ขวบ สองขวบแล้วครับ แต่ก็ยังคุยไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนเดิมเลยครับผม

 

สวัสดีค่ะ  วันนี้มีโอกาสได้มาเขียนบันทึกเรื่องราวเจ้าแพลนอีกครั้ง  ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเขียนได้อีกนานเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยก็ชื่นใจที่ปาป๊าเจ้าแพลนออกปากชมมาหน่อยนึงว่า น่าจะทำแบบนี้ตั้งนานแล้ว  จะได้ให้ก๋งกับอาม่าได้ดูทางโน้นด้วย  แป่ว~

ภาพช่วงนี้เป็นช่วงที่เจ้าแพลนขวบสองขวบค่ะ   เขาเป็นยังไงบ้าง  ลองให้เขาเล่าเองนะคะ   ^^

 

.............

 

เมื่อผมคลานได้ ผมนั่งได้  สิ่งที่ผมจะต้องพยายามต่อไปให้ได้คือการยืน  แต่การยืนอย่างเดียวคงไม่สนุกนักสำหรับผม  ผมก็เลยเกาะ ๆ ปีน ๆ  รื้อ ๆ ค้น ๆ  จนแม่บ่นเหมือนเสียงจังหวะดนตรีในหัวใจของผม  เพราะผมเริ่มชิน  แม่บ่นไม่ซ้ำทุกสามนาที   ผมรื้อแล้วผมก็โยน  ผมโยนแล้วแม่ก็บ่น  แม่บ่นแล้วแม่ก็เก็บ แม่เก็บแล้วผมก็ปีนขึ้นไปโยนลงมาใหม่  ทีนี้แม่เลยทำใจ  อยากโยนก็โยน " จ้างให้ก็ไม่เก็บ "  ผมเลยไม่สนุกแล้ว  ไม่โยนก็ได้ก็ไม่มีใครเก็บนี่ !

 

หน้าตาผมช่วงนี้บี้ ๆ เบี้ยว ๆ บูด ๆ ยังไงก็ไม่รู้  ไม่รู้ก่อนนอนแม่ตบ ๆ หน้าผมให้เข้าบั้งบ้างรึเปล่า  ??

จากเดิมสำเนาถูกต้องไปในทางปาป๊า ไม่รู้ต่อมาหน้าตาจะเหมือนคนข้างบ้านรึเปล่า ^^''

 

นักสำรวจระดับรากหญ้าตัวจริงเสียงจริง  มีอะไรก็เก็บมาดูเก็บมาส่อง  แม้แต่ขี้หมาแห้งผมก็เคยเก็บมาแล้ว

 

ผมชอบไปเที่ยวนอกบ้านครับ  มีอะไรให้ผมเห็นให้ผมเรียนรู้ได้ทุกวัน  เดินบ้างคลานบ้างตามเรื่อง

พอขี้เกียจเดินผมก็มุขเดิมเลยครับ  แหม่ (((แอ่ ๆๆๆ)))  อู้มมม ๆ  พร้อมกับชูแขนสองมือขึ้นสูง ๆ

แทนที่แม่จะอุ้มผมทันที  ไม่หรอก  แม่เดินไปนู่นนนน ไกลออกไป ๆ   ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องให้ผม

ร้องไห้ก่อนแล้วค่อยมาโอ๋ ..  แล้วทำไมไม่อุ้มผมแต่โดยดีก่อนที่ผมจะร้องไห้  ไม่เข้าใจ !

 

แม่บอกผมว่ารูปนี้  ลุงซานต้าลืมเก็บผมขึ้นกลับไปพร้อมกับกวางเรนเดียร์

 

 

บางวันผมก็อารมณ์ดี บางวันอารมณ์ผมก็บูด  ไม่รู้ผู้ใหญ่คิดอะไรกันอยู่  ชอบแหย่ให้ร้องไห้กันนัก

กะจะผลักจะดันให้ผมเป็นนักร้องให้ได้หรือยังไง  ก็ผมเล่นของผมอยู่ดี ๆ

 

เมื่อผมเริ่มขีด ๆ เขียน ๆ  แม่บอกอยากทำอะไรก็ทำไป   พอผมเขียนเสร็จผมก็ฉีก  แม่ก็บ่นอีก

แล้วจะมาบอกผมทำไมว่า อยากจะทำอะไรก็ทำไป  ฉีกกระดาษแค่นี้ก็ต้องบ่นด้วย   Y_Y

 

อาม่ากับแม่ผมก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน  เรื่องอะไรก็เห็นดีเห็นงามตามกันหมดแหละ  ยกเว้น  เรื่องผม

อาม่ามักจะตั้งคำถามโลกแตกกับแม่ผมเสมอว่า " เลี้ยงลูกยังไงให้ผอมกะหร่องแบบนี้ "

ผมก็ไม่เข้าใจ >  ก็เห็นเลี้ยงไปพร้อม ๆ กันทั้งสองคน  ^^'''''''   ไม่เข้าใจผู้ใหญ่จริง ๆ

 

แม่ผมเลยให้ผมกินทุกอย่างที่ขวางหน้า  แต่ผมก็นะ  ช่วยเหลือแม่ได้มากเลย  ยิ่งกินยิ่งผอม ๆๆๆๆ   ^^'

 

ไปเที่ยวกันเป็นครอบครัวใหญ่เลยครับ  วันแม่  เมื่อสามปีที่แล้ว  จะถูกจะแพงก็แดงไว้ก่อน

ไม่เกี่ยวกับการเมืองนะครับ  ไม่งั้นผมกับเฮียผมคงถ่ายรูปด้วยกันไม่ได้  แต่อยากให้เหลืองแดง

เขาถ่ายรูปด้วยกันแบบนี้จัง  จะมีซักวันมั้ยนะ  ที่ผมจะได้เห็นภาพเสื้อเหลืองกับเสื้อแดง ยืนเป็นกลุ่ม

ถ่ายรูปด้วยกัน  กอดกันยิ้มกันรักกันอย่างมีความสุข  แล้วมีเสื้อสีอื่น ๆ เป็นกองเชียร์ปลาบปลื้มใจอยู่ใกล้ ๆ

 

รถประจำตำแหน่งผมครับ  ไม่ปั่นเองอีกต่างหาก  อยากให้เคลื่อนไปผมก็เรียกใช้บริการของก๋งเข็นให้เสมอ ๆ

 

ผมโดนลดตำแหน่งครับ  จากเขียนอยู่บนโต๊ะดี ๆ  จู่ ๆ แม่ผมก็ให้ผมลดระดับมาเขียนกับพื้นเฉยเลยทั้ง ๆ ที่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิด  ไหนตอนแรกบอกเขียนบนโต๊ะดีนักดีหนา

แต่ไม่มีปัญหาหรอกครับสำหรับผม  ผมกินง่ายอยู่ง่ายนอนง่าย  เผอิญว่าแม่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้  ขีด  ๆ เขียน ๆ ซักพัก  ผมก็หลับคาที่กองอยู่ตรงนั้น   โย่ว ~

ผมจะมีความสุขทุกครั้งที่ได้ไปเที่ยวนอกบ้าน  แต่แม่ไม่เห็นมีความสุขเหมือนผมเลย  บ่นกับป๊าทุกที  แบ่งกันอุ้มหน่อยจะได้มั้ย ๆ ?  แต่ผมไม่หรอกใครที่อุ้มผมบ่อย ๆ ผมก็จะให้คนนั่นแหละอุ้ม .. แม่เกือบจะได้ผ่าตัดข้อมือเพราะผมนี่แหละ

 

 

ผู้หญิงคนนี้แหละครับ ขี้บ่นที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เห็นผมรูปข้างบนซ้ายมือมั้ยครับ  ผมร้องเพลง ของลุงเบิร์ด  " อย่าเลยฉันไม่อยากฟั๊งงงงงงงงง "

 

แล้วผมก็มีอะไรให้สำรวจอีกเยอะแยะ   แต่สิ่งหนึ่งที่ผมยังต้องทำเป็นประจำคือ

มืออุ้มผมต้องเป็นแม่ผมเท่านั้น  แฮ่ ๆ....  แม่บอกรีบ ๆ โต  จะได้มาอุ้มแม่มั่ง

 

 

แล้วผมก็สองขวบครับ   ไชโย๊ ๆๆๆๆๆๆ

 

พ้นจากช่วงขวบครึ่งวัยนี้  ผมก็ต้องขึ้นไปเป็นเด็กเหนือแล้ว  ชีวิตในเชียงใหม่ของผมจะเป็นยังไงต่อไป

ติดตามกันต่อไปนะครับ  ผมยังติดขวดน้ำไม่เลิกซะที  ไปไหนไม่มีขวดน้ำผมแทบจะดิ้นพราด ๆ เลย

 

แล้วผมก็ออกเดินทางไปสู่อ้อมกอดของภูเขา  กลับไปบ้านเกิดของแม่  ไปหาคุณตาคุณยาย

ไปเรียนรู้วิถีชีวิตในทางที่ผมไม่เคยได้เรียนรู้มาก่อน  ไปวิ่งไล่จับแมลงปอ ไปดูควายไถนา

ไปปลูกข้าว  ปั้นดิน   และกระโดดแอ่งน้ำฝนเล่น   ไปเป็นหนุ่มเหนือ หนุ่มเชียงใหม่ ครับผม   :)

 

ก๋งครับ อาม่าครับ ............  ปิดเทอมแพลนจะกลับมามาหานะครับบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

 

...............................

 

เรื่องราวเจ้าแพลนช่วงขวบสองขวบก็มีประมาณนี้ค่ะ  ขอบคุณทุกท่านนะคะที่แวะมาทักทาย