ต่างมีรุ่งพรุ่งนี้เป็นที่หวัง

 

แสงสีทองทอทาบอาบพื้นหล้า

หมู่บุปผาแย้มยิ้มอิ่มความหมาย

แมลงภู่ภุมรินบินทักทาย

พฤกษาว่ายเวิ้งฟ้าช่างน่าดู

 

เสียงเจื้อยแจ้วแว่วหวานสะท้านจิต

ฝูงวิหคตัวนิดยังคิดสู้

บินหาเหยื่อเบื่อไหมไม่เคยรู้

เพียงอุ้มชูชีพตนพ้นวันนี้

 

แสงสุรีย์แรงร้อนแล้วผ่อนลับ
ผันกายกลับก้าวผ่านกาลวิถี

หลายชีพต่างคืนเคหาล้าเต็มที

ม่านราตรีคลี่ครอบขอบนภา

 

แม้ยามมืดมีดาวพร่างพราวภพ

แสงเดือนอบอุ่นใจให้คุณค่า

หริ่งเรไรกรีดร้องก้องพนา

ดอกไม้ป่าหอมกรุ่นกลิ่นกำจร

 

ล้วนชีวิตธรรมชาติพิลาสลักษณ์

วัฏจักรผลักเดินเกินผัดผ่อน

เช้าจรดค่ำกูลเกื้อเอื้ออาทร

ไม่เดือดร้อนดำรงคงชีวัน

 

ต่างมีรุ่งพรุ่งนี้เป็นที่หวัง

ศรัทธายังอยู่ได้ไม่ไหวหวั่น

ใต้ม่านฟ้ามืดมิดมิสิ้นจันทร์

เคียงคู่ขวัญคนท้อพอก้าวเดิน

 



ขอบคุณภาพ  จากอินเทอร์เน็ต