ธรรมชาติ สมดุลย์เสมอ
วันนี้ผู้เขียนจะเขียนบันทึก ที่ได้จากการเก็บภาพมาฝาก ไม่มีสิ่งใดไร้สาระเลย ถ้าเราจะตั้งใจดูสรรพสิ่งในโลกนี้ มีให้ดู รู้ เห็น และเข้าใจ

วันหนึ่งผู้เขียนก็เดินไปพบเจ้าเห็ดสาวน้อย ที่กำลังกางหมวก บานสะพรั่งอย่างโดดเดี่ยว บนสนามหญ้า ด้วยความพอเหมาะพอดีของสิ่งแวดล้อม สีสันของเห็ดจึงสวย รูปทรงสมส่วน น่าชม กอหญ้าก็เขียวชะอุ่ม เป็นฉากที่งดงาม เห็นภาพนี้แล้ว รับรู้ได้ว่า การเริ่มต้นกำลังจะเกิดขึ้น การที่เห็ดงอกงามนั้น เป็นความสมส่วนของสิ่งแวดล้อม ทั้งฤดูกาลที่เฉพาะเจาะจง ฤดูฝนเท่านั้น กับอากาศที่อบชื้น เห็ดจึงจะชอบ และเริ่มต้น ชีวิตในปีนี้ อย่างสมบูรณ์

ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ต้นหูกวางก็เจริญงอกงามดี แตกใบอ่อนไปทั้งต้น สีเขียวจัดจ้าน มองแล้วสบายตาอย่างยิ่ง ในการเริ่มต้น ก็มักจะมีการสิ้นสุดร่วมอยู่ด้วยเสมอ ใบหูกวางสีส้มจัดกลับแทรกอยู่ และกำลังจะหลุดล่วงลงพื้นดินในเวลาอันใกล้นี้ แม้สรรพสิ่งรอบตัว จะทำให้เห็นว่า กำลังร่าเริง แต่ก็มักมีบางสิ่งบางอย่าง ซ่อนเร้นอย่างตรงข้ามเสมอ
ก็ไม่แปลกหรอกนะ ถ้าใจเราที่กำลังอยู่ในท่ามกลางความสนุกสนาน ร่าเริง จะกลับรู้สึกเงียบเหงาอยู่ภายในได้ หรือจะแปลกอะไร ถ้าหากเราจะอยู่ท่ามกลางความขุ่นข้องหมองใจของใครต่อใครมากมาย แต่เรากลับรักษาใจให้สดชื่น มีพลังใจเหนือธรรมดาได้ด้วย
เพราธรรมชาติ สมดุลย์เสมอ เมื่อมีการเริ่มต้น ก็หมายความว่า เรากำลังจะเดินไปสู่จุดสิ้นสุดด้วย หรือถ้าจุดสิ้นสุดเพิ่งจะจบลง นั่นก็อาจหมายความว่า การเริ่มต้นใหม่กำลังจะเริ่มขึ้น
จงอยู่ให้ได้ ทั้งจุดแห่งความเสื่อม และจุดแห่งความเจริญ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ อิงจันทร์
เหมือนดอกบัวของคุณครู
มองเหมือนกำลังจะแย้มบาน
หรือกำลังจะหุบก็ได้
ทุกสิ่งอยู่ที่ใจเราโดยแท้
ทั้งความรู้สึกว่าสิ่งนั้นเสื่อมหรือเจริญ
ของเพียงใจเราสมดุลย์เราก็จะอยู่ได้ด้วยดีค่ะ
เชื่อมั่นว่าคุณครูอิงจันทร์ทำได้แน่นอนค่ะ
สวัสดีค่ะpa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
พี่เองก็มีความสุขจนลืมเวลาไปเลยค่ะ
ไปดูสถานที่ต้อนรับมาให้แล้ว
ยิ่งดูก็ยิ่งเหมาะน่าจะทำให้หลายคนมีความสุขได้
บางทีแค่สิ่งธรรมดาๆ ก็ทำให้ใจสบายได้แล้วนะคะ
ไม่ต้องปรุงแต่ง หรือกระตุ้น จนผิดวิถี
ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ
หูกวางต้นนี้ก็อยู่ริมทะเลที่จะต้อนรับป้าแดงค่ะ
สวัสดีค่ะพี่รุ่ง
ทุกสิ่งสมดุลย์กันและมีสองด้านเสมอ
ขอบคุณค่ะพี่ ภาพนี้งามได้ใจมากมายค่ะ
เริ่มต้น สิ้นสุด .. เป็นวัฏจักร ฝันดีนะคะ
ความเปลี่ยนแปลง กับ ความคุ้นชิน
ถ้าไม่สังเกตุ..บางครั้งก็ไม่รู้ความเปลี่ยนแปลง
เพราะถูกความ(เคย)คุ้นชินบดบัง...
สวัสดีค่ะคุณpoo
เรื่องธรรมดาที่ไม่เคยสร้างความรู้สึกธรรมดาให้เราเลย
ห้ามใจไม่ให้ดีใจ ไม่ให้เสียใจ ก็ไม่ได้
ทั้งที่รู้ว่า มันเป็นเรื่องธรรมดา
เหมือนใบไม้ใบนี้ กำลังจะหมดเวลาในขณะที่อีกหลายใบเพิ่งจะได้เวลาค่ะ
ฝันดีเช่นกันค่ะคุณpoo
สวัสดีค่ะพีเกษตรยะลา
รถไฟขบวนนี้มีระเบิดหรือเปล่า?
จริงด้วยค่ะ ชินเสียจนแยกแยะไม่ค่อยออก
ร้องไห้ทำไม หัวเราะทำไม
เพราะสุดท้ายสิ่งเหล่านั้นก็ตายจากความรู้สึกเราไป
แต่ก็อีกแหละเนาะ
คิดได้เมื่อสายไปทุกที
ขอบคุณกับข้อคิดจากพี่ค่ะ
ความคุ้นชิน...อืม
เกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป วนเวียนไม่รู้จบ แต่พวกเราก็ยังยึดติด อยากที่จะปล่อยวางทุกเรื่องนะคะ
แวะมาชมภาพ
ภาพที่สอง สวยดี...หนอ
สวัสดีค่ะคุณ9. naree suwan
ไม่พบกันนานมากนะคะ
ที่จริงเราก็ยังอยู่ในวงเวียนเดียวกัน
แต่เวลาและโอกาสก็ทำให้เราพลัดกันไปบ้าง
เพราะอาจเพราะว่าเรารู้ไม่ตลอดสาย
จึงมีบางช่วงบางตอนที่วางไม่ลง
แต่ถ้าเราเคยฝึก เคยผ่านประสบการณ์ปล่อยวางมาบ้าง
ก็จะทำให้เรายึดไม่นานหรอกค่ะ
มาเป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะ
ด้วยความระลึกถึงเสมอ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
วันที่ใจว่างๆมองอะไรก็เป็นเรื่องราวได้
บางครั้งขณะที่กำลังถ่ายภาพ
พอมองภาพในจอ ก็เกิดความรู้สึกในภาพนั้น
ขอบคุณที่แวะมาชมภาพใบไม้กำลังจะล่วง
และ หนอ...ของพี่ ก็ทำให้ใจเบาลงไปเลยค่ะ
เจริญพร
อ่านแล้วได้หลักการและแนวทางการการมองโลกและชีวิตได้ดี หวังว่าชุมชนเราจะได้ประโยชน์
ขออนุโมทนา
หลวงพี่
เจริญพร
อ่านแล้วได้หลักการและแนวทางการการมองโลกและชีวิตได้ดี หวังว่าชุมชนเราจะได้ประโยชน์
ขออนุโมทนา
หลวงพี่
กราบนมัสการพระคุณเจ้าMCUKM
โยมขอกราบขอบพระคุณ ที่ท่านกรุณามาเยี่ยมบล็อกของโยม
พอดีเห็นภาพแล้วใจว่างๆ
ก็เลยเกิดความคิดเปรียบเทียบไปเจ้าค่ะ
โยมเองก็คิดว่าได้ประโยชน์แก่ตนเองเจ้าค่ะ
จุดหมายปลายทางก็คือจุดเริ่มต้นนั้นเองถูกต้องที่สุดเลยขอรับพี่รุ่ง..
สาธุขอรับ..
กราบนมัสการเจ้าค่ะท่าธรรมฐิต
สาธุ สาธุ สาธุ กับพระคุณเจ้า
เหมือนเกิดและดับที่มีตลอดเวลา
สิ้นสุดแล้วก็เริ่มต้นขึ้นมาอีก
เป็นความสมดุลย์ของกฎธรรมชาติ
ที่เราต้องดำเนินไป
จนกว่าจะพ้นธรรมชาติค่ะ
ศรัทธาตั้งมั่น ยังประโยชน์ให้สูงสุด ทำอย่างไรจึงจะเป็นคนที่ช่างคิด ช่างสังเกต คิดเชื่อมโยงได้ดีเหมือนคุณ อ่านสนุก ได้ขข้อคิด
คุณคงช่วยจรรโลงจิตใจคนที่เข้าใช้บริการสาธารณสุขจากคุณ
สวัสดีค่ะคุณพรชัย ภาพันธ์
ขอบพระคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมบันทึก
ในแต่ละวันมีเรื่องราวเกิดขึ้นจากการมอง การคิด การฟัง
แล้วจึงเก็บมาถ่ายทอดเล่าสู่กันฟังค่ะ
หากจะได้สร้างความเพลิดเพลินจำเริญใจ
ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
อย่าลืมเล่าเรื่องราวแลกเปลี่ยนกันบ้างนะคะ
ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ