♥ ดวงใจของแม่ ♥

เรื่องเล่าจากคุณทัศนีย์ สุกเสน พยาบาลวิชาชีพ ประจำห้องคลอด รพ. ลำพูน

 

เคยได้ยินมาว่า การได้เจอกับประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่ ยุ่งยากซับซ้อน ถ้าเราผ่านมาได้ จะทำให้ใจของเราใหญ่ขึ้น เราสามารถใช้ประสบการณ์เดิมที่เคยประสบมาจัดการกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ดีขึ้น หากเราเก็บเอาประสบการณ์นั้นมาทบทวนและเป็นบทเรียนในการทำงาน บทเรียนของชีวิต การทำงาน ในการดูแลรักษาคนไข้ หรือการเผชิญกับภาวะเจ็บป่วย ปัญหาของผู้ป่วยแต่ละคนที่มีความรุนแรงที่แตกต่างกัน นอกจากจะสาหัสสากรร  ทางด้านร่างกายแล้ว บางครั้งการสาหัสทางด้านจิตใจก็เป็นเรื่องยากของพวกเราเหมือนกัน ที่จะช่วยให้เขารอดพ้นจากภาวะวิกฤตของชีวิตไปได้ ซึ่งคงต้องอาศัย หัวใจ ที่ปรารถนาให้เข้าพ้นทุกข์ มีความเอื้ออาทร เข้าใจปัญหาและอยากจะช่วยเหลือเขาอย่างแท้จริง จะทำให้ปัญหานั้นได้รับการแก้ไขไปในที่สุด

ดังตัวอย่างเรื่องเล่าจากรพ.ลำพูน ที่น่าจะเป็นประสบการณ์หนึ่งที่ทำให้ใจเราใหญ่ขึ้นได้ค่ะ ลองอ่านดูนะคะ ขอบคุณ รพ.ลำพูน สำหรับเรื่องราวดีๆค่ะ ขอบคุณพี่ทัศนีย์ สุกเสน พยาบาลวิชาชีพ ประจำห้องคลอด รพ. ลำพูน ที่มีหัวใจของความเป็นมนุษย์ ดูแลด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริงค่ะ

 ดวงใจของแม่ (ที่เกือบทำหาย)

ปกติหลังจากที่ฉันเลิกจากงานประจำที่โรงพยาบาล ฉันจะขับรถกลับบ้านที่อยู่ในอำเภอเล็กๆห่างจากตัวเมืองเกือบ 30 กิโลเมตรเพื่อทานข้าวเย็นกับแม่ทุกวัน   และทำงานพิเศษคือเปิดสถานพยาบาลเล็กๆ ที่บ้านซึ่งผู้มารับบริการไม่มากนักในแต่ละวัน  เย็นวันหนึ่งมีหญิงร่างท้วม ผิวดำแดง อายุประมาณ 35 ปี เดินตรงเข้ามาหาฉัน  สีหน้าเครียด ดูวิตกกังวล  เหมือนมีอะไรอยู่ในใจ 

  “ หมอ .....ดิฉันอยากมาตรวจว่าท้องหรือเปล่า”  เธอพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงเบาๆ เหมือนไม่อยากให้ใครได้ยิน ฉันจึงซักประวัติเบื้องต้นพบว่าประจำเดือนเธอขาดไปประมาณ  12  สัปดาห์จึงให้เธอเก็บปัสสาวะเพื่อตรวจการตั้งครรภ์  เธอได้แต่นั่งนิ่งเงียบระหว่างรอผล    การตรวจ  ปัสสาวะให้ผลบวก    ฉันจึงได้แจ้งผลการตรวจให้เธอทราบ  หลังทราบผล สีหน้าเธอยังคงเคร่งเครียด นั่งนิ่งเงียบจนฉันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ  เธอเงียบอยู่นานกว่าจะพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงสั่นเครือในลำคอ   หมอ....ดิฉันไม่พร้อมจะมีลูก   เธอเริ่มร้องไห้สะอื้นเบาๆเหมือนพยายามสะกดกลั้นน้ำตาเอาไว้แต่ทำไม่ได้  ฉันเป็นฝ่ายนั่งเงียบๆบ้าง เพื่อเปิดโอกาสให้เธอได้ระบายความในใจ  แม้ยังไม่รู้ว่าปัญหาของเธอคืออะไรก็ตาม

  ฉันเอื้อมมือไปแตะที่ไหล่เธอเบาๆ พร้อมกับบอกเธอว่า “ ถ้าน้องไม่รู้จะเล่าให้ใครฟัง และถ้าน้องไว้ใจหมอ หมอก็พร้อมจะรับฟังน้องนะ   เธอร้องไห้โฮออกมาสะอื้นจนตัวโยน ฉันปล่อยให้เธอได้ร้องไห้สักพักใหญ่  รอเพื่อที่จะรับฟัง  เธอเหมือนค่อยๆตั้งสติและเปิดใจเล่าให้ฉันฟังว่า  ชีวิตเธอมีแต่เรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจ   เหนื่อยใจ   เธอเคยมีสามีมาแล้ว  มีลูกด้วยกัน 1 คน แต่ลูกมีความผิดปกติตั้งแต่เด็กคือเป็นโรคออทิสติก ช่วยเหลือตัวเองได้น้อย  ต้องรักษาและไปหาหมอตามนัดตลอด  1 ปีก่อนสามีของเธอก็เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์  เธอโชคร้ายติดโรคจากสามี แม่ก็อายุมากและยังป่วยกระเสาะกระแสะเพราะมีโรคประจำตัวรุมเร้าหลายโรค  เธอต้องรับภาระดูแลครอบครัวเพียงลำพังมาตลอด

จนเธอได้มาเจอกับสามีคนปัจจุบันซึ่งยังไม่รู้ว่าเธอติดเชื้อ  ซ้ำยังคุมกำเนิดพลาดจึงเกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา   ภาพในอนาคตที่มองเห็นคือการที่ต้องมีลูกที่เป็นโรคเอดส์มาเพิ่มภาระให้ กลัวสามีทิ้งถ้ารู้ว่าเธอเป็นเอดส์  เธอเองก็คงมีชีวิตอีกไม่นานนักเพราะติดเชื้อโรคร้าย  เธอพูดสลับกับร้องไห้เป็นระยะๆ  ฉันได้แต่นั่งรับฟังอย่างตั้งใจและรู้สึกเห็นใจเธอ

“ ดิฉันอยากทำแท้งแต่ไม่รู้จะไปทำที่ไหน?  ไม่อยากให้มีปัญหามากไปกว่านี้ ”   ฉันเงียบไปครู่หนึ่ง  ในใจคิดไปว่าจะใช้วิธีการในตำราที่อบรมมาบทไหน  มาใช้ในตอนนี้ดี  จริงๆฉันก็ผ่านการอบรมและมีประสบการณ์ในการให้คำปรึกษามาบ้าง  แต่ยังไม่เจอบททดสอบจังๆอย่างนี้สักที  ยอมรับว่าเข้าใจและเห็นใจเธอมากแต่ในใจก็ไม่อยากให้เธอหาทางออกโดยการทำแท้ง ฉันจึงพยายามพูดเพื่อให้เธอได้เปิดใจและมองเห็นอีกด้านหนึ่งของการแก้ปัญหา  นั่นคือการยอมรับ เพื่ออยู่กับสิ่งปัจจุบันให้ดีที่สุดและ เข้มแข็งที่สุด   เพราะทุกคนต่างก็เกิดมาพร้อมกับปัญหาด้วยกันทั้งนั้น ฉันพยายามให้กำลังใจและให้เธอมองเห็นมุมมองอื่นๆที่เธออาจจะยังมองข้ามไป   ฉันอาจจะแทรกความรู้สึกส่วนตัวเข้าไปบ้างระหว่างให้คำปรึกษาตามประสาคนที่อยากมีลูก และเชื่อว่าทุกปัญหาย่อมมีทางออกเสมอ  

ฉันรีบแนะนำเธอเรื่องโอกาสลดการติดเชื้อจากแม่สู่ลูกโดยไม่ต้องทำแท้งว่า  มีโครงการให้ยาต้านไวรัสเพื่อลดการติดเชื้อจากแม่สู่ลูกซึ่งได้ผลดีมากคือลดโอกาสติดเชื้อจาก 30% เหลือเพียง 2 %   รวมถึงการฝากครรภ์ที่เธอควรได้รับ    ฉันพยายามสอดแทรกธรรมะและการปฏิบัติกรรมดีในชีวิตปัจจุบันตลอดเวลาตามประสาคนที่เชื่อเรื่องบาปกรรม   ในช่วงเวลานั้นเธอนั่งนิ่งเป็นฝ่ายรับฟังฉันบ้าง   ก่อนกลับฉันทิ้งท้ายให้เธอได้ตัดสินใจว่า  “ ยังไงน้องลองค่อยๆคิด ไตร่ตรองให้ดีก่อนนะ ทำใจให้สบาย ถ้าอยากปรึกษาหมอเรื่องฝากครรภ์หมอก็ยินดีเสมอ ”   เธอขอบคุณฉัน  สีหน้าดูผ่อนคลายกว่าตอนแรกที่ฉันเห็นมาก

1  อาทิตย์ผ่านไปเธอหายไปจนฉันรู้สึกเป็นห่วง   ฉันตัดสินใจโทรไปหาเธอตามเบอร์โทรที่มีในบัตรบันทึกการรักษา   ถามไถ่ทุกข์สุข  ในเรื่องทั่วๆไปอย่างคนคุ้นเคย   น้ำเสียงเธอบ่งบอกถึงความยินดีที่ฉันโทรไปหาเธอ เธอบอกว่าเธอรู้สึกดีขึ้นหลังจากที่คุยกับฉัน  แต่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอย่างไรและยังไม่กล้าบอกเรื่องทั้งหมดกับสามีของเธอ  ฉันจึงแนะนำให้เธอพาสามีมาพบกับฉันที่สถานพยาบาล   เธอบอกกับฉันว่า “ พรุ่งนี้ดิฉันจะไปหาหมอนะคะ ” ฉันดีใจที่ได้ยินเช่นนั้นเพราะรู้ว่า เธอก็ยังไม่ได้ไปทำแท้ง

เย็นวันต่อมาฉันนั่งรอเธอจนเกือบ 6 โมงเย็นเธอเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับสามี  หลังจากที่ได้มีโอกาสคุยกับสามีของเธอ  หลังการให้คำปรึกษาแบบคู่ฉันพบว่า  สามีของเธอเป็นคนที่มีจิตใจดี  และมีความรับผิดชอบ เขารักที่เธอเป็นคนขยัน  อดทน  และสู้ชีวิต  แม้เรื่องผลเลือดของเธอเขาก็ยอมรับได้   หลังการพูดคุยกันฉันเห็นสีหน้าเธอของเธอผ่อนคลายขึ้น

  “ ดิฉันจะขอมาฝากท้องกับหมอได้มั้ยคะ”   ฉันยิ้มด้วยความยินดีที่ได้ยินเช่นนั้น  ในใจรู้สึกโล่งมาเปราะหนึ่ง      ดิฉันไม่อยากไปฝากท้องที่โรงพยาบาลกลัวคนอื่นรู้ว่าเป็นโรค(เอดส์) ” โชคดีที่ฉันเป็นพยาบาลห้องคลอดจึงสามารถแนะนำและพูดเพื่อให้เธอทราบถึงบรรยากาศในการฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลโดยละเอียด และหวังว่ามันคงจะพอให้เธอคลายความวิตกกังวลลง ฉันแนะนำให้เธอไปฝากครรภ์ต่อที่โรงพยาบาลในตัวจังหวัดเพื่อรับยาต้านไวรัสขณะตั้งครรภ์   ซึ่งเธอก็เข้าใจและตกลงที่จะไปฝากครรภ์ต่อ    ฉันรู้สึกยินดีที่มีส่วนช่วยให้เธอหาทางออกในการแก้ปัญหา  หลังจากนั้นเธอไปฝากครรภ์ต่อสม่ำเสมอ  เธอเองก็มักจะแวะมาหาฉันที่คลินิกเพื่อขอคำปรึกษาบ้างเล็กๆน้อยๆซึ่งฉันเองก็เต็มใจ

จนวันที่เธอเจ็บครรภ์คลอด.......ช่างบังเอิญจริงๆที่ เธอมาคลอดวันที่ฉันเข้าเวรพอดี   ฉันจึงมีโอกาสได้ดูแลเธออีกครั้งขณะคลอด    “ ดิฉันดีใจจริงๆที่เจอหมอ”   เธอพูดออกมาพร้อมสีหน้าโล่งใจที่ได้เจอคนที่คุ้นเคย   การคลอดผ่านไปได้ด้วยดี ตรงหน้าฉันขณะนั้นคือเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง   น้ำหนัก 2,650 กรัม  กำลังร้องไห้เสียงดัง   ถึงจะตัวเล็กไปนิดแต่ก็ดูน่ารักน่าชังในขณะที่กำลังอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆของแม่ ......ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยคิดที่จะทำลายชีวิตน้อยๆนี้ แต่โชคดีที่เรื่องร้ายๆนี้ไม่ได้เกิดขึ้น   ฉันมองเธอและลูกด้วยความรู้สึกอิ่มเอิบในใจราวกับได้ทำบุญที่ยิ่งใหญ่

หลังจากนั้นที่สถานพยาบาลของฉันจึงมีครอบครัวพ่อ แม่ ลูก ครอบครัวนี้มาแวะทักทาย พูดคุยกันเป็นประจำ  ฉันจึงทราบว่า  ผลเลือดทั้งของลูกและสามีปกติ  และมีการป้องกันทุกครั้งระหว่างมีเพศสัมพันธ์    ตัวเธอเองระดับเม็ดเลือดขาว CD4 ไม่ต่ำ  จึงยังไม่จำเป็นต้องรับยาต้านไวรัสต่อเนื่องหลังการคลอด 

เด็กน้อยซึ่งตอนนี้อ้วนท้วนแข็งแรง หน้าตาน่ารัก น่าชัง ดูร่าเริงแจ่มใสไม่ต่างจากเด็กทั่วไป ทุกครั้งที่เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมามองฉันและยิ้มให้เหมือนคนที่คุ้นเคยกันมานาน  มันช่วยเติมเต็มความรู้สึกดีๆ  ให้ฉันเกิดกำลังใจในการใช้ชีวิตและการทำงาน   เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้ฉันเข้าใจชีวิต รู้สึกดีกับตัวเอง  และไม่น่าเชื่อว่า แค่การที่ได้เป็นเพียงผู้ฟังที่ดีให้กับคนที่มีปัญหาคนหนึ่ง จะนำมาซึ่งความรู้สึกดีๆ มากมายขนาดนี้

ภาพความทรงจำเหล่านี้ยังคงชัดเจนและรู้สึกดีเสมอเมื่อได้นึกถึง  ยิ่งกว่านั้น ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ได้ทำลงไปทั้งหมด....ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงลย  แต่มันอยู่ที่ว่าเราเคย  ให้เวลา ”  กับเรื่องเหล่านี้มากน้อยเพียงไร ?

      เขียนโดยพี่ ทัศนีย์ สุกเสน พยาบาลวิชาชีพ ประจำห้องคลอด รพ.ลำพูน    

                                                                            

                             *************************************

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  .♥♥ ·° เรื่องเล่าของพอลล่า·° .♥♥



ความเห็น (50)

เขียนเมื่อ 

จองงงงงงงงงงงง ก่อน

เขียนเมื่อ 

เป็นกุศลที่ยิ่งใหญ่ ได้ช่วยชีวิตคนหนึ่งคนรอดตายได้ และช่วยให้สถานภาพในครอบครัวเข้าใจกัน จากที่เขาวิตกกังวลมาตลอดที่อยู่ด้วยกัน...อนุโมทนาบุญนี้ด้วยค่ะ ยิ่งใหญ่จริงๆ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ พอลล่า

เข้ามาอ่านนะครับ

เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจมากๆครับ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ

ขอบคุณครับ

 

 

สวัสดีค่ะ คุณครู did P did

อิอิ จองงงงงงงงงงงง ตลอด เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะพอลล่า

เขียนและถ่ายทอดเรื่องราวได้ดีมากๆ ขอให้ลูกน้อยแข็งแรงนะคะ

คงมาดเชยหัวใจที่บอบซ้ำของแม่ได้..

เกิด แก่ เจ็บ ตาย...สงสารมนุษย์เนาะ...ไม่มีใครหลีกพ้นเลย...

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับคุณพอลล่า

        มาชื่นชมความประทับใจด้วยคนครับ ถ้าเราแก้ปัญหาให้คนที่มีความทุกข์อย่างถูกจุดความสุขที่ยิ่งใหญ่ก้จะตามมา.

เขียนเมื่อ 

หวัดดีคับ พี่พอลล่า

กู๊ดดี้ตามมาอ่านเรื่องประทับใจคับ..พี่พอลล่าเขียนได้เห็นภาพดีจริงๆ เลย..

สวัสดีค่ะ คุณลี P ลีลาวดี

อนุโมทนาด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ มีเรื่องดีๆ อีกเยอะเลยค่ะ ในรพ.

ขอบคุณค่ะ ที่มาเยี่ยม

เรื่องเล่าที่ประทับใจมากคะน้องพอลล่า

พี่ไก่ประกายคะ

เขียนเมื่อ 

มาส่งดอกไม้ก่อนเข้านอน  ฝันดีครับน้องสาว

 

 

สวัสดีคะ

คิดถึงนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีตอนเช้าครับ

มาทักทายครับ (^__^)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

จริงๆแล้ว ..เวลา..ก็เป็นการเยียวยาที่ดีนะคะ

บวกกับได้ผู้ฟังที่ดี เข้าใจความหมายจากคำพูดผู้ป่วย

งานนี้ จบแบบ แฮปปี้สุดๆ....

...เช้านี้ได้คุยกับอ.พอลล่าด้วย...แฮปปี้สุดๆเช่นกัน อิอิ

ขอบคุณเรื่องดีๆนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับคุณพอลล่า

น่าว่าเป็นเรื่องที่น่าประทับใจยิ่งครับ การที่สร้างความไว้เนื้อเชื่อใจแก่คนอื่นเป็นเรื่องที่ชื่นใจยิ่ง อ่านแล้วทึ่งมากครับ

อนุโมทนาบุญคุณทัศนีย์ สุกเสน            ผู้ถ่ายทอดเรื่องเด่นเช่นpuala

กุศลส่งผู้นำทางสร้างปัญญา                 แก้ปัญหาให้คนทุกข์สร้างสุขดี

สวัสดีค่ะ คุณครู P did

ขอบคุณมากนะคะ ที่มาอ่าน

มีความสุขทุกวันนะคะ

สวัสดีคะ พี่แดง P แดง

พี่ทัศนีย์ เขียนได้ดีมากๆ เลยค่ะ

รพ.นี้ ขั้นเทพ อยู่แล้วค่ะ

อ่านแล้ว....ประทับใจเลยนำมาบอกต่อค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ น้องพอลล่า ประทับใจและปลื้มใจ กับการสร้างกุศลที่ยิ่งใหญ่ ของคุณทัศนีย์

ขอบคุณที่เข้าไปเยี่ยม...ช่วงนี้ครูใจดีมีภาระงานค่อนข้างยุ่ง ไม่ค่อยได้เข้ามาคุย แต่ยังคิดถึงที่ปรึกษาตัวน้อยเสมอค่ะ

มีความสุขทุกวันนะคะ

 

สวัสดีคะคุณหมอน้อย P หมอน้อย 447

ดีใจจังค่ะ ที่วันนี้มาเยี่ยม พอลล่า

สบายดีนะคะ

ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับน้องก๊ดดี้ครับ P goody krub
ขอบคุณครับที่มาเยี่ยมพี่พอลล่า

คิดถึงครับ

พี่พอลล่าไม่ได้เขียนจ้า

พี่พยาบาล รพ.ลำพูน เขาเขียนมาจ้า

  • ได้ทำดีแล้ว อิ่มเอิบ มีพลัง..
  • ขอบคุณที่ไปเยี่ยมชมบล็อกและร่วมแสดงความคิดเห็นครับ
ครูพิษณุโลก
IP: xxx.172.147.149
เขียนเมื่อ 

มารับสิ่งดีดีจากเรื่องที่อ่านที่น้องพอลล่าเก็บมาฝากค่ะ ประทับใจทั้งผู้เขียนเรื่องและผู้นำมาเขียนถ่ายทอดต่อนะค่ะ ชอบค่ะ เขียนอีกนะคะ ช่วงนี้เวลาอ่านน้อยค่ะ งานมากจริงจริง

สวัสดีค่ะ พี่ไก่ P กาญจน์และคณะ

วันนี้มาทั้งคณะเลยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่ก้ามกุ้ง P. นายก้ามกุ้ง

ขอบคุณค่ะ ดอกไม้สวยมากๆค่ะ

 

สวัสดีค่ะพี่สาว P. ประกาย~natachoei ที่~natadee

คิดถึงพี่ๆ ค่ะ

จุ๊บๆๆๆ

สวัสดีค่ะ คุณครู P. did

เขินจังเลย...ดอกกุหลาบแดง คริคริ

ขอบคุณคร้าบบบบบบบบบบบ

 

สวัสดีค่ะ SHA คนสวย P. sha-รพ.พะโต๊ะ

มีความสุขเหมือนกันค่ะ

ดีใจที่ได้เพื่อนร่วมงานที่น่ารักค่ะ จุ๊บๆๆ

สวัสดีค่ะ คุณ P. บินหลาดง

พอลล่าอ่านแล้วก็ทึ่งมากเหมือนกันเลยค่ะ

ขอบคุณนะคะ ที่แวะมาอ่านค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ ไม่มีรูป. นายวิโรจน์ พูลสุข
กลอนเพราะจริงๆ เลยค่ะ

ขอบคุณนะคะ

สววัสดีค่ะ พี่ครูใจดี P. ครูใจดี

ขอบคุณนะคะ

งานเยอะยังมาทักทายพอลล่า

ขอบคุณค่ะ พี่ครูใจดี จริงๆ เลยค่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์ P. ธนิตย์ สุวรรณเจริญ

ขอบคุณมากค่ะ ที่มาช่วยเติมพลังให้พอลล่า อิอิ

สวัสดีคะ พี่ครู ไม่มีรูป. ครูพิษณุโลก [IP: 118.172.147.149]

ดีใจจังเลย ที่พี่มาอ่านค่ะ

มีความสุขและสนุกกับงานนะคะ

ไม่ให้พอลล่ารู้จักพี่บ้างหรือคะ มาแอบอ่านอย่างเดียว อิอิ

เขียนเมื่อ 

ฝันดีจ้าพอลล่า

สวัสดีคะ P. อ้อยเล็ก

ฝันดีค่ะ พี่อ้อยเล็ก

จุ๊บๆๆ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีตอนเช้าครับ

(^__^)

did
สวัสดีค่ะ คุณครู
ตื่นเช้าจังค่ะ
ขอบคุณค่ะ


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณที่มีเรื่องราวดี ๆ มาฝากครับ

สวัสดีค่ะ คุณพี่
 
ขอบคุณมากค่ะ
โฉมใหม่ไม่ค่อยคุ้นเลยค่ะ อิอิ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ พี่เบอร์เกอร์

ต้มอะไรคะ อิอิ

  • คิดถึงแม่..ลูกวัยรุ่นไม่ค่อยรู้ว่าแม่รักลูกมากที่สุด มากกว่าใครๆ..วัยเค้านะครับ!
  • ขอบคุณที่ไปเยี่ยมชมและร่วมแสดงความคิดเห็นครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ วัยรุ่นเป็นช่วงสำคัญที่มีการเปลี่ยนแปลงต้องการความรักความเข้าใจค่ะ
ขบคุณอาจารย์นะคะ ชอบภาพที่อาจารย์ถ่ายค่ะ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะน้องพอลล่า อีกไม่กี่วันพวกพี่ก็จะได้ต้อนรับทีมที่มาเยี่ยมสำรวจแล้ว ...

อ่านแล้วสงสารมากค่ะ คนที่รู้ตัวว่าเป็นโรคร้าย....ขอให้ผ่านช่วงเลวร้ายและมีความสุขตามอัตภาพเนาะ

ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะคะ หากันเจอแล้ว..

สวัสดีค่ะ พี่แดง
หากันเจอ...แต่เราก็หา กัน จนเจอ อิอิ
เพลงนี้คุ้นๆค่ะ ให้กำลังใจพี่ๆ นะคะ
รักและคิดถึงคนขอนแก่น อิอิ
เขียนเมื่อ 

ตามมาขอบคุณน้องพอลล่า ที่แวะมาทักทายค่ะ

สวัสดี พี่เบอร์เกอรค่ะ
ช่วงนี้มาจองบ่อยจังเลยนะคะ อิอิ
คิดถึง อ่ะสิ คริคริ
เขียนเมื่อ 

เข้ามาอ่านอีกรอบครับ

อ่านอีกก็ประทับใจอีก

ประทับใจคนเล่าเรื่อง

น่าจะยุให้เขียนเล่าเรื่องอื่น ๆ อีกนะครับ

สวัสดีค่ะ พี่หนาน
อิอิ หาบันทึกล่าสุดพอลล่าไม่เจอใช่ไหมคะ
มาสองรอบ คริคริ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

สมาชิกใหม่ แวะมาอ่านเรื่องราวดีๆ ของคุณพอลล่า

คนข้างศาล

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ

ยินดีแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะคะ

หมายเลขบันทึก

295569

เขียน

07 Sep 2009 @ 22:03
()

แก้ไข

06 Sep 2013 @ 21:29
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ความเห็น: 50, อ่าน: คลิก