ส่งผลให้อโยธยาต่อมากลายเป็นอาณาจักรกรุงศรีอยุธยาใน พ. ศ. 1893-2310 รวมเวลาได้ 417 ปีนั้นแล.

ช่วงนี้มีเรื่องกล่าวถึงพวกเสียมกุ๊ก หรือสยาม  และพวกหลอหูหรือละโว้ ที่ปรากฏในเอกสารจีนกับจารึกภาพสลักที่ปราสาทนครวัดในเขมร  ที่ว่าก่อนพุทธศตวรรษที่ 18 มีเมืองของกลุ่มคนเหล่านี้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่แถวลุ่มแม่น้ำยมและลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาได้กองทัพไปกับเขมรเข้าตีเมืองไดเวียดของอาณาจักรจามหรือเวียดนามปัจจุบัน

การเกิดแคว้นที่สำคัญของกลุ่มคนไทยในราวพุทธศตวรรษที่ 18 มีดังนี้

แคว้นอโยธยา  เป็นสถานที่ภูมิประเทศดีมีชุมทางสายน้ำที่สำคัญคือ  แม่น้ำเจ้าพระยา  แม่น้ำลพบุรี  แม่น้ำป่าสัก  และแม่น้ำน้อย 

 มีดินแดนเป็นเกาะกลางมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะการทำเกษตรกรรม  มียุทธศาสตร์ดี ต่อมามีผู้คนย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่อาศัยรวมถึง เผ่าชนต่างถิ่นล่องเรือค้าขายเข้ามาพักหลบลมมรสุมทางทะเลก่อให้เกิดตลาดศูนย์กลางคมนาคมทางเรือซึ่งเหมาะกับบรรยากาศในช่วงเวลาดังกล่าว ส่งผลให้อโยธยาต่อมากลายเป็นอาณาจักรกรุงศรีอยุธยาใน พ. ศ. 1893-2310 รวมเวลาได้ 417 ปีนั้นแล.