เด็กน้อยเบื่อที่ตัวเองอ่านหนังสือไม่ออก ทำเลขไม่ได้

เมื่อวานหลังเลิกเรียน

เด็กกลุ่มหนึ่งไม่กลับบ้าน ยังคงเล่นซนตามประสาอยู่หลังอาคารเรียน

จึงได้เข้าไปพูดคุยกัน เราคุยกันหลายเรื่อง

โดยเฉพาะเรื่องการไม่เข้าชั้นเรียน และอาการเบื่อเรียนของเด็กน้อย

หลังจากพูดคุยกัน ฉันคิดว่า เด็กน้อยเบื่อที่ตัวเองอ่านหนังสือไม่ออก ทำเลขไม่ได้ เรียนไม่รู้เรื่อง

อีกอย่างหนึ่งเมื่อสอบถามดูถึงวิชาที่ไม่ชอบ และชอบ

กลับได้คำตอบว่าไม่ชอบทุกวิชา

เอ้อ แปลกดีแฮะ เมื่อถามต่อไปว่าทำไมไม่ชอบ ก็ส่ายหัวดุ๊กดิ๊กๆ เป็นปลาดุกให้เห็นอีก

แต่เมื่อพูดคุยถึงเรื่องบรรยากาศในห้องเรียนปีที่แล้ว  

ทำให้ฉันได้รับรู้ว่า เธอเรียนกับครูตู้ เธอคนหนึ่งบอกว่ามันสบายกว่ากัน นั่งดูบ้าง เล่นกันบ้าง

เหมือนดูละครทีวี เด็กอีกคนเล่าว่า ไม่มีการบ้าน ไม่ต้องทำอะไร เวลาครูตู้มาก็ดูบ้าง เล่นกันบ้าง

ไม่ค่อยมีใครฟังส่วนใหญ่จะเล่นกัน ก็เลยอ่านไม่ค่อยออก ขาดระเบียบวินัย

เพราะครูตู้ไม่เคยเอ็ด ไม่เคยว่าเลย ไม่เคยถูกลงโทษเมื่อทำผิด

เหมือนครูตู้ไม่เห็นว่าพวกเขากำลังทำอะไร

ครูที่ไปรับครูตู้มา เมื่อส่งครูตู้แล้ว พอครูตู้เข้าชั้นเรียนก็เหมือนจะหมดหน้าที่

ไปไหนก็ไม่รู้ กลับมาพอดีครูตู้กลับบ้านไปแล้ว เด็กน้อยปิดสวิสทีวี รอว่าเมื่อไหร่จะกระดิ่ง

บางวันครูตู้มากันหลายคน ทุกคนมีชื่อไม่เหมือนกัน แต่เด็กน้อยก็สมัครใจเรียกครูเหล่านั้นว่าครูตู้

ครูตู้สอนดี สนุก แต่เวลาเด็กตู้ทำอะไร เด็กน้อยก็อยากทำบ้าง แต่ไม่มีอะไรจะทำ

ดูไปนานๆ บ่อยๆเข้าก็เบื่อ ก็เลยขออนุญาตหัวหน้าห้องไปปัสสาวะดีกว่า

ก็ไปเล่นกันหลังส้วม ไม่มีใครสนใจ เผลอๆก็ปีนต้นมะพร้าวเตี้ย เอามะพร้าวมาเฉาะกินน้ำกัน

ลูกมันเล็ก หรือมันอ่อนไม่รู น้ำมะพร้าวจึงเปรี้ยว ไม่อร่อย แต่ก็กิน มันสนุกกว่านั่งเรียนกันเองในห้อง

น่าสงสารจังเด็กน้อย