นาย....ที่รัก

มันอาจจะดูน้ำเน่า หรือว่าเราต้องการอะไร เพียงอยากบอกว่า "เรารักนาย" ก็เท่านั้นเอง

จากวันนั้นที่เราตัดสินใจว่าจะลองทำงานกับนายแค่ 3 เดือนก่อน ก็กลายเป็นเวลาเกือบ 9 ปีแล้วที่เราได้ร่วมทำงานกับนาย  จากความรู้สึกที่ชอบนาย จากความรู้สึกที่นายเป็นเป็นแค่นาย  เราร่วมเดินทางไปทั่วทุกทิศ  แต่บางครั้งเราไปกับนายไม่ได้ นายเหนื่อยนะเรารู้ นายเครียดเราก็รู้ นายป่วยเราก็รู้ เราได้ช่วยแค่ดูแลและช่วยนายเท่านั้น ทุกวันเราต้องตื่นมาทำงานกับนาย ทุกเดือนที่เราต้องกล่าวไปกับนาย ทุกปีที่อยู่กับนาย  ความรู้สึกเราก็แปลเปลี่ยนจากนาย  จาก "นาย" เป็น "นาย" ก็กลายเป็น "พ่อ" คนหนึ่งที่เรารัก

ช่วงเวลาหนึ่งที่เราได้ไปด้วยกันทั่วทิศ ไม่ว่าจะขึ้นเหนือ  ล่องใต้  ไปอีสาน โดยแทบไม่มีเวลาพักผ่อน มันไม่ทำให้เราท้อได้เลย เราได้ดูแลนายมากขึ้นทำงานกับนายจนลืมเหนื่อยเลย คอยป้องกันคนมาทำร้ายนาย คอยดูแลเรื่องทุกเรื่องให้นาย แต่สุดท้ายเราก็พลาดจนได้  ให้โรคร้ายมาทำร้ายนายจนเกือบตาย วันนั้นเราร้องไห้เฝ้าโทษตัวเอง ว่าเราดูแลนายไม่พอ แต่นายก็หายและปลอดภัย  นั้นเป็นครั้งที่ 2 สินะที่นายเป็น  มันต่างที่ครั้งแรกนั้นเรามันไม่เฉียดตายเท่าครั้งนี้ เมื่อหมดเวลาจากช่วงนั้นเราคิดว่าประสบความสำเร็จแล้วนายปลอดภัยดี แต่ก็เหมือนฟ้าผ่ากลางใจ นายบอกว่าหมอพบโรคร้ายที่เคยเป็นอีกแล้ว แต่เราก็ก็ยังใจดีสู้เพราะอยากให้กำลังใจนาย  ขอวอนให้สิ่งที่ดีๆของนายที่ได้ทำมาตลอดชีวิตช่วยให้นายปลอดภัยและหายจากโรคร้ายไวๆ จนการรักษาผ่านไปด้วยดี  เราก็นึกว่ามันจบแล้วไม่เลยมันยังกลับมาทำร้ายนายอีก  นี้เราป้องกันมันไม่ได้เลยเหรอ

ช่วงเวลานี้สิที่ทำให้เรานึกถึงนายแล้วเราต้องร้องไห้ เพราะนายเป็นคนดี เป็นที่รักของคนทั่วปะเทศ เป็นคนที่มีคุณประโยชน์ต่อประเทศ แต่ได้รับผลอย่างนี้เหรอ หากเป็นเรื่องจริงได้เราอยากเอาอายุไขของเราคที่เหลือครึ่งหนึ่งให้นาย เพื่ออะไรเหรอก็นายทำอะไรให้ประเทศได้มากกว่าเราอะสิ ถึงแม้นายไม่ใช้นักการเมือง นายไม่ได้มีตำแหน่งใหญ่โต แต่นายก็ทำอะไรให้ประเทศได้มาก  นี้ละที่เราอยากให้  ต่อหน้านายเราก็ต้องเข้มแข็งเพราะนายจะได้มีกำลังใจ เราไม่รู้ว่าเราจะได้เห็นกันอีกนานเท่าไร แต่เราก็จะทำให้นทุกสิ่งที่นายต้องการ  และจะนำสิ่งที่เราได้รับความรู้ทุกด้านที่ได้รับทั้งตัวเองและคนอื่นไปต่อยอดให้เกิดเห็นผลต่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คนเดินทาง



ความเห็น (0)