เชิญชมทุ่งเขียวขจีสีสดใส ดนตรีไพรฟังสบายคลายรีบเร่ง

 

ลองเขียนกลอนอ่อนหวานซาบซ่านฝัน 

มากำนัลวรรณศิลป์ถิ่นอักษร
ผ่านดวงดาวพราวฟ้ามาเว้าวอน 

ผ่านจันทรแจ่มกระจ่างกลางโพยม

  

 

ฝากสายลมฝนครวญรัญจวนจิต
ถึงมิ่งมิตรใกล้ไกลใคร่ยลโฉม 

ไมตรีจิตที่มอบปลอบประโลม
เฉกแสงโคมส่องสว่างกลางดวงจินต์

  

 

ขอเป็นเพียงเพื่อนฝันยามหวั่นหวาด 

อย่าได้ขลาดเหล่าอมิตรคิดร้ายสิ้น

หลับตาฝันจะกล่อมหอพอได้ยิน

โลกโสภิณแว่วหวานผ่านบทเพลง

เชิญชมทุ่งเขียวขจีสีสดใส

ดนตรีไพรฟังสบายคลายรีบเร่ง

จักจั่นเรไรร้องบรรเลง

ช่างครื้นเครงประสานเสียงสกุณา

 

แล้วทอดกายใต้ร่มไทรให้หายเหนื่อย

ลมพัดเฉื่อยหอมระรื่นชื่นบุปผา
ปืบ จำปี มะลิวัลย์  กรรณิการ์

ดอกไม้ป่ากลิ่นกรุ่นจรุงใจ

 

จบบทเพลงอำลาถึงคราจาก
จำต้องพรากเพื่อนสนิทที่ชิดใกล้

เพียงความฝันยังคำนึงซึ้งห่วงใย

หากความจริงยิ่งใหญ่ยากพบเจอ

 

                                     ดอกไผ่
                            ๑๙ กันยายน ๒๕๔๕

 ขอบคุณรูปภาพจากอินเทอร์เน็ต