๑๘. สังคมไทย ๒๕๕๒

                           

ฉันเป็นดอกมะลิสีขาว
ฉันไม่ได้ชอบสีขาว
ฉันเป็นสีขาว
ฉันไม่ใช่สีเหลือง สีแดง สีฟ้า สีครีม สีเขียว
ฉันเป็นดอกมะลิสีขาว

                            

ฉันเป็นดอกจำปีสีครีม
ฉันไม่ได้ชอบสีครีม
ฉันเป็นสีครีม
ฉันไม่ใช่สีเหลือง สีแดง สีฟ้า สีเขียว
ฉันเป็นดอกจำปีสีครีม 

                           

ฉันเป็นริบบิ้นสีฟ้า
ฉันไม่ได้ชอบสีฟ้า
คนทำ และอีกหลายอย่าง ทำให้ฉันต้องมาเป็นสีฟ้า
ฉันไม่ใช่สีเหลือง สีแดง สีครีม สีเขียว
ฉันเป็นริบบิ้นสีฟ้า

                         

ฉันเป็นดอกกุหลาบสีแดง
ฉันไม่ได้ชอบสีแดง
ฉันเป็นสีแดง
ฉันไม่ใช่สีเหลือง สีฟ้า สีครีม สีเขียว
ฉันเป็นดอกกุหลาบสีแดง 

                         

ฉันเป็นดอกดาวเรืองสีเหลือง
ฉันไม่ได้ชอบสีเหลือง
ฉันเป็นสีเหลือง
ฉันไม่ใช่สีแดง สีฟ้า สีครีม สีเขียว
ฉันเป็นดอกดาวเรืองสีเหลือง 

                         

ฉันเป็นพวงมาลัย
เพราะความเป็นพวงมาลัย
ฉันทั้งชอบและไม่ได้ชอบสีแดง สีฟ้า สีครีม สีเขียว สีเหลือง สีขาว
ฉันต้องทั้งเป็นและไม่เป็น สีแดง สีฟ้า สีครีม สีเขียว สีเหลือง สีขาว
ฉันเป็นพวงมาลัย

[อ้อยเล็ก]

พวงมาลัยค่ะ...

[wihok]

 

 ภาพสวยงามของ ดอกไม้ หลายชนิด หลายสีสัน เหล่านี้ 

• ดอกไม้ทุกสี ทุกดอก มีคุณค่าและความสำคัญอยู่ในตัวเองค่ะ
• เมื่อนำมาร้อยรวมกัน จัดเรียงให้ถูกที่ถูกทาง จะมีความงดงาม และมีประโยชน์ยิ่งนัก
• ถ้าขาดดอกไม้สีใดสีหนึ่ง ความงามของพวงมาลัย  หรือแม้แต่สีสันต่างเหล่านั้น ก็จะลดน้อยลง หรือไม่สามารถร้อยเป็นพวงมาลัยได้ จะกลายเป็นอย่างอื่นไป
• เมื่ออยู่รวมกัน ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่ของตัวเอง เพื่อสร้างสรรค์สิ่งดีๆ มีคุณค่าต่อไปค่ะ

                   

 

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

• สวัสดีครับคุณครูอ้อยเล็ก
• ขอบคุณสำหรับพวงมาลัยครับ

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

• สวัสดีครับคุณครูจุฑารัตน์
• เคยร่วมกิจกรรมจัดดอกไม้อิเคบานะ ในวัฒนธรมญี่ปุ่น ญี่ปุ่นเขามีปรัชญาชีวิตแนวหนึ่งเรียกว่า วิถีแห่งดอกไม้ มีหลักคิดเหมือนที่คุณครูจุฑารัตน์พูดถึงนี่เลย
• ขอบคุณที่แลกเปลี่ยน-ให้ทรรศนะกันครับ

[ณัฐพัชร์]

• สวัสดีค่ะ อาจารย์ ดร.วิรัตน์ คำศรีจันทร์

 

• จากภาพที่ไม่มีสีสรร
• จากภาพที่ไม่มีชีวิต
• กลับกลายมาเป็นภาพที่มีสีสรร
• กลับกลายมาเป็นภาพที่ดูมีชีวิต
• ไม่ใช่สิ เราไม่สามารถมองว่าเป็นเพียงแค่ภาพ ที่มีชีวิต มีสีสรรเท่านั้น ....... แต่เพราะนี่คือ พวงมาลัย
• จากส่วนประกอบหลายๆ สิ่งที่อยู่ส่วนที่สวยและอุดมสมบูรณ์ของตน จากต่างที่ ต่างเผ่าพันธุ์ มาผสานรวมกันเข้าเป็นหนึ่งเดียว เกิดสิ่งสวยงามที่เรียกว่า พวงมาลัย
• แต่ถ้ามองย้อนกลับไป จากสิ่งสวยงาม จากความเป็นหนึ่งเดียว ความผสานกลมกลืน เกิดจุดต่าง เกิดการอวดสวยเพื่อเด่นในที่เฉพาะกลุ่มของตน
• สังคมไทยกำลังเป็นเช่นนั้นหรือ??

 

• ขอเถอะ อย่าเลย .... ขอให้เป็๋นพวงมาลัยที่สวยงามสำหรับทุกคน

 

• ขอบคุณค่ะสำหรับ พวงมาลัย

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

สวัสดีครับอาจารย์ณัฐพัชร์

• อันที่จริงใช้แนวทรรศนะทางศิลปะ เป็นกรอบในการสะท้อนและวิพากษ์ทางสังคมอย่างประเด็นของอาจารย์ณัฐพัชร์นี่ก็ดีนะครับ
• ในการทำงานศิลปะนั้น ภาพเขียนและชิ้นงานศิลปะแบบต่างๆจะได้ความงามทางศิลปะได้นั้น จะมองที่ส่วนย่อยและทำให้ส่วนย่อยสวยงามอย่างเอกเทศ แข่งกันเอาตัวรอดหรือแยกส่วยสวยงามแบบตัวใครตัวมัน ไม่ผสมกลมกลืน และไม่จัดวางให้สมดุลย์กับองค์ประกอบอื่นๆในภาพรวมแล้ว ก็จะไม่ได้งานศิลปะที่ดี
• มองในแง่การสร้างความรู้แนววิพากษ์ และการใช้ศิลปะเป็นสื่อให้คนเข้าถึงแก่นของแนวทางอย่างนี้ก็น่าสนใจดีครับ ผมทำงานอย่างนี้เป็นงานแนวทดลองไปด้วยครับ
• พวงมาลัย ใช้เป็นแนวแสดงและนำเสนอการวิเคราะห์ปรากฏารณ์เชิงระบบและการเปลี่ยนแปลงระดับโครงสร้างอย่างเป็นองค์รวม ได้เหมือนกันครับ เพราะการเป็นพวงมาลัยนั้น ถือว่าเป็นขั้นที่เปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบและโครงสร้างอย่างใหม่ ที่สะท้อนคุณสมบัติของส่วนย่อย แต่ก็ไม่ใช่เป็นสิ่งเดิมที่มีอยู่
• ความเป็นองค์รวมของพวงมาลัย จึงเป็นคุณสมบัติใหม่ของสิ่งใหม่ จากระบบและโครงส้รางอย่างใหม่ ซึ่งครอบคลุมความเป็นส่วนย่อยด้วย แต่ไม่ใช่หมายถึงผลจากการรวมกันของส่วนย่อยๆ
• ใช้แนวทางอย่างนี้ นำออกไปมองสภาวการณ์สังคมต่างๆ ก็เชื่อว่าจะทำให้ศิลปะช่วยเป็นแนวนำไปสู่การได้ความเข้าใจ ได้วิธีคิด และได้แนวการทำงานที่สนองตอบต่อสถานการณ์อย่างนี้ได้ดีขึ้น เลยลองคุยด้วยภาษาศิลปะดูบ้างน่ะครับ อยากได้แนวทำงานแบบดูเอาความสวยงาม หาความรื่นรมย์ใจก็เพลินและสบายใจดี  ดูแบบเอาเรื่องก็ให้แรงบันดาลที่จะทำงานความคิดได้ดีน่ะครับ

[อ้อยเล็ก]

มาชื่นมาชมค่ะ..

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

• ขอบคุณครับคุณครูอ้อยเล็ก
• สวยแปลกตาดีครับ

[ณัฐรดา]

สวัสดีวันหยุดค่ะ

สวยงามมากเลยค่ะ

ชอบภาพวาดของอาจารย์จังค่ะ

[ณัฐรดา]

ป.ล.ชอบความเห็นที่ 5 และ 6 ด้วยค่ะ

เต็ม จนไม่มีอะไรจะเติมได้ค่ะ

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

• สวัสดีในวันหยุดเช่นกันครับคุณณัฐรดา
• ชอบการทำงานได้หลากหลายมากของคุณณัฐรดาเช่นกันครับ
• แล้วก็ส่วนใหญ่เป็นงานที่ทำอย่างเป็นงานของการอุทิศแรงกายแรงใจให้กับสิ่งที่เห็นว่าดีงาม งานอย่างนี้ผลงานก็งามและภาวะตัวตนของคนที่ทำก็ได้รับการกล่อมเกลาให้งามไปด้วย ในวิธีคิดของหลายวัฒนธรรมเช่นของญี่ปุ่น ก็จะเรียกว่าความเป็นหนึ่งเดียวกันของจิตใจกับกระบี่ การลับและฝนกระบี่ภายนอกให้คมวาว แท้จริงเป็นการลับและฝนจิตใจให้สงบนิ่งและมีพลังคมวาวทางปัญญา
• เห็นแนวการทำงานของคุณณัฐรดาบางแนว มักทำให้นึกถึงแนวการทำงานอย่างในต่างประเทศเรียกว่า Holiday Artist และ Home Art and Crafts Artist ซึ่งเป็นการทำงานศิลปะเพื่อเข้าถึงความสุขในจิตใจและมุ่งให้เกิดสิ่งของที่ใช้ได้ในชีวิตประจำวันที่เราทำเอง คนชั้นกลาง แม่บ้าน กลุ่มพลเมืองหลังเกษียณ และกลุ่มคนที่ต้องการอยู่กับการทำงานและพัฒนาตนเองยามว่างจากงานประจำ จะชอบมาก เคยเห็นตัวอย่างว่าในประเทศอังกฤษมีการพัฒนาเป็นหลักสูตรการศึกษา เพื่อพัฒนาการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้กับประชาชนเลยครับ
• ในบ้านเรามักทำให้ผมนึกถึงจิตกรชาวบ้าน และจิตรกรแนวโฟล์อาร์ต ทั้งที่เนื้อหาการทำงานของคุณณัฐรดามักเป็นแนว Sciencetific and Botanical Art ไม่ได้บันทึกและถ่ายทอดเรื่องราววิถีชีวิตชาวบ้าน แต่ดูวิธีวาดก็ดูตรงๆ ซื่อๆ แบบชาวบ้าน เลยลิ๊งค์งานแบบโฟล์คอาร์ตของคุณแม่ชุมสาย มีสมสืบ แม่ของคุณศักดิ์สิริ มีสมสืบมาฝากครับ ดูแล้วต้องชอบมากๆครับ

[เขียนเมื่อ 20 ต.ค. 2552 20:41 น.20 ต.ค. 2552]

สมแล้วที่เป็นฝีมืออาจารย์วิรัตน์ สมแล้วที่เป็นคำพูดของอาจารย์วิรัตน์ สมแล้ว...

[ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. วิรัตน์ คำศรีจันทร์]

สวัสดีครับคุณหมอปกรณ์ อยู่หนใดกันล่ะเนี่ย นึกถึงอยู่พอดีนะครับ เพราะเห็นข่าวคราวว่าปลายเดือนนี้หรือเร็วๆนี้แหละ ชุมชนวัดมะเกลือ บ้านคลองโยง อำเภอพุทธมณฑลที่คุณหมอไปจัดเวทีชุมชนให้เขา จะร่วมกับเครือข่ายพ่อเพลงแม่เพลง และคนรุ่นใหม่ เล่นเพลงพวงมาลัยกับเล่นเพลงเรือ ทำคลองกับสะพานที่ระดมพลังสร้างกันขึ้นมาใหม่ ให้มีกิจกรรมฟื้นฟูความเป็นชีวิตชุมชนด้วยกัน ขอบคุณที่มาเยือนกันเด้อ คิดถึงครับ คิดถึง