การใช้สุนทรียสนทนาในกิจกรรมโฮมรูมช่วยสะท้อนเสียงด้านในของนักเรียนได้

     เมื่อวันพุธสัปดาห์ที่แล้วผมได้ให้นักเรียนฝึกสนุทรียสนทนาในกิจกรรมโฮมรูมก่อนเข้าห้องเรียนตอนเช้า  คงไม่ใช่เต็มรูปแบบอะไร  เพราะด้วยเวลาอันจำกัดเพียง 15 นาที และสถานที่ก็ไม่เอื้อ  ผมมีความพยายามเสมอที่จะฝึกเรื่องจิต  โดยให้เด็กมีสติ โดยเฉพาะก่อนที่จะเริ่มเรียน ซึ่งถือว่ามีความสำคัญต่อการเรียนรู้  เพราะจากการสังเกต  หลังจากปล่อยแถวเข้าชั้นเรียนนักเรียนหลายคนต่างมีอาการรุกรี้รุกรน เช่น ทำงานที่ค้างให้เสร็จ เหมือนไม่มีสมาธิ ไม่พร้อม             ไม่นิ่ง

    สุนทรียสนทนาในวันนั้นก็มีเรื่องที่ทำให้ผมต้องนำมาเล่าให้กัลยาณมิตรฟัง เนื่องจากสิ่งที่เราไม่คาดไม่ถึงเกี่ยวกับเสียงด้านในของนักเรียน กับช่วงเวลาสั้นๆ นั้นมันถูกถ่ายทอดออกมาได้เช่นกัน เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า

 ...ผมให้นักเรียนแต่ละคนเล่าเรื่องประสบการณ์ที่ประทับใจ  คนที่ฟังก็ให้ฝึกบันทึกประเด็นที่เพื่อนพูด เมื่อนักเรียนแต่ละคนพูดจบ ผมได้นำเสนอประเด็นของแต่ละคนให้นักเรียนฟังภาพรวมอีกครั้งแบบกระชับ  จากนั้นให้นักเรียนช่วยกันโหวต ผมประทับใจมากที่เพื่อนๆ ในห้องโหวตให้กับนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่เขาเล่าว่า "เขาประทับใจที่เพื่อนๆ ให้ความรัก ความห่วงใยแก่เขา" ซึ่งก่อนหน้านี้ประมาณ 2 อาทิตย์ก่อนนักเรียนหญิงคนนี้ได้คิดสั้นกินยาเพื่อ...เป็นครั้งที่ 2 หลังจากที่เพื่อนๆ โหวตจบให้เพื่อนปรบมือให้กับเขา และบอกเขาว่า ทุกๆ คนรักเรานะ และขอให้เรารักตัวเองด้วย"