ผิดด้วยหรือฉันคือแม่มด (Witch Child By Celia Rees)
แปลโดย กิติมา อมรทัต
พิมพ์โดย สนพ.นานมีบุ๊คส์ (ครั้งที่ 6 ก.ค. 2547)
เรื่องย่อ : (จากปกหลัง)
เธอชื่อแมรี่ เป็นเด็กสาวอายุสิบสี่
เธออาจจะ"เป็น" หรือ "ไม่เป็น" แม่มด
แต่เธอไม่ยอมใหเสังคมมาตัดสินชีวิตของเธอ
เธอเลือกทางเดินให้ตัวเอง
พร้อมทั้งบันทึกเรื่องทั้งหมดไว้ในผ้านวม...
.............
(จากคำนำสำนักพิมพ์)
ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นช่วงเวลาที่ทางยุโรปตื่นตัวกันมากเรื่องปราบพ่อมดแม่มด และกำจัดเวทมนตร์คาถา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในค.ศ. 1569เป็นปีที่สงครามกลางเมืองในอังกฤษสิ้นสุดลง พวกเพียวริตันในอังกฤษอพยพโยกย้ายถิ่นฐาน ไปอยู่อเมริกาเพื่อความปลอดภัยกันเป็นจำนวนมาก
ซีเลีย รีส จับเอาเหตุการณ์ทั้งสองเรื่องนี้มาผนวกกัน ผูกเป็นเรื่องของเด็กสาวที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด ทำให้เธอต้องเสี่ยงภัย หนีตายจากสังคมที่รังเกียจเวทมนตร์ ไปยังโลกใหม่ที่ห่างไกลจากความเชื่อ ที่ฆ่าผู้บริสุทธิ์มาแล้วมากมาย ...
เธอแอบเขียนบันทึกเรื่องราวลงในสมุด แต่อันตรายที่ย่างกรายเข้ามา ทำให้เธอต้องซ่อนบันทึกเหล่านั้น ไว้ในที่ที่คาดว่าจะไม่มีใครนึกถึง และเมื่อเวลาผ่านไปสามร้อยปี บันทึกเหล่านั้นจึงได้ถูกค้นพบและเปิดเผยขึ้น
ยอมรับว่าหยิบหนังสือเล่มนี้มาจากชั้นตามกระแสแฮร์รี่ พอตเตอร์
และมีชื่อผู้แปลเป็นการันตี
แต่ดองไว้นานเนิ่นจนลืมเลือนไป
เพิ่งจะหยิบมาอ่านเมื่อเร็ว ๆ นี้ แล้วก็ได้รู้ว่า...
คนละเรื่องคนละราวกับพ่อมดน้อยแฮร์รี่เลย
ผิดด้วยหรือฉันคือแม่มด (ใครนะตั้งชื่อภาษาไทยได้...ยาว เชย และไม่ดึงดูดเอาเสียเลย...
) ไม่ใช่นิยายแฟนตาซีอย่างที่คิดคาดไว้
หากเป็นเรื่องเล่าเสมือนจริงของเด็กหญิงผู้หนึ่งที่ถูกสังคมตัดสินและตีตราว่าเป็น "แม่มด" และจะต้องถูกกำจัด เรื่องเล่าผ่านบันทึกของเธอที่แอบเขียนไว้ระหว่างการเดินทางไปสู่ "โลกใหม่"...
เป็นลักษณะของบันทึกประจำวัน...
เรื่องเปิดตัวได้อย่างน่าสนใจพอสมควร...แต่ก็น่าหดหู่พอกัน
เมื่อแมรี่จะต้องมองเห็นฉากการกระทำทารุณต่อยายของเธอ
ด้วยโทษฐานที่ท่านเป็น"แม่มด"
แมรี่ได้รับความช่วยเหลือจากคนที่เคยเป็นหนี้บุญคุณยายของเธอ ส่งให้เธอเดินทางหนีภัยไล่ล่ากวาดล้างแม่มดจากอังกฤษไปยังอเมริกา ที่ที่เธอคาดหวังชีวิตใหม่ที่ดีกว่า...
เธอจะ"หนี" ชะตากรรมที่ตนเองไม่ได้กำหนดเองได้หรือไม่ ต้องลุ้นและเอาใจช่วยเธอค่ะ...
แต่ขอสารภาพว่า...ส่วนตัวอ่านแรก ๆ ตื่นเต้นและ"อิน" มาก เห็นว่าพล็อตและการดำเนินเรื่องค่อนข้างแปลกและเก๋ดี แต่พออ่านไป ๆ ความอินมันค่อย ๆ จืดจางลงไปเป็นลำดับ ๆ แฮะ...
ก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อนะคะ แต่ว่าเราไม่รู้สึกคล้อยตามตัวละครเท่าที่ควรอ่ะค่ะ อาจจะเป็นด้วยฉาก และบรรยากาศของเรื่องไม่สามารถทำให้เรา "เชื่อ" กระมัง...
หรือไม่ก็ต่อมจินตนาการมันฝ่อชั่วคราว
คือถ้าออกแนวแฟนตาซีไปเลยก็อาจจะสนุกกว่านี้ก็เป็นได้...(เป็นความเห็นส่วนตัวค่ะ )
แต่โดยรวมแล้วก็รู้สึกว่าคนเขียนเขาเก่งนะคะ ที่...เมื่ออ่านจนจบแล้วคนอ่านเองก็ยังไม่ชัดเจนในใจว่า ตกลงแมรี่เป็นแม่มดจริงหรือเปล่า...?
หากก็ด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น...
เลยไม่ได้ติดตามเล่มที่ต่อเนื่องกับเล่มนี้ (ซึ่งอาจจะมีคำตอบอยู่ในนั้นก็เป็นได้)แหะ ๆ
