การศึกษาในจังหวัดชายแดนภาคใต้

                 รัฐบาลได้กำหนดให้ "การอ่าน" เป็น "วาระแห่งชาติ" เลยนึกถึงสมัยก่อนหลักสูตร พ.ศ.2503 ได้มีบทอ่านให้กับนักเรียนได้ท่อง พยายามทบทวนอดีต เผื่อมีผู้ที่นึกได้และมีบทอ่านดีๆมาเผยแพร่ร่วมกัน เพื่อเสริมหรือรณรงค์ในการสร้างนิสัยรักการอ่านร่วมกัน

                 จำได้ว่าบท "พ่อหลี พี่หนูหล่อ  พ่อเขาชื่อ หมอหลำแม่ชื่อ แม่หยาอยู่แพ ที่สำเหร่เขาค้า ผ้าไหม หม้อใหม่ๆ ก็มีดีหมี ดีหมูป่าหน่อไม้ หญ้าไซ หญ้าคา
หน่องา และ ยาหมู่" เป็นบทที่จำง่าย แต่มาวันนี้หายไปเพราะสาเหตุหลายประการ

                 บทดอกสร้อยสุภาษิต เช่น เด็กเอ๋ย เด็กน้อย  หรือ กาเหว่าเอย ไข่ไว้ให้แม่กาฟัก พอได้ยินบ้าง แต่ก็ไม่ได้พบบ่อยนัก

                 เนื่องจากมีหนังสือที่สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงพระราชวิจารณ์ หนังสือไทยที่น่าอ่านสำหรับเด็กและเยาวชนไทย 6 เรื่อง ประกอบด้วย พระอภัยมณี รามเกียรติ์ นิทานชาดก อิเหนา พระราชพิธีสิบสองเดือน และกาพย์เห่เรือ เจ้าฟ้ากุ้ง  จึงอยากให้ทุกคนได้อ่าน และเชิญชวนให้นักเรียนหรือบุคคลใกล้ชิดได้อ่าน ซึ่งหากได้ไปอ่านแล้วจะรู้ว่า ในอดีตเรารู้เรื่องเหล่านี้ แค่เป็นตอนๆ ไม่ได้รู้เรื่องทั้งเรื่องไปหมด เช่น รามเกียรติ์ เราเรียนแค่ไม่กี่ตอน ซึ่งความจริงมีสาระดีๆอีกมาก

                 อยากให้ทุกคนได้หาอ่านครับ