• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

จิตสำนึกเรื่องคุณภาพ 2

          คุณสมรถ คนสวนของคณะสหเวชศาสตร์  ถ้าถูกจับไปทำข้อสอบ QA ของอาจารย์บอย (คุณอนุวัทย์  เรืองจันทร์) คงได้ไข่ต้มไปแทนเสื้อสามารถแน่ๆ

          แต่ตลอดเดือนเมษายน  พฤษภาคมที่ผ่านมา มีช่วงวันหยุดยาวนานหลายวัน หลายช่วง  คุณสมรถซึ่งเป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราวรายวันของคณะฯ  เป็นห่วงต้นไม้เหลือเกิน กลัวว่าจะเฉาเพราะขาดน้ำ ทุกเช้าวันหยุดตอนตี 5 คุณสมรถก็จะตรงมาที่คณะ (บ้านอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย) เพื่อรดน้ำต้นไม้  แล้วจึงกลับบ้านไปทำงานต่อ  เป็นเช่นนี้โดยไม่ได้รับค่าแรงในวันนั้นๆ  และที่สำคัญ โดยไม่มีใครทราบด้วย

          แต่เมื่อวาน ดิฉันบังเอิญไปทราบเข้า  จึงรู้สึกประทับใจคุณสมรถแบบสุดซึ้ง  และขอจารึกเรื่องราวที่แสดง "จิตสำนึกเรื่องคุณภาพ" ดีดี ไว้บน blog นี้อีกครั้งหนึ่ง......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  หมายเลขบันทึก: 29075
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 7
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

นี่คือเรื่องเล่าที่มีพลัง   ขอเสนอให้อาจารย์เอาไปเล่าในที่ประชุมต่างๆ ของคณะ    อาจจัดพิธีง่ายๆ มอบเสื้อสามารถหรือสิ่งที่แสดงความชื่นชมอย่างอื่นเพื่อเป็น Visual Stimulation แก่คนอื่น

วิจารณ์ พานิช

เมื่อก่อน(หลายปีมาแล้ว) มหาวิทยาลัยของเรามีการจ้างเหมายามจากบริษัทเอกชน มาดำเนินการรักษาความปลอดภัยตามอาคารต่างๆ  มีผู้บริหารท่านหนึ่ง จะมาสุ่มตรวจตอนดึกๆ ว่ามีการหลับยามหรือขโมยยามกันบ้างหรือเปล่า ในบริเวณอาคารที่ท่านทำงานอยู่ การทำเช่นนี้ อาจจะไม่ใช่หน้าที่ของท่าน แต่ถ้าทุกคนมีจิตสำนึกเรื่องคุณภาพเช่นนี้ก็จะดีนะคะ
  • ขอขอบคุณอาจารย์มาลินี...                                     
  • ขอแสดงความชื่นชม และขออนุโมทนาในกุศลเจตนาของคุณสมรถครับ...
  • คนไทยกับคนพม่าเหมือนกันอย่างหนึ่ง... คือชื่นชอบท้าวสักกะ(พระอินทร์ / ตะจามิน) เพราะ...                        
    1). ท่านถึงซึ่งความเป็นใหญ่(หัวหน้าเทวดา)
    2). ตั้งมั่นในธรรม(ลงมาช่วยคนดี เช่น รับใช้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์ ฯลฯ)
    3). พระอินทร์องค์ปัจจุบันผู้คุ้มครองโลกเราบรรลุธรรม เป็นพระโสดาบัน หรือสูงกว่านั้น
    4). แถมยังเป็นพระโสดาบันพิเศษคือ มีอายุยืนมาก และจะค่อยๆ เคลื่อนไปเกิดในสวรรค์ชั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นเป็นพรหมชั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ และปรินิพพาน
  • ผู้บำเพ็ญบุญเพื่อเป็นท้าวสักกะจะมีศีลพิเศษ 7 ข้อ เช่น เลี้ยงดูพ่อแม่ ไม่มักโกรธ เมื่อโกรธแล้วปหาน(ประหาร / ทำลาย)ความโกรธได้เร็ว บำเพ็ญประโยชน์ส่วนรวมตลอดชีวิต เช่น ทำที่พักคนเดินทาง ถนน ศาลา สะพาน ถนน จัดเตรียมอาหารให้คนเดินทาง คนไข้ ฯลฯ นอกเหนือจากศีล 5
  • ผู้ที่มีอัธยาศัยเป็นท้าวสักกะมีลักษณะพิเศษ (characteristic) ข้อหนึ่งคือ... ชอบปลูกต้นไม้ ปลูกเป็นทาน เป็นร่มเงา ปลูกดอก(ไม้) เป็นที่ชื่นใจต่อผู้พบเห็น ปลูกไม้ผล เป็นอาหารทั้งคนและสัตว์
  • ศูนย์มะเร็งลำปางมีคนอย่างนี้ 2 ท่านได้แก่                  
    1). พยาบาล(คุณอัญเชิญ)
    2). คนขับรถ(คุณสมบูรณ์)
  • ขอแสดงความชื่นชมคุณสมรถมา ณ ที่นี้ครับ...
   ที่คณะของผม (วิทยาศาสตร์การแพทย์) ก็มีคนแบบนี้เหมือนกัน ผมคิดไม่ออกว่าจะตอบแทนคนเหล่านี้ยังไงดี ทุกวันก็ได้แต่ส่งยิ้ม หรือทักทาย หรือชวนคุย แต่ยังไม่เคยคิดถึงเรื่องการมอบเสื้อสามารถ ขอบคุณท่าอาจารย์มาลินีนะครับ ที่กรุณา share เรื่องเล่า จนทำให้ผมเกิด idea ขึ้นมาครับ
ดีใจ ที่อาจารย์มองเห็นความสำคัญของทุกคนค่ะ

คนรักคณะแบบนี้มีอีกเยอะครับ

ดีใจที่ผู้ใหญ่มองเห็นสิ่งเหล่านี้

กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์วิจารณ์เป็นอย่างสูงค่ะ นอกจากความรู้ต่อยอดที่อาจารย์กรุณาแนะนำเพิ่มเติมแล้ว ดิฉันอยากจะเรียนอาจารย์ด้วยว่า  คำชมจากอาจารย์เป็นเหมือนดั่งน้ำทิพย์ชะโลมใจ  ดิฉันต้องทำใจเป็นอย่างมากที่จะสงบใจ ไม่ดีใจ (แต่ไม่สำเร็จ)

ขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่าน ที่ share ประสบการณ์ดีๆ เพิ่มเติมนะคะ  ดิฉันอยากฟังเรื่องเล่าแบบนี้จากทุกท่านเช่นกันค่ะ

เหมือนดั่งที่ดิฉันได้รับคำชมจากอาจารย์วิจารณ์  หากคนดีดีที่ท่านประสบได้รับการชื่นชม  และเผยแพร่ให้เป็นที่ประจักษ์ ดิฉันว่าความรู้สึกปิติยินดี จะตราตรึงในใจเขาไปนาน ทนทานจนแม้เสื้อสามารถก็อาจขาดวิ่นไปก่อนเสียด้วยซ้ำ