ฉันจะยังคงคิดถึงเธอและจะคิดถึงตลอดไป...

ขอบคุณที่ทำให้ฉันรักและลืมเธอไม่ได้

                  อัลฮัมดุลิลละฮฺ(ขอบคุณพระเจ้า)ที่ทำให้ฉันได้จรดปลายนิ้วบอกเล่าเรื่องราวความรู้สึกก่อนการจากไปเพื่อทำหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่และสำคัญมากสำหรับชีวิตฉันแม้ใครใครหลายคนไม่เข้าใจแต่อย่างน้อยวันนี้ฉันก็ได้บอกเธอกับทั้งหมดของความรู้สึกที่มี

                  ตั้งแต่วันแรกที่ฉันได้พบเธอและได้รู้จักกับเธอมันเกิดเรื่องราวต่างๆมากมายภายในจิตใต้มโนสำนึกของฉันความสับสนความวุ่นวายที่ไม่มีใครบอกได้ (เว้นแต่พระเจ้าเท่านั้น) ว่าฉากสุดท้ายจะจบลงเช่นใด ตลอดระยะเกือบสี่ปีที่ผ่านมาการที่ฉันได้รู้จักคนๆหนึ่งผู้ซึ่งทำให้ฉันได้รู้จักกับคำว่ารักและหลง  ได้รู้จักกับคำว่าอดทนและอดกลั้น มันสะท้อนมุมคิดบางมิติให้ฉันหลายอย่างเธอสอนให้ฉันรู้ว่าการทำทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวเองมันเป็นอย่างไร สอนให้ฉันรู้ว่าบางครั้งอายุก็เป็นเพียงตัวเลขจริงๆกับอามานะฮฺที่มากกว่าคำว่า "หน้าที่" ที่ทุกคนได้รับ

                 ความรัก ความอบอุ่นตลอดจนการดูแลเอาใจใส่ที่คนในครอบครัวของเธอได้ให้แก่ฉันมันสุดเกินคณานับที่จะรับไว้เพื่อตอบแทนได้ หากการก้าวเดินของฉันไปจากชีวิตเธอในครั้งนี้มันไปเพื่อพระเจ้าที่ฉันรักยิ่งแล้ว ขอให้เธอรู้ว่าการจากลาในครั้งนี้จะเนิ่นนานเพียงใดก็ตามแต่ขอให้เธอรู้ว่าเราจากกันเพื่อพระเจ้าของเราทุกคน อินชาอัลลอฮฺ(หากพระเจ้าทรงประสงค์) ฉันจะกลับมาในเร็ววันเพื่อรอคอยวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกันตราบนานเท่านานด้วยความหวังและดุอาอฺ ฉันอยากให้เธอกับฉันช่วยกันขอดุอาอฺ(ขอพรจากพระเจ้า) ให้เราได้กลับมาพบเจอกันอีก


                   ฉันขอถือโอกาสนี้ขอบคุณพ่อของเธอที่ให้โอกาสฉันในทุกโอกาสให้ฉันได้แสดงความตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะร่วมผลักดันสร้างสรรค์ความเป็นตัวตนของพวกเรากับกรอบแนวคิดที่ว่า "หัดวาดรูปปลาหันหัวไปทางขวาบ้าง" ขอบคุณพี่ชายของเธอคนแรกในวันแรกที่รับฉันเข้ามาอยู่ที่นี่แล้วสอนเรื่องราวต่างๆมากมายให้ฉันได้เรียนรู้และเข้าใจ โดยเฉพาะคำว่า "แกงส้ม กับ มะม่วงมันยังไม่สุก"  ขอบคุณคุณลุงของเธอที่ทำงานใกล้บ้านเธอที่สอนให้ฉันคิดกับคำว่า "สุดท้ายทุกคนต้องกลับบ้าน แต่...เมื่อมันถึงเวลาเท่านั้น" ขอบคุณพี่ชายซึ่งเปรียบเสมือนหัวหน้าของน้องๆในบ้านที่รับฟังและช่วยเหลือฉันมาตลอดจวบจนวันนี้ ขอบคุณพี่ชายที่แสนดีที่ทำให้ฉันรู้ว่าคำว่า "เข้าใจความรู้สึก" มันเป็นอย่างไร ขอบคุณพี่สาวของฉันคนที่หยิบยื่นแนวทางให้ฉันเลือกในวันแรกที่ฉันก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ และขอบคุณทุกๆคนที่เป็นพี่น้องของเธอที่เป็นแบบอย่างและเป็นแนวทางให้ฉันได้เรียนรู้สังคมแห่งคำว่า "อูคูวะฮฺ" (ความเป็นพี่น้อง) ฉันไม่รู้จะตอบแทนทุกคนยังไง นอกเสียจากจะช่วยขอดุอาอฺจากพระเจ้าให้ฉันได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง

        ที่สำคัญขอบคุณพระเจ้าที่กำหนดให้ฉันได้มาอยู่ที่นี่แม้เป็นเพียงเวลาสั้นๆ แต่มันก็มีคุณค่ามากมายสำหรับภายในจิตใจของฉันกับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น

                                            ฉันรักเธอ(คณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์)นะ และจะรักเธอตลอดไป

             ขอมะอัฟสำหรับทุกสิ่งที่ทำให้เธอเคยลำบากใจ นับจากนี้ต่อไปคงไม่มีใครมากวนใจเธออีกแล้ว

                                                                            ด้วยความหวัง  ด้วยสลาม และดุอาอฺ

                          ............................................................................

     บันทึกความในถึงคณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา

ขอบคุณที่ทำให้ฉันรักและมิอาจลืมเธอได้...

๘  กันยายน ๒๕๕๒ / ๐๙.๐๗ น.

ณ โต๊ะทำงานมุมหนึ่งของบ้านเธอ (ที่ฉันรักเพื่อพระเจ้าของเรา)