เราออกเดินทางกันประมาณเวลาหกโมงกว่า...

ใช้เวลาประมาณเกือบสองชั่วโมงจากยโสธร เป้าหมายคือ บุรีรัมย์... นำโดย อ.หมอธิดา ยุคันตวรานันท์ น้องโย๋-ชลภัสสร น้องหนุ่ย-สุภาภรณ์ จันทร์สาม พี่จิ๋ม-พิมพ์พิชฌา ไตรยพันธุ์ พี่ปุ๋ม-จุฬาภรณ์ ภูสมนึก และน้องยศ-กุลธวัช สายรัตน์...

เป็นทีมคนหน้างานที่มุ่งมั่นต่อการทำ R2R อย่างแท้จริง

เป็นการเดินทางที่เราไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และเชียร์ให้กับทางทีมบุรีรัมย์...ได้รู้สึกและขับเคลื่อน R2R ไปอย่างมีความสุข ทางทีมโรงพยาบาลบุรีรัมย์ นั้นนำโดย อ.หมอเอ๋ พี่ต้อยติ่ง และน้องโบ ที่ได้เข้าร่วม workshop ที่ศิริราชมาแล้ว และมองว่าเป็นบริบทที่ดูมีความพร้อมมาก แต่ทางบุรีรัมย์มองว่าอยากทำไปแบบรู้สึกที่ดีและมีความสุข จึงได้ชวนทางยโสธร...มาร่วมกันแบ่งปัน

ข้าพเจ้าดีใจที่ได้มาที่นี่

เพราะที่นี้ผู้อำนวยการโรงพยาบาล...คือ นายแพทย์พิเชฐ ที่สนับสนุนให้ข้าพเจ้าได้มีโอกาสทำ R2R เมื่อสี่ก่อนที่โรงพยาบาลยโสธร...และเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ empowerment ให้คนหน้างานได้กล้าคิดกล้าทำ...

มาถึงที่นี่เหมือนได้พบผู้มีพระคุณ ที่สนับสนุนคนหน้างาน

ท่านเขามาทักทาย และกลับไปเซนต์หนังสือ...และกลับมานั่งฟังร่วมกันอีก

กระบวนการเราทำความรู้จักกับความหมายของ R2R ผ่านเรื่องเล่าใน VCD ที่ทาง สวรส. จัดทำไว้ จากนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มกระบวนการชี้และเชียร์ ให้เห็นภาพ...

ระหว่างนั้น ข้าพเจ้าได้เชื้อเชิญพี่เอ้...พยาบาลที่โรงพยาบาลบุรีรัมย์ เล่าประสบการณ์ที่ไปร่วมงานมหกรรม R2R เมื่อวันที่ 16-17 กรกฎาคม 2552 ที่ผ่านมา...พี่เอ้ เล่าว่าเป็นการไปงานประชุมวิชาการที่ไม่เครียด...เป็นบรรยากาศที่ดีและมีความสุข