- นาน ๆ ครั้งจะพบเจอสตรีวัยเลยเกษียณ พูดโทรศัพท์เสียงดังด้วยภาษาและกริยาที่ขาดความสำรวมในที่สาธารณะ (โรงพยาบาล)...
มิได้อยากฟังหรืออยากรู้เรื่องราวของ “เธอ” แต่เธอก็มิได้ระมัดระวังในการสนทนา ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายที่เรียกว่า “กิ๊ก” ถาม-พูดคุยคำนี้กับคู่สนทนาในโทรศัพท์ ทำยังกับว่าตัวเองอยู่ในวัยรุ่นร่วมสมัยนี้อย่างไรอย่างนั้นเลย...
- ส่วนคุณป้า/คุณยาย ท่านหนึ่ง ที่นั่งรอหมอหน้าห้องตรวจโรค ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์รายการทีวีรายการหนึ่ง (รายการตลกที่มีชื่อนำนองว่า “ขำขันหลังเที่ยง”) ว่าเป็นรายการที่แย่มาก ๆ เพราะแสดงละครเกี่ยวกับผู้หญิงตบตีด่าทอกันเพื่อแย่งชิงผู้ชาย หรือชิงดีชิงเด่นกัน คุณป้ารายนี้พูดว่า ผู้จัดหรือคนจัดรายการนี้ไม่มีสมอง นำเรื่องราวลักษณะนี้มาแสดงออกให้คนดูกันทั่วบ้านทั่วเมือง แล้วก็จะเกิดเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีให้ประชาชน เยาวชน นำไปประพฤติปฏิบัติตามกัน ทำให้สังคมเกิดความวุ่นวายเหมือนเช่นในปัจจุบันนี้
เฮ่อ ! คนวัยใกล้กัน 2 คน คิดและพูดต่างกัน ส่วนคนที่ฟังหลาย ๆ คน จะคิดและพูดต่างกันหรือไม่
สำหรับผม หลายเรื่องไม่สามารถเลือกได้ว่าต้องการฟังหรือไม่ต้องการฟัง เพราะอยู่ในที่สาธารณะ แต่ฟังแล้วจะคิดเห็นอย่างไร คงเป็นสิทธิของตัวเอง แต่ที่นำมาเสนอครั้งนี้ แค่อยากเล่าสิ่งที่เจอในขณะนั่งรอหมอตรวจเท่านั้น แล้วมันก็จะผ่านไป ตามธรรมชาติ...
ขอให้สนุกทั้งผู้จัดและน้อง ๆ นะครับ