“เยี่ยมบ้าน...งานสนุก” (ต่อ)
กาพย์ยานี 11
เยี่ยมบ้านพรานกระต่าย ครูนัดหมายตามประสงค์
คนแรกฐิติพงษ์ มารอรับหน้าปากซอย
ครูครับตามผมมา ขับเลี้ยวขวาพ่อแม่คอย
คุยกันนานไปหน่อย ต้องรีบไปบ้านอัญเชิญ
ออกมาถนนใหญ่ นี่อย่างไรไม่ไกลเกิน
จอดซ้ายแล้วก็เดิน ข้ามถนนถึงพอดี
คุณยายรออยู่บ้าน แล้วเรียกขานนั่งก่อนซี
ถั่วต้มอร่อยดี กินก่อนนะเดี๋ยวก็มา
คุยกันได้สักครู่ สภาพอยู่ล้วนเฮฮา
ช่างพูดเจรจา รับผิดชอบงานบ้านดี
ต่อไปสุวิมล เยี่ยมเยือนยลให้ถ้วนถี่
ครูขาดื่มเป๊ปซี่ มาทั้งที่แก้กระหาย
แม่ขายของพ่อตัดผม น้ำอัดลมหนูก็ขาย
พ่อแม่ไม่เดียวดาย ลูกข้างกายสายสัมพันธ์
มอสองขึ้นมอสาม จะวู่วามหรือไหมนั่น
ตอนนี้ดีทุกวัน ดูแลกันหมั่นตรวจตรา
กรีธาบ้านต่อไป อยู่ไม่ไกลอย่ารอช้า
เข้าตลาดแล้วเลี้ยวขวา ถึงร้านซ่อมโทรทัศน์
พ่อผมซ่อมทีวี งานมากมีตามถนัด
เรียนรู้อย่างเจนจัด ทำตามพ่อที่สอนไว้
คุยกับคุณแม่บ้าง ยามลูกว่างทำอะไร
ช่วยพ่อซื้ออะไหล่ ทำงานได้ตามกำลัง
เที่ยงวันครูหิวข้าว รีบต้องอ้าวเติมพลัง
ก๋วยเตี๋ยวเจ๊กีดัง เลื่องลือชื่อระบือไกล
ครูสองศิษย์อีกสาม คนละชามกินกันไป
ใครเพิ่มเติมอีกไหม อิ่มอร่อยตามคำลือ
ไปบ้านอังคณา คุณครูขาตาเริ่มปรือ
ปรึกษาและหารือ คุยกันไปอย่าหลับนะ
แม่หนูทำเสริมสวย ครูมาช่วยด้วยซิค่ะ
ฝีมือยอดเชียวล่ะ รายได้ดีพอประมาณ
ตัวเล็กคือน้องหนู ช่วยเลี้ยงดูทำงานบ้าน
แสนสนุกสุขเบิกบาน ต้องไปบ้านหนุ่มสาธิต
โทรศัพท์ถามหนทาง ตกหลุมบ้างหล่มไม่ติด
โอ้โฮ! เขาคีริส หลงกันบ้างสนุกจริง
ถึงบ้านมีลางสาด วางใส่ถาดหน้ากินยิ่ง
คุยไปไม่ประวิง กินลางสาดหวานฉ่ำดี
สาธิตลูกคนเดียว ครูต้องเคี่ยวเข็ญให้ที
ดุด่าว่ากล่าวตี ทำได้เลยไม่ต้องกลัว
พ่อแม่ฝากฝังลูก ความพันผูกเมื่อไกลตัว
ภายนอกสิ่งยวนยั่ว อันตรายมีมากมาย
ดีใจเมื่อพบครู ลูกดีอยู่ไม่วุ่นวาย
พูดน้อยใช้สอยง่าย เพียงตั้งใจให้เล่าเรียน
สุดท้ายสุธารัตน์ รีบเลี้ยวลัดเพื่อเยี่ยมเยียน
ขับนานใจเริ่มเปลี่ยน กลับดีไหมใจดึงดัน
ครูขาไปอีกนิด ขับแล้วชิดข้างซ้ายนั่น
เบรกรถกะทันหัน กว่าจะบอกก็เลยแล้ว
พ่อดูไม่เข้าข้าง ดูท่าทางชอบแตกแถว
เมื่อเช้าก็รีบแจว รีบเร่งรี่เร็วเป็นไฟ
พ่อบอกช่วยดูหน่อย จะได้พลอยเบาใจได้
ลูกสาวเป็นอย่างไร ถ้าเหลวไหลช่วยบอกที
รับคำช่วยดูแล ครูก็แก่ไปทุกปี
ทำงานสมหน้าที่ เพื่อเด็กดีในวันหน้า
โรงเรียนกับทางบ้าน ช่วยประสานอย่ารอช้า
เด็กดีมีคุณค่า พ่อแม่ครูช่วยดูแล
ปัญหายาเสพติด ถ้าใกล้ชิดไม่ผันแปร
การเรียนต้องเข้าแก้ อย่าปล่อยวางห่างกันไป
ปฏิบัติคุณธรรม สุขเลิศล้ำเหนืออื่นใด
เด็กดีต้องทำได้ วันละนิดจิตเบิกบาน
เหน็ดเหนื่อยแสนเมื่อยล้า อ่อนระอาใจสราญ
สองทุ่มกลับถึงบ้าน ฝันเห็นศิษย์จิตจดจ่อ
พรุ่งนี้ไปบ้านใคร อยู่ที่ไหนไม่ต้องท้อ
ทุกคนรีบมารอ ที่ข้างหอประชุมพลัน
ฝ่ายคณะบริหาร ฯ ควรอ่าน.... จะได้เข้าใจงานของครูอย่างถ่องแท้
เข้าใจน่ะ เขาเข้าใจครับ เพียงแต่... เขาอาจจะไม่เข้าถึงครับ
ก็มีผู้บริหารหลายท่านที่ทั้งเข้าใจและเข้าถึง
แต่จะกี่เปอร์เซ็นต์ ไม่รู้ ฮิฮิ
ขอบคุณนะครับ ที่มาเป็นท่านแรก
คุณแม่ "เมม"เบอร์คุณครูยิบเลยค่ะ คุณครูท่านบอกมีปัญหาเมื่อไร กริ๊งๆๆๆได้ทันที
แล้ว โทรศัพท์คุณครู กริ้งๆ ๆ ๆ ๆ บ่อยไหมครับ
หรือว่า กริ้งๆ บ่อยเฉพาะเบอร์ที่คุ้นเคย ฮ่า ฮ่า
สวัสดีค่ะ
ศิริวรรณออกเยี่ยมบ้านนักเรียนร่วมกับคุณครูเกือบทุกหลัง แล้วยังแถมมีประธานนักเรียนและนักเรียนโตๆ(ป.๕ - ๖) ตามไปถ่ายรูปและบอกทางบ้าง สนุกดีค่ะ ได้พบปะพูดคุย ได้เห็นสภาพจริง ได้รู้กิจวัตร/กิจกรรมทั้งของเด็กและผู้ปกครอง หลายบ้าน นักเรียนไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ แต่อยู่กับคนรับเลี้ยงเด็ก หลายบ้านพ่อแม่แยกทางกัน มีหลากหลายรูปแบบค่ะ ผลที่ได้คือ เราสามารถช่วยเหลือนักเรียนได้ตรงจุดมากขึ้น เข้าใจและเห็นใจ ทั้งเด็กและผู้ปกครอง แต่ที่ทำได้เพราะ โรงเรียนของศิริวรรณมีขนาดเล็กมากๆ โรงเรียนใหญ่ๆ ที่อยู่ของนักเรียนกระจายมาก คงยากจะทำได้เยี่ยงนี้ จะเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เลย บริบทต่างกัน วิธีการก็ต้องต่างกันไป แต่เป้าหมายนั้นไม่แตกต่างกัน ขอเป็นกำลังใจให้กับเพื่อนร่วมเส้นทางทุกท่าน
ศิริวรรณค่ะ
ดีใจที่ทราบว่า คุณครูให้ความสำคัญกับการเยี่ยมบ้านครับ
ครูท่านที่แต่งกาพย์นี้ โรงเรียนของท่านมีนักเรียนสองพันคนนิดๆ ครับ
และโรงเรียนได้รายงานว่า เยี่ยมบ้านเด็กครบทุกคนในเวลาภาคเรียนแรกครับ ซึ่งน่าจะใช่เพราะเขามีกระบวนการจัดการที่ดี แบ่งครูรับผิดชอบเป็นเขต (ท่านที่แต่งกาพย์รับผิดชอบอำเภอพรานกระต่าย)
ขอบคุณนะครับ ที่เป็นกำลังใจให้แก่เพือนร่วมเส้นทาง
เข้ามาเยี่ยมอ่านบรรยากาศ การเยี่ยมบ้านนักเรียน ก็สนุกสนาน มีความสุขนะคะ เป็นการเยี่ยมที่ได้คุณค่ากลับคืนมา ดีคะ
คนแต่งกาพย์ก็ช่างแต่งมองให้เห็นภาพจริงๆเลยนะคะ เล่าสู่กันฟัง
ไปหละคะ บาย บาย
อ้าว... ไปแล้วเหรอ.. ไปเร็วมาเร็วนะ คุณสุ
คนแต่งเขาคล้ายคุณสุมั๊ง... คือ ง่ายๆ สบายๆ มีความเมตตาสูง รักเด็ก
ขอบคุณที่แวะเยี่ยมครับ