ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าลายมือชื่อหรือลายเซ็นของครูพรรณาจะก่อเกิดอภิสิทธิ์ชนได้ถึงขนาดทำให้คนเข้าทำงานได้ด้วยหละ....แฮ่ๆๆๆๆ  ขอบอกว่ารู้สึกภาคภูมิใจมาก...ไปดูสาเหตุกันดีกว่า

       เรื่องมีอยู่ว่าครูพรรณา  ใช้เทคนิคสร้างแรงจูงใจให้นักรียนที่เรียนวิชาภาษาไทยได้ลายเซ็นหรือลายมือชื่อของครูพรรณา ไว้ที่หน้าปกสมุดแบบฝึกหัดของนักเรียนด้วย นั่นคือครูจะต้องลงชื่อ ๒ ครั้ง  ครั้งแรกอยู่ที่แบบฝึกหัด  ครั้งที่ ๒ อยู่ที่หน้าปกสมุด  ครั้งที่ ๒ นี่แหละคือจำนวนแต้มคะแนนที่นักเรียนอยากได้ เพราะใครจะได้แต้มนี้ต้องทำงานสำเร็จครบถ้วน  ซึ่งครูและนักเรียนสามารถตรวจสอบความรับผิดชอบการทำงานของนักเรียนได้ในระดับหนึ่ง

      เมื่อวันจันทร์แวะเดินตลาดนัดข้างโรงเรียนได้พบกับศิษย์เก่าคนหนึ่งจบการศึกษาแล้วเข้ามาทักทายและพูดคุยกันตามประสา........เมื่อวานนี้ก็ได้พบกับศิษย์เก่าคนนี้อีกครั้งที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเวลาค่ำเขาทักทายและทบทวนความจำของครูพรรณา 

       ศิษย์เก่า -  อาจารย์ยังจำได้ไหม ผมคือผู้ที่ได้ลายเซ็นของอาจารย์มากที่สุดในห้องเรียน  

       ครู - ลายเซ็นของครูมีประโยชน์อย่างไร 

       ศิษย์เก่า -  มันเป็นลายเซ็นที่ดีมากเพราะทำให้ผมได้ทำงาน

        ครู - ลายเซ็นครูเส้นใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือ  ไม่จริงมั้งงงงงงงง

        ศิษย์เก่า - จริงครับ เพราะลายเซ็นของอาจารย์สอนให้ผมรู้จักรับผิดชอบต่อหน้าที่การงาน  ถ้าเราทำงานไม่เสร็จก็หมายถึงขาดความรับผิดชอบ  ถ้าหากเราทำงานไม่เสร็จบ่อยๆ นายจ้างเขาคงไล่ออกนะครับ

        ครู - อื่ม! ใช่เลย  แต่ถ้าเสร็จแต่ไม่ได้เรื่องล่ะ  หมายความว่าไม่ถูกต้องในบางส่วน

        ศิษย์เก่า - ผมพบว่าพี่ๆ ในหน่วยงานของผมเขาไม่ใจร้ายกับผมเพราะงานใดที่ผมทำไม่ได้หรือผิดพลาดเขาก็บอกและสอนให้ผม  ผมก็พยายามทำให้ดีขึ้น  

        ครู - ดีมาก  ยังไงก็พยายามให้ได้ลายเซ็นจากพี่ๆ ในหน่วยงานหรือหัวหน้างานทุกครั้งที่ได้รับมอบหมายงานนะ

       ศิษย์เก่า - ครับ ขอบคุณครับ

 

                    ได้ยินอย่างนี้แล้วครูพรรณา   อยากใส่ฟันเพิ่มอีก  อยากมีมากกว่า  ๓๒  ซี่ ค่ะ