัดเก็บไว้มาบริหารจัดการ เช่นการเสียชีวิต การเกิดภาวะแทรกซ้อน การส่งต่อ อุบัติการณ์ที่เกิดขึ้น การฟ้องร้อง รวมทั้งข้อมูลปัญหาสุขภาพพื้นที่ นำมาร่วมกันกำหนดทิศทางเป้าหมายของการพัฒนาที่ชัดเจนและสื่อสารทั่วทั้งโรงพยาบาล เกิดการพัฒนาระหว่างทีม หน่วยงานอย่างมีเป้าหมายและต่อเนื่อง ถึงแม้จะพัฒนาขึ้นมาในบันไดขั้น 3 แล้วรพ.ที่ไม่ผ่านการรับรองส่วนใหญ่มักจะไม่ได้ทบทวนงานประจำอย่างต่อเนื่อง (แนวคิดขั้นที่ 1) หายไป   ก็ไม่สามารถจะประเมินหรือติดตามการปฏิบัติตามมาตรฐานได้อย่างเป็นรูปธรรมนั่นเอง เห็นไหมคะ การพัฒนาสู่บันไดขั้น 3 ไม่ใช่เรื่องยากเลยค่ะ

เห็นไหมละคะ การพัฒนาวัยเด็ก(ขั้นที่ 1)  จึงเป็นวัยที่สำคัญมากจริงๆค่ะ

พอลล่าขอยืนยันว่า.....เด็กไม่ใช่ เด็กๆ นะคะ อิอิ

 

เด็กคนนี้ ใคร เอ่ย...