ผมเป็นคนมีบุญ ที่มีมิตรในหลากหลายวงการ
เมื่อวันที่ ๒ ก.ย. ๕๒ ผมได้รับอี-เมล์ ดังนี้
ชื่อ: น้อย (จุไรรัตน์ แสนใจรักษ์) นามปากกา วันรวี รุ่งแสง
อีเมล: noy.wanrawee(at)gmail.com
หัวเรื่อง: เรียนอาจารย์ที่เคารพ
ข้อความ:
เรียน อาจารย์ที่เคารพ
อาจารย์ยังจำน้อยได้อยู่หรือเปล่าคะ น้อยเคยเป็นบรรณาธิการที่วิถีทรรศน์น่ะค่ะ หลังจากแยกย้ายกันไปก็ไม่ได้ติดต่ออาจารย์อีกเลย แต่ก็ติดตามงานของอาจารย์อยู่เสมอ ตอนนี้เริ่มนึกสนุกเลยมาขอร่วมเป็นบล็อกเกอร์ใน gotoknow ด้วยค่ะ บล็อกชื่อ ความรักและกำลังใจค่ะ (loveandcare)
หลังจากไม่ได้ทำงานที่วิถีทรรศน์ น้อยก็ออกมาเขียนหนังสือค่ะ พิมพ์เอง ก็พอเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ลำบาก มีหนังสือหลายประเภทค่ะ ทั้งเรื่องข้อคิดการใช้ชีวิต การเดินทางท่องเที่ยว น้อยเดินทางท่องเที่ยวค่อนข้างมากค่ะ เขียนเรื่องอิหร่าน อินเดีย เวียดนาม ไทอาหมที่รัฐอัสสัม อินเดีย กำลังเขียนเรื่องมาเลเซียด้วยค่ะ
ส่วนอาจารย์เทียนชัย ไม่ค่อยพบกันบ่อยนัก มีโทรศัพท์คุยบ้าง ตอนนี้อาจารย์สอนหนังสืออยู่หลายแห่งค่ะ
น้อยรบกวนเวลาอาจารย์เท่านี้นะคะ
ด้วยความเคารพอย่างสูง
น้อย
คนในวงการ Gotoknow อาจไม่รู้ว่า นี่คือนักเขียนและกวีที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของประเทศไทย ลองไปหาหนังสือ แผ่นดินดอกไม้ และหนังสืออีกหลายเล่มที่มีจำหน่ายในเวลานี้ มีรายชื่อที่นี่
ลองอ่านบทกวี กวีกระวาด ทำไงได้ ก็ใจมันรักเธอ ทะเล....ภูผา....วันเวลาแห่งชีวิต
คุณน้อยกับผมคุ้นเคยกันตอนผมอยู่ สกว. และเราให้ทุนทำนิตยสารวิถีทรรศน์ ซึ่งรุ่งโรจน์อยู่เกือบสิบปี โดยผมสนับสนุนให้ทำเป็นมูลนิธิ เพื่อความยั่งยืน แต่ด้วยความที่นิตยสารแบบหนักๆ อย่างนี้ไม่ใช่นิตยสารตลาด กิจการจึงไม่ดี ทีมงานจึงแยกย้ายกันไป
ปีใหม่ที่ผ่านมาคุณพิทยา ว่องกุล มาอวยพรปีใหม่ ผมยังถามถึงคุณน้อย เพิ่งมาได้ข่าวเรื่องมาเป็น บล็อกเก้อร์ ใน Gotoknow ขอต้อนรับนักเขียนและกวี เข้าสู่วงการ Gotoknow ครับ ขอเชิญชวนพวกเราร่วมต้อนรับเธอที่นี่
วิจารณ์ พานิช
๒ ก.ย. ๕๒
ดีใจกับคุณหมอด้วยค่ะ...ที่ได้พบผู้คุ้นเคยอีก..ตามไปอ่านเรื่องเล่าดีๆของคุณน้อยแล้วค่ะ...
ด้วยความขอบพระคุณและซาบซึ้งใจยิ่งค่ะ