เสียงจากครูภาษาไทยแม่ฮ่องสอน

ที่บอกกล่าวถึง

ปัญหาการเรียนการสอนภาษาไทย

 

        สืบเนื่องจากการได้รับเชิญเป็นวิทยากรการอบรมครูภาษาไทย ของศูนย์ภาษาไทย โรงเรียนในฝัน(โรงเรียนดีใกล้บ้าน) ของสพท.แม่ฮ่องสอน เขต ๑ และ ๒  ระหว่างวันที่ ๒๑-๒๒  สิงหาคม ๒๕๕๔  ที่ผ่านมา ณ โรงเรียนสบเมยพิทยาคม  มีคุณครูภาษาไทยเข้าร่วมกิจกรรม จำนวน ๘๕  คน จาก ๖๐ โรงเรียน ในทุกอำเภอของแม่ฮ่องสอน 

        นับเป็นโอกาสและโชคดีของชีวิตที่ได้พบปะพูดคุย  แลกเปลี่ยนประสบการณ์กับคุณครูที่อยู่บนดอยสูง อยู่ในโรงเรียนไกลกันดาร ที่ต้องประสบปัญหาในการจัดการเรียนการสอนนานาประการ   โดยเฉพาะในเรื่องของกลุ่มสาระภาษาไทย  ซึ่งเป็นสาระหลักที่เด็กต้องได้เรียนและเรียนได้ ใช้ภาษาสื่อสารเป็น   กิจกรรมแรกที่ผู้เขียนได้เชิญชวนคุณครูเล่าประสบการณ์ของตนเองจากการเป็นครูผู้สอนภาษาไทย ในระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษา ว่าพบปัญหาอะไรบ้าง  เพื่อการหาแนวทางในการแก้ไขและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน (ในส่วนที่เราพึงทำได้)

        สรุปปัญหาของคุณครู    ผู้เขียนขอนำเสนอทั้งหมดโดยไม่ย่อ หรือตัดทอน หรือ รวมกลุ่มปัญหาเดียวกัน     ทั้งนี้เพื่อเพื่อนครูหรือท่านผู้อ่านจะได้รับทราบข้อมูลว่าหลายโรงเรียนประสบปัญหาเดียวกัน 

 

๑.ด้านนักเรียน

              (๑)พูดไม่ชัด

                   (๒)สะกดไม่ถูกต้อง

                   (๓)ใช้ภาษาถิ่นมากกว่าภาษาไทย

                   (๔)อ่านไม่ได้เขียนไม่ออก

                   (๕)ออกเสียงคำควบกล้ำไม่ถูกต้อง

                   (๖)ใช้คำไม่ตรงความหมาย

                   (๗)คิดวิเคราะห์ไม่เป็น

                   (๘)ขาดทักษะการอ่านและการเขียน

                   (๙)เขียนตามภาษาพูดของตน

                   (๑๐)จำสระบางตัวไม่ได้

                   (๑๑)อ่านสะกดคำไม่เป็น  อ่านไม่ออก  เขียนไม่ได้

                   (๑๒)ลายมือไม่สวย

                   (๑๓)จำมาตราตัวสะกดไม่ได้

                   (๑๔)มีพื้นฐานทางภาษาไทยไม่แน่น

                   (๑๕)มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ ด้านทักษะการอ่าน-เขียน

                   (๑๖)คิดวิเคราะห์ไม่เป็น   ตีความไม่ได้

                   (๑๗)ผันวรรณยุกต์ไม่เป็น

                   (๑๘)ขาดนิสัยรักการอ่าน  ไม่แสวงหาความรู้ด้วยตนเอง

                   (๑๙)สนใจสื่อเทคโนโลยีใหม่ ๆ มากกว่าการอ่านเพื่อเสริมความรู้

(๒๐)เด็กอ่านไม่ออก

                   (๒๑)เด็กไม่สนใจเรียน

                   (๒๒)นักเรียนไม่ชอบอ่านหนังสือ

                   (๒๓)นักเรียนไม่สนใจเรียน 

                   (๒๔)สะกดคำไม่ได้

                   (๒๕)เขียนเรียงความไม่ได้  ใช้ภาษาไม่ถูกต้อง

                   (๒๖)ขาดทักษะในการพูดภาษาไทย

                   (๒๗)คิดไม่เป็น

                   (๒๘)อ่านออกเสียง  ร  ล  คำควบกล้ำไม่ถูกต้อง

                   (๒๙)อ่านสะกดคำไม่ถูกต้อง

                   (๓๐)อ่านออกเสียงไม่ตรงตามตัวสะกด

                   (๓๑)ไม่สามารถเรียงประโยคได้ถูกต้อง

                   (๓๒)ไม่สามารถสรุปใจความของเรื่องได้  แนวคิดของเรื่อง  (บทประพันธ์)

                   (๓๓)ไม่สามารถถอดความและแปลความได้

                   (๓๔)เรียงลำดับของเรื่องยังไม่ได้

                   (๓๕)คิดวิเคราะห์เกี่ยวกับเรื่องที่อ่านไม่ได้

                   (๓๖)ผันวรรณยุกต์ไม่ถูกต้อง

                   (๓๗)เขียนตัวสะกดไม่ตรงตามมาตรา

                   (๓๘)เขียนสะกดผิด           

                   (๓๙)พูดไม่ชัด  เช่น  คำควบกล้ำ  ตัวสะกด

                   (๔๐)เขียนตามคำพูดของตัวเอง

                   (๔๑)ขาดเรียนบ่อย

                   (๔๒)ไม่มีความคิดสร้างสรรค์  ไม่มีจินตนาการ

                   (๔๓)พูดภาษาถิ่นมากกว่าภาษาไทย

                   (๔๔)เด็กไม่รักการอ่าน

                   (๔๕)เด็กมีความหลากหลายในชนเผ่า

                   (๔๖)เด็กไม่รู้จักวรรณกรรมร้อยแก้วและร้อยกรอง

                   (๔๗)นักเรียนรู้จักพยัญชนะและสระ  แต่ไม่สามารถประสมคำได้

                   (๔๘)เขียนสะกดคำตามการออกเสียงของตนเอง ซึ่งใช้ตัวสะกดผิด เช่น ช้าง-ช้าน

                   (๔๙)นักเรียนผันวรรณยุกต์ไม่ได้

                   (๕๐)เวลาอ่านออกเสียง จะไม่ออกเสียงตัวสะกด เช่น โรงเรียน-โรงเรีย เขียน- เขีย

                   (๕๑)เวลาเขียนคำ  มักวางตำแหน่งรูปสระหรือวรรณยุกต์ผิด  เช่น  หูน

                   (๕๒)คิดวิเคราะห์และตีความไม่เป็น

                   (๕๓)เขียนเรื่องราวไม่ได้ใจความ

                   (๕๔)ลืมเรื่องที่เรียนได้ง่าย

                   (๕๕)ไม่สามารถตีความจากบทความ

                   (๕๖)สรุปใจความสำคัญไม่ได้

                   (๕๗)ไม่สามารถผันคำได้

                   (๕๘)จำแนกคำไม่ได้

                   (๕๙)สะกดคำไม่ได้

                   (๖๐)เป็นชาวเขาเผ่าต่าง ๆ  ใช้ภาษาถิ่น  อ่านตัวสะกดไม่ได้

                   (๖๑)มีเด็ก LD ไม่สนใจในการเรียน

                   (๖๒)เด็กไม่มีความตระหนักในวิชาภาษาไทย

                   (๖๓)เด็กไม่มีพื้นฐานในการเรียนภาษาไทย ทำให้ประสบปัญหาในการเรียนที่สูงขึ้น

                   (๖๔)เด็กไม่ยอมคิด  ไม่ยอมทำกิจกรรม

                   (๖๕)เด็กติดเกม

                   (๖๖)ขาดเรียนบ่อย

                   (๖๗)เด็กไม่รักการอ่าน

 

๒.ด้านครูผู้สอน               

(๑)ครูไม่จบเอกภาษาไทย

                   (๒)ครูสอนไม่ครบชั้น

                   (๓)ครูสอนหลายสาระการเรียนรู้

                   (๔)ครูสอนไม่ตรงวิชาเอก             

                   (๕)ครูขาดเทคนิคการสอนที่น่าสนใจ

                   (๖)ครูไม่มีความถนัดในการสอนบางเนื้อหาสาระ

                   (๗)ครูใช้สื่อการเรียนการสอนไม่เพียงพอ            

                   (๘)ครูขาดเทคนิคการสอนภาษาไทย / สอนไม่ตรงตามเอก

                   (๙)ครูสอน ๑  คน ต่อ๒  ชั้น          

                   (๑๐)ครูบางท่านไม่ได้จบเอกภาษาไทย  ขาดความแน่นในเนื้อหา

                   (๑๑)วิธีการสอน  สื่อการสอน  ยังไม่มีเทคนิควิธีการที่ไม่หลากหลาย

                   (๑๒)ครูมีภาระงานมาก     ไม่สามารถสอนเสริมหรือติดตามพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กที่สอนได้อย่างเต็มที่

                   (๑๓)ครูสอนไม่ตรงตามวุฒิ

                   (๑๔)ครูสอนภาษาไทยมีน้อย

                   (๑๕)ครูน้อยรับผิดชอบหลายชั้นเรียน

                   (๑๖)ครูไม่เปิดใจเข้าหาเด็ก

                   (๑๗)ครูไม่รักการอ่าน

                   (๑๘)ครูมีความรู้ไม่แน่นในเรื่องหลักภาษา

                   (๑๙)สอนควบชั้น  ทำให้ดูแลนักเรียนไม่ทั่วถึง

                   (๒๐)ครูสอนไม่ตรงเวลา

                   (๒๑)ครูไม่ใช้สื่อ

                   (๒๒)ครูมีภาระงานมาก

                   (๒๓)สอนไม่ครบชั้น

                   (๒๔)ขาดสื่อและเทคโนโลยี

                   (๒๕)ครูย้าย

                   (๒๖)ครูไม่รักการอ่าน                

๓.ด้านผู้บริหารสถานศึกษา

                   (๑)ผู้บริหารไม่เห็นความสำคัญของสาระภาษาไทย 

(๒)ผู้บริหารไม่สนับสนุน ส่งเสริมให้ครูไปอบรมเพื่อพัฒนาตนเอง

(๓)ไม่จัดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมเพิ่มทักษะภาษาไทยให้ครู

(๓)ไม่สนับสนุนงบประมาณให้กับครูภาษาไทย

                   (๔)ผู้บริหารไม่สนับสนุนครูในการไปพัฒนาตน

                   (๕)ผู้บริหารขาดการนิเทศติดตาม

                   (๖)ผู้บริหารขาดงบประมาณในการสนับสนุนสื่อ / กิจกรรม

                   (๗)ไม่เห็นความสำคัญของวิชาภาษาไทย

๔.ด้านผู้ปกครอง

(๑)ผู้ปกครองไม่ให้ความสนใจ

                   (๒)ผู้ปกครองบางท่านไม่มีเวลาฝึกเพิ่มเติม และติดตามดูแลเมื่อเด็กอยู่บ้าน       

ซึ่งอาจเป็นเพราะไม่มีเวลาให้ลูก  ไม่มีความรู้ ทำให้เด็กไม่มีความรับผิดชอบในภาระงาน และการบ้านของตน

๕.ด้านสื่อการเรียนการสอน

                   (๑)สื่อการเรียนการสอนไม่หลากหลาย

                   (๒)เนื้อหาวิชาบางสาระไม่น่าสนใจ  ยากเกินไปสำหรับเด็ก

                   (๓)ขาดแหล่งเรียนรู้

                   (๔)สื่อการสอนไม่เพียงพอ

                   (๕)นักเรียนยังขาดแหล่งเรียนรู้และเทคโนโลยีที่ทันสมัย 

(๖)สื่อไม่พอเพียงต่อจำนวนนักเรียน

๖.ด้านอื่นๆ

                   (๑)ขาดการติดตามดูแล  ส่งเสริม  และให้ความสำคัญการเรียนรู้วิชาภาษาไทย

                   (๒)ขาดงบประมาณในการสนับสนุน

 

          ทั้งหมดเป็นภาษาเขียนของกลุ่มคุณครูภาษาไทยที่บางประโยคอาจสื่อความไม่ชัด    ท่านผู้อ่านที่สงสัย กรุณาถามได้นะคะ    ในตอนต่อไปผู้เขียนจะขอสรุปและจัดกลุ่มปัญหา   พร้อมนำเสนอตัวอย่างกิจกรรมที่ได้จัด ณ โรงเรียนสบเมยพิทยาคม  เพื่ออาจจะเป็นแนวทางแก่คุณครูผู้สอนภาษาไทยได้บ้างไม่มากก็น้อย

 

 

 

ด้วยความจริงใจในการแก้ปัญหาเด็กอ่านไม่ออกเขียนไม่ได้

วัชราภรณ์  วัตรสุข