อย่าล้มคนข้าม" กล่าวคืออย่าล้มให้คนอื่นหัวเราะเยาะสมน้ำหน้า...หากแม้...ซวนเซพรั้งพลาดเผลอ...ฉุดตนยืนหยัดกาย...เป็นคนทรนงคงไว้...อย่าล้มให้ใครเหยียบซ้ำ...ปางตาย

เคยได้ยินสำนวนไทย "อย่าข้ามคนล้ม" กล่าวคืออย่าดูถูกหรือซ้ำเติมคนที่พลาดพรั้งเผลอหรือกล่าวอีกนัยเพื่อความกระจ่าง "ไม้ล้มข้ามได้...คนล้มอย่าข้าม" ซึ่งคำอธิบายในโครงสุภาษิตประจำภาพของพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ความว่า...
                                      คน >>  คราวเซซวดเย้       ยันกาย
                                      ล้ม >>  ระเนนนอนหงาย     แผ่หล้า
                                      อย่า>> มองมุ่งเมาหมาย     ลุกไม่ ขึ้นเฮย
                                      ข้าม>> หมิ่นประมาทหน้า    ท่าขึ้นคงมี


ภาพ:http://www.siamtower.com/supasit/p03.html

ความหมายโดยนัย...สำนวนไทยสอนไว้ว่าอย่าได้ดูถูกหรือซ้ำเติมผู้อื่นในยามที่เขาตกต่ำพลาดพรั้ง เพราะเขาอาจกลับฟื้นเฟื่องฟูขึ้นอีกได้ แต่ครั้นจะไปหวังใจไม่ให้คนอื่นมาดูถูกเหยียดหยาบซ้ำเติมเรานั้นเห็นจะยากยิ่ง...เพราะในเนื้อแท้ "จิตมนุษย์ไซร้...อยากแท้หยั่งถึง" ดังนั้น มนุษย์ผู้ไม่ประมาท จึงควรเตือนตนไว้ท่าจะดีกว่าร้องตะโกนบอกคนอื่น บางครั้งแทนที่เขาจะเห็นใจกลับเดินมากระทืบซ้ำให้เจ็บช้ำกว่าเดิม เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงควรท่องจำใส่ใจจดไว้เสมอว่า "อย่าล้มคนข้าม" กล่าวคืออย่าล้มให้คนอื่นหัวเราะเยาะสมน้ำหน้า...หากแม้...ซวนเซพรั้งพลาดเผลอ...ฉุดตนยืนหยัดกาย...เป็นคนทรนงคงไว้...อย่าล้มให้ใครเหยียบซ้ำ...ปางตาย