เราคงได้ยินคำ่ว่าตาลีบันอยู่บ่อยๆ เมื่อดูข่าวต่างประเทศ สมัยก่อนๆ ได้ยินว่าตาลีบันทำอย่างโน้นอย่างนี้เพราะชาวอัฟกันฯ ไม่ทำตามกฎของตาลีบัน เคยสงสัยไหมคะว่ากฏของตาลีบันมีอะไรบ้าง ทำไมเหมือนทำอะไรก็ผิดไปหมด
พอดีอ่านเจอกฏของตาลีบันในหนังสือเล่มนี้ ได้พูดเรื่องข้อห้ามของตาลีบันที่สำคัญๆ รวม 16 ข้อ ที่ออกประกาศในเดือนกันยายน 1996 ข้อห้ามเหล่านี้ได้แก่
1. ห้ามสตรีเปิดเผยหน้าและส่วนอื่นๆ ของร่างกายในที่สาธารณะ ถ้าสตรีแต่งกายไม่ถูกต้อง ครอบครัวทางบ้านจะถูกตักเตือน สามีจะถูกลงโทษ
2. ห้ามเปิดเพลงเล่นดนตรีในร้านค้า ร้านอาหาร โรงแรม ถ้าพบเจ้าของร้านจะถูกจำคุก ร้านถูกปิด
3. ห้ามโกนเครา
4. ให้สวดมนต์ตามเวลาที่สุเหร่าที่อยู่ใกล้เคียง รถทุกคันหยุดวิ่งเป็นเวลา 15 นาที ชายหนุ่มที่อยู่ตามอาคารร้านค้าจะถูกจับกุม
5. ห้ามเลี้ยงนกพิราบหรือเปิดสังเีวียนนก
6. กำจัดยาเสพติดและผู้ติดยา
7. ห้ามเล่นว่าว
8. ให้ปลดภาพคนที่อยู่ในรถ ร้าน บ้าน โรงแรมออกให้หมด
9. ห้ามเล่นการพนัน
10. ห้ามทำผมเลียนแบบอังกฤษและอเมริกัน
11. ห้ามเรียกเก็บดอกเบี้ยเงินกู้ ค่าแลกเงินและค่าโอนเงิน
12. ห้ามซักผ้าริมแม่น้ำ
13. ห้ามร้องรำทำเพลงในงานวิวาห์
14. ห้ามตีกลอง
15. ห้ามช่างตัดเสื้อผู้ชายตัดเย็บเสื้อสตรี
16. ห้ามเล่นของขลัง อาคม คุณไสย
ข้อห้ามเหล่านี้อ่านผ่านไปเหมือนข้อห้ามของชาวมุสลิมที่เราได้ยินบ่อยๆ เช่นการทำละหมาด การคลุมหน้าของสตรี การกู้ยืมเงิน ส่วนข้อห้ามอื่นๆ เป็นข้อห้ามเพื่อป้องกันเหตุร้ายที่อาจเกิดขึ้น บางข้อเหมือนกับศีลของชาวพุทธเช่น ข้อห้ามเรื่องการเล่นการพนัน เป็นต้น แต่ถ้าย้อนกลับไปดูอีกทีข้อห้ามที่ตาลีบันย้ำมากๆเห็นจะเป็นเรื่องของความสนุกสนาน การแต่งกายของสตรีเพศ
ถ้าจะว่า้ไปข้อห้ามข้อกำหนดเหล่านี้ได้ถูกกำหนดออกมาเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนเรามีกฏหมายบ้านเมือง แต่ข้อที่ต่างกันเห็นจะเป็นการกำกับติดตามให้ทุกคนที่อยู่ใต้กฏหมายทำตามกฏที่วางไว้ ตาลีบันออกกฏและกำกับติดตามการใช้กฏอย่างเข้มงวด และลงโทษผู้ไม่ปฏิบัติตามกฏอย่างเคร่งครัด จนเกิดผลตามมาหลายอย่างที่เราทราบกัน
เมื่อคิดย้อนมาถึงประเทศของเรา กฏระเบียบเราเองก็มี แต่การบังคับใช้กฏหมายก็แล้วแต่ว่าช่วงนั้นจะเล่นเรื่องอะไร เช่น เรื่อง การแต่งกายของนักศึกษา ทั้งที่เรารู้ว่าผิดระเบียบที่นุ่งสั้นๆ แบบนั้น แต่เราไม่ได้บังคับใช้บทลงโทษจริงๆ จังๆ คนนั้นพูดที คนนั้นพูดที แล้วก็ผ่านไป (ได้แสดงความเห็นไ้ว้บางส่วนใน blog - สุขใจเป็นอาจารย์) นอกจากนั้นการบังคับใช้กฏหมายของเราขึ้นกับว่าใครทำผิด จึงเป็นที่มาของคำว่าสองมาตรฐานที่เราได้ยินกันบ่อยๆ
พอมาถึงบรรทัดนี้ชักไม่แน่ใจว่าแบบไหนจะเหมาะสม ไม่มากเกินไปไม่น้อยเิกินไปให้คนในสังคมอยู่อย่างมีความสุข!!!
