การพัฒนาการทำงาน ด้วยการเชื่อฟังอย่างสร้างสรรค์

          วัฒนธรรมไทยที่สำคัญประการหนึ่ง  คือ การ “เชื่อฟัง”  ครับ   ตามคำกล่าวประเภทที่ว่า   “ว่านอนสอนง่าย”   “เดินตามหลังผู้ใหญ่หมาไม่กัด”   “อาบน้ำร้อนมาก่อน”  ประมาณนั้น

          การเชื่อฟัง เป็นเรื่องที่ดี   แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่บ้าง  ในเรื่องของการใช้ความคิด และ การแสดงออก ที่แสดงถึงความคิดสร้างสรรค์ในการพัฒนางาน

        ตามความคิดของผม  ผมคิดว่าควรที่จะทั้ง “เชื่อฟัง และ ไม่เชื่อฟัง” เพื่อให้ได้แสดงความเป็นตัวของตัวเองบ้างภายในกรอบของการเชื่อฟัง

       นั่นคือ  เราควรที่จะต้องเชื่อฟังในเป้าหมาย หรือ นโยบายการทำงาน  ที่ผู้มีอำนาจ หรือ ผู้เกี่ยวข้องเป็นผู้กำหนด

       ส่วนวิธีการ  ผมว่าเราน่าที่จะต้องเป็นตัวของตัวเอง ด้วยการไม่เชื่อฟังวิธีการเดิมๆที่ทำกันมา    เพื่อแสดงความคิดและใช้ความสามารถของเราที่มีอยู่ในการสร้างสรรค์งานที่กำหนดเป้าหมายหรือนโยบายมาให้

         อย่างน้อย ก็อาจจะได้นวัตกรรมเล็กๆในการพัฒนางาน  ถือเป็นการพัฒนาทั้งงาน และพัฒนาคนทำงานไปในตัว  ได้ทั้งความสำเร็จและความภาคภูมิใจ

         แต่ส่วนใหญ่ที่ผมพบมา  เรามักจะเชื่อฟังกันไปหมด ทั้งเป้าหมาย และ วิธีการทำงาน

          โดยเฉพาะวิธีการทำงาน  ต้องพยายามลอกให้เหมือนของเดิมทุกอย่าง ซึ่งบางครั้ง ผู้ที่รับผิดชอบงานก็ชอบนะครับ ที่มีคนมาขอลอกวิธีการทำงาน และ  มีผู้นำวิธีการทำงานของตัวเองไปใช้

         เป็นวัฒนธรรมการทำงานที่สบายดีอยู่หรอกครับ   ไม่ต้องใช้ความคิด   ไม่ต้องเสี่ยงต่อการทำผิด  เป็นชีวิตการทำงานที่อยู่รอดปลอดภัยภายใต้ระบบพึ่งพา

         

       แต่ผมว่า  น่าจะลอง  "กล้าเปลี่ยนแปลง"  ดูบ้างนะครับ   เปลี่ยนแปลงที่วิธีการทำงานด้วยการไม่เชื่อฟังการทำงานแบบเดิม     ภายในกรอบการเชื่อฟังตามเป้าหมายหรือนโยบายที่กำหนด

        เรียกว่าเป็นการทำงานแบบ    "เชื่อครึ่ง ไม่เชื่อครึ่ง"  ครับ