ไม่มีความพอดี ทุกที่และทุกคน..ถึงได้สับสนวุ่นวาย.....ไม่ว่า ที่ไหนไหน ก็เหมือนกันไปหมด แต่ละวัน....มีแต่ความคิดที่ค่อนข้าง....เห็นแก่ตัว เท่าที่ได้แสดงออกมาให้ผู้อื่นได้เห็น.....ก็นับว่า ดีมากมายแล้ว ผู้อื่นจะได้รับรู้และเข้าใจ และจะได้หลีกเลี่ยงได้ถูก ได้ทัน และไม่เกิดความเสียหายอีกต่อไป แต่ในกรณีที่ เหล่าชน เห็นแก่ตัว ลุ่มหลงเดินทางไปในทางชั่ว เพียงได้ยิน ได้ฟัง ได้อ่านเรื่องราว....เพียงในมุมเล็กๆๆ ก็ตัดสินใจ ปักใจ....เชื่อแบบงมงาย ไร้เหตุผล หากเป็นเพียงคนธรรมดาสามัญชน ยังพอทนและละไว้ในฐานที่เข้าใจกันและกัน แต่ส่วนใหญ่ มักจะเกิดจะเป็นกับผู้ใหญ่ ที่มีหน้ามีตาในสังคม มีอำนาจทางการตัดสินใจ ทีทำให้ผู้อื่น หรือ ผู้น้อย ต้องได้เดือดร้อนไปตามๆๆกัน ราชสีห์...เจ้าแห่งป่า เพียงได้กล่าววาจา หรือ คำราม.... สัตว์ใหญ่น้อย ก็ต้องก้มลงราบพื้นพสุธา ฉันใด คนที่มีอำนาจ ตำแหน่งหน้าที่ คิด พูด และกระทำใดๆๆ ที่ถูก ก็ต้อง ถูก ที่ผิดมากก็ต้องผิดน้อย ฉันนั้น ตามธรรมดาของสัตว์โลก ที่หมุนเวียนเลี่ยนกันไปตามแต่ วาสนาจะกำหนดทิศทางของผู้มีอำนาจ.....เหล่าสัตว์สังคมยอมรับ พวกมากลากจูงกันไปตามแต่จะคิด พูด หรือ ทำสิ่งใด เพียงเพื่อ.....ความพอใจ ที่ไม่มีความพอดี ทุกที่ และทุกคน จึงได้สับสนวุ่นวาย...จนหายนะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้มีธรรมในหัวใจ ก็ย่อมเป็นสุขค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูสุภาภรณ์
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย
ผู้ใหญ่ที่มีหน้ามีตาในสังคม มีอำนาจทางการตัดสินใจ ทีทำให้ผู้อื่น หรือ ผู้น้อย ต้องได้เดือดร้อนไปตามๆๆกัน น่ะใครกันเอ่ย เหมือนจะปรารภเบาๆ
แต่อยากให้ได้ยินนะคะ
สังคมวุ่นวาย เพราะความไม่รู้จักความพอดี พอประมาณ
ไม่ใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง
สวัสดีค่ะ ครูแอบอ่านบล็อกครูอ้อย [IP: 118.172.141.113]