เช้านี้แสงแดดทอแสงอร่ามขึ้นมาจากขอบฟ้า

ตัดกับมวลเมฆสีขาวผ่องตามธรรมชาติที่เป็นไป

คล้ายกับว่าต้องการจะประกาศศักดาหรืออิสรภาพให้สรรพสิ่งได้รู้

เฉกเช่นเดียวกับสรรพสัตว์บนพื้นพิภพนี้

มนุษย์ต้องการอิสรภาพ 

มนุษย์ต้องการทำในสิ่งที่ตนเองคิด 

มนุษย์ต้องการไปในที่ที่อยากไป 

มนุษย์ต้องการเป็นในสิ่งที่ใฝ่ฝัน

 มนุษย์ต้องการลองในสิ่งที่มันท้าทาย 

 แต่มนุษย์รู้สึกเหมือนถูกตีกรอบด้วยกฎเกณฑ์ของสังคม

ด้วยความกังวลในหลายสิ่งหลายอย่าง

เราเหมือนนกน้อยที่ปีกขาเริ่มกล้าแข็ง 

พร้อมที่จะฝ่าลมพายุและแดดร้อนแรง  แต่ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ 

ไม่ทราบว่ามีนกปีกหักจำนวนมากมายเพียงใดที่ต้องพลัดตกลงมา 

บางครั้ง

คนกล้ากลับไม่ใช่ผู้ที่จะฝ่าไปให้ถึงจุดมุ่งหมายได้เสมอไป

แต่

คนที่รู้จังหวะ เวลา และแรงกำลังของตนเองดีพอเท่านั้น 

จึงจะไปให้ถึงทุกสิ่งที่ต้องการได้ในที่สุด

ท่านละรู้จังหวะ เวลา และแรงกำลังของตนเองดีพอเท่านั้น 

ธรรมะสวัสดีขอรับ...