"หยุดทำงานแบบ Go Day Day "
พบกันอีกแล้วนะคะ ชาว Gotoknow ทุก ๆ ท่าน วันนี้ผู้เขียนมีสิ่งดี ๆ ที่จะนำมาบอกเล่าสู่กันฟังอีกแล้วเจ้าคะ พอดีเมื่อสักพักผู้เขียนได้กำลังนั่งนึกถึง เรื่องเมาท์สองเรื่องของคุณอาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์ บน Website ที่เมื่อวันก่อนผู้เขียนได้บังเอิ้น บังเอิญ ไปอ่านเข้า จึงนึกถึงเพื่อน ๆ Gotoknow สำหรับบล็อกนี้ผู้เขียนจึงขอเล่าสู่กันฟังสักเรื่องนึงก่อนก็แล้วกันนะคะ สำหรับอีกหนึ่งเรื่องพบกันในบล็อกต่อไปคะ เรื่องเมาส์ของคุณอาภรณ์ เรื่องนี้ท่านให้ชื่อว่า "หยุดทำงานแบบ Go Day Day"
ผู้เขียนจึงขอสรุปเรื่องเมาส์เรื่องนี้ไว้อย่างย่อ ๆ ก็แล้วกันนะคะ
คุณอาภรณ์ ภู่วิทยพันธุ์ ท่านเล่าให้ฟังว่ามีอยู่วันหนึ่งท่านได้มีโอกาสไปสอนและถ่ายทอดความรู้ให้กับพนักงานอยู่บริษัทเอกชนแห่งนึงคะถึงแนวทางการสร้างตนเองให้มีคุณค่า บริษัทนี้เน้นการพัฒนาพนักงานและหนึ่งในค่านิยมที่บริษัทอยากจะสร้างให้เกิดขึ้นก็คือ การทำให้พนักงานมีความสุขเพราะเมื่อพนักงานทำงานอย่างมีความสุขแล้วพวกเขาจะมีพลังที่จะสร้างผลงานให้เกิดขึ้น
หนึ่งในคำถามที่ถูกถามมาจากผู้เข้าสัมมนามากก็คือว่า "จะมีแนวทางสร้างคุณค่าให้กับพนักงานที่ทำงานแบบอยู่ไปวัน ๆ หรือที่เรียกว่า Go Day Day ได้อย่างไร ?" คุณอาภรณ์จึงได้กล่าวว่าไม่มีใครที่อยากจะทำงานแบบอยู่ไปวันๆ โดยไม่มีผลงานไม่มีเป้าหมายในการทำงานที่ชัดเจน พบว่าบุคคลที่ทำงานแบบไปเรื่อย ๆจะเป็นคนที่ขาดแรงจูงใจในการทำงานไม่มีตัวกระตุ้นที่เป็นสิ่งเร้าคอยผลักดันให้บุคคลเหล่านี้อยากจะสร้างผลงานให้ดีขึ้นส่งผลให้พวกเขามีพฤติกรรมการทำงานแบบเรื่อย ๆ เฉื่อย ๆ
หากคุณเป็นหัวหน้างานที่ต้องบริหารลูกน้องแบบนี้หรือหากคุณเป็นบุคคลที่กำลังอยู่ในช่วงของการทำงานแบบอยู่ไปวัน ๆ คุณอาภรณ์จึงได้ให้คำแนะนำกับผู้สัมมนากลับไปว่า "ให้คุณเริ่มเปลี่ยนทัศนคติของตนเองทันที เริ่มสำรวจถึงผลเสียที่เกิดขึ้นจากพฤติกรรมการทำงานโดยไม่มีเป้าหมายหรือทำงานแบบไร้ทิศทางการทำงานแบบอยู่ไปวัน ๆ ไม่มีผลดีที่เกิดขึ้นกับตัวคุณเองยิ่งทำให้คุณรู้สึกเฉื่อยชา เบื่อหน่าย เซ็ง ห่อเหี่ยวพบว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นนี้จะส่งผลให้คุณไม่อยากจะทำงานและในที่สุดผลการทำงานย่อมไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน"
แล้วทำอย่างไรล่ะ...? เพื่อไม่ให้คุณทำงานอยู่ไปวัน ๆ คุณอาภรณ์จึงได้ให้ข้อแนะนำแนวทางการปฏิบัติตนเพื่อสร้างคุณค่าในตนเองให้เกิดขึ้นว่า
1. หากคุณมีความรู้สึกไม่อยากจะทำงานในตอนนี้ ยังเปลี่ยนใจทันค่ะก่อนอื่นเลยคุณต้องปรับความคิดของตนเองก่อนว่าคุณจะเปลี่ยนแปลงตนเองให้ดีขึ้นคุณไม่ชอบใช้ชีวิตแบบนี้ คุณอยากจะสร้างผลงานให้ดีขึ้นหากเป็นไปได้คุณควรจะเขียนความคิดดังกล่าวนี้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อเตือนตนเองบอกย้ำตนเองเสมอว่าคุณจะต้องปรับเปลี่ยนตนเอง เริ่มต้นตอนนี้ยังไม่สายเกินไปค่ะ
2. หลังจากนั้นคุณควรปรับพฤติกรรมเสียใหม่ ตื่นเช้าขึ้นกว่าเดิมจากเมื่อก่อนคุณอาจจะไม่อยากตื่นเช้าเพื่อมาทำงาน หรือชอบลาหยุดงานบ่อย ๆ อู้งานไม่อยากจะมาทำงาน ให้คุณควรบอกตนเองว่าคุณชอบและรักงานที่ทำอยู่ในตอนนี้คุณจะพยายามหาโอกาสเพื่อพัฒนางานของตนเองเสมอหาวิธีการปรับปรุงและเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานอย่างต่อเนื่องหาช่วงเวลาคิดทบทวนว่ามีกระบวนหรือขั้นตอนการทำงานใดบ้างที่ทำให้งานล่าช้าไม่มีประสิทธิภาพ
ตอนท้ายคุณอาภรณ์ได้ฝากเคล็ดลับ ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อทำให้ตัวเรามีคุณค่าในตนเองมากขึ้น นั่นก็คือการพยายามเร่งรีบทำงานที่ได้รับมอบหมายให้เสร็จเร็วที่สุดในระหว่างวันทำงานควรยึดหลัก Speed คือทำงานให้ไว เร็วไม่จำเป็นจะต้องทำงานให้ดีแบบเพอร์เฟ็กส์ ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์เต็มขอให้ทำงานเสร็จแปดสิบเปอร์เซ็นต์ก็ยังดีเพื่อนำส่งมอบผลงานให้หัวหน้าหรือลูกค้าดีกว่าจะให้พวกเขารอผลงานที่คุณส่งมอบให้ เพราะอาจจะทำให้ทั้งหัวหน้างานและลูกค้าไม่พอใจที่คุณส่งงานให้ช้า
นอกจากนี้สิ่งที่คุณควรจะดำเนินการเป็นอย่างยิ่ง คือการเขียนแผนงานในแต่ละวันเป็นลายลักษณ์อักษร อย่าเพียงแค่คิดเท่านั้นต้องเขียนสิ่งที่คุณอยากจะทำออกมาเพราะแผนงานที่ถูกเขียนขึ้นนั้นจะเป็นการย้ำเตือนและคอยเตือนสติคุณถึงงานที่คุณจะต้องทำในแต่ละวันจะเป็นได้ว่าแผนงานจะทำให้คุณมีแนวทางการใช้ชีวิตในแต่ละวันให้มีประโยชน์ไม่ทำงานแบบไร้จุดหมาย และเมื่อเสร็จสิ้นการทำงานในแต่ละวันสิ่งที่คุณจะต้องดำเนินการถัดไปคือการตรวจสอบและประเมินผลงานในแต่ละวันว่าได้เสร็จสมบูรณ์ตามแผนงานที่ถูกเขียนขึ้นมาหรือไม่
โอ้ โฮ!!! พอผู้เขียนได้อ่านเรื่องเมาท์ของคุณอาภรณ์แล้ว ผู้เขียนก็คงต้องรีบขอปรับปรุงตัวเองก่อนเลยดีกว่า เดี๋ยวจะสายเกินไป ว้า.....แล้วจะทำได้แค่ไหนน้อ ขอกำลังใจจากเพื่อน ๆ Gotoknow ทุก ๆ ท่านด้วยนะคะ "ตนเป็นที่พี่งแห่งตนจีง จริง" แล้วเพื่อน ๆ ละคะอยากจะเป็นผู้หนึ่งในการเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตหรือไม่ ถ้าอย่างนั่นจงเริ่มต้นปฏิบัติตนเสียใหม่อย่าทำร้ายตนเองด้วยการทำงานแบบอยู่ไปวัน ๆ ทำตนให้มีคุณค่าในตนเองแล้วเพื่อน ๆ จะพบว่าชีวิตไม่ไร้จุดหมายอีกต่อไป เฮ้อ...!!!

..ความสำเร็จไม่ใช่เรื่องปาฏิหาริย์ขอรับคุณครู
เราสร้างมันได้ทุกวัน..
จงพอใจที่จะทำ
และไม่พอใจที่จะไม่ทำ
แต่อย่าทำด้วยความไม่พอใจ
ขอบคุณนะคะหลวงพี่
การทำงานให้ได้รสชาติจะตอ้งมีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความหวังอยู่เสมอ คิดถึงผลสัมฤทธิ์ของงาน
เป็นข้อคิดที่ดีมาก มาก สำหรับการพัฒนางานเลยจ้ะ