แม่ . . . ของ น้อง โย่

           สวัสดีครับ ท่านผู้อ่านทุกๆท่าน บันทึกนี้ได้แรงบันดาลใจ จากบันทึก ผมรักแม่ ของลุง อัยการ ขอบคุณลุงมากๆครับ ที่เขียนเรื่องแม่ มาให้อ่าน

ตั้งแต่พ่อจากไป พร้อมพี่สาวคนรอง แม่ก็ตัดสินใจ หยุดกิจการทั้งหมด(ส่งสินค้าเข้ากรุงเทพฯ)ที่พ่อทำอยู่ แม่อยู่กับบ้านเงียบๆ ดูแลบ้านและลูกๆ  แม่เป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ชอบอ่าน ในเวลาว่างมักจะเห็น แม่นั้งอ่าน มากกว่านั้งคุย

 

รอบๆบ้าน แม่จะปลูกต้นเตยไว้

แม่ชอบปลูกต้นไม้ และรักต้นไม้มาก ทุกๆวันแม่จะอยู่กับต้นไม้ ใบไม้ของแม่ แต่แล้วก็มีปัญหา มาให้แม่เครียดอีก เมื่อข้างๆบ้านเลี้ยงไก่ไว้ ไก่มักจะข้ามมา คุ้ยเขี่ยจิกกิน ต้นไม้ใบไม้ ของแม่เสียหาย เสียดายต้นไม้แต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร แม่ได้แต่หากระละมัง ตะกร้าเก่าๆ ไปครอบต้นไม้ ที่แม่ปลูกไว้ เพื่อไม่ให้ไก่ เข้าไปจิกกินโคนต้น จึงพอมีเหลืออยู่บ้าง แม่บอกว่าเราบ้านใกล้เรือนเคียง ต้องเป็นเพื่อนบ้าน ที่ดีต่อกัน หนักนิดเบาหน่อย ก็ต้องอภัยกัน  รักใคร่สามัคคี ช่วยเหลือ แบ่งปัน จะได้อยู่ร่วมกัน ด้วยความสงบสุข....เฮ้อ(ก็จริงอยู่)

ริมถนน ที่หน้าบ้าน

พืชผัก หลายเผ่าพันธุ์ มาปักหลัก ลงราก อยู่ที่นี่

ริมถนนตลอดแนวยาวหน้าบ้าน แต่ก่อนนี้ จะเป็นที่ทิ้งขยะ ของเพื่อนบ้าน โดยที่ไม่ทิ้งหน้าบ้านตนเอง จะข้ามมาทิ้งที่หน้าบ้านแม่ เพราะมีพื้นที่กว้างและยาว แม่อึดอัดมาก เพราะแม่ไม่ชอบขยะ แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ แม่เคยนำป้าย ที่เขียนว่า*น่าละอายจริงๆ ทิ้งขยะไว้ข้างถนน* แต่ดูเหมือนว่า คนทิ้งขยะ จะอ่านภาษาไทยไม่ออก หรือออกก็คงไม่เข้าใจความหมาย นานวันเข้า ขยะก็สูงมิดแผ่นป้าย แม่บอกว่าถนน เป็นที่สัญจรไปมา ไม่ใช่มีแต่คนในหมู่บ้านเรา คนต่างที่ต่างถิ่น ก็ต้องมีเดินทางผ่าน ถนนสายนี้ เมื่อมาพบเห็นขยะข้างทาง จะรู้สึกอย่างไร

แล้วแม่ก็ลงมือ ปรับภูมิทัศน์ บริเวณข้างถนน ที่อยู่หน้าบ้านของแม่ เก็บขยะ ถางหญ้า ถางป่า ทำความสะอาด เรียบร้อยแล้ว รีบนำพันธุ์พืชผัก ไปปลูกลงดินแทน แรกๆยังมีคนนำขยะมาทิ้ง แม่ก็อดทน และทนดู พร้อมกับคอยเก็บอยู่เป็นประจำ  แต่มาวันนี้ ภูมิทัศน์ ของแม่ เริ่มจะเห็นผลเด่นชัด พืชผักงอกงาม ใบไม้เขียวชอุ่ม ไม่มีใคร นำขยะมาทิ้ง จะมีบ้างก็เล็กน้อย

ข้าวโพด และฟักทอง มาอยู่แทนที่ขยะแล้วครับ

พื้นที่ว่างๆ แม่จะปลูกต้นเตยไว้เต็มไปหมด แม่บอกว่าชอบสีเขียว สดใส ของใบเตย ทำให้สดชื่น และสบายใจดี ทุกวันนี้ ต้นเตยของแม่ ออกใบงอกงาม สมใจแม่ และยังเป็นรายได้ส่วนหนึ่ง ที่น้องโย่ ได้ใช้ไปโรงเรียนทุกวัน

แม่จะตัดใบเตย แล้วมัดเป็นกำๆ ฝากแม่ค้าไปขายในตลาด ป้าแกใจดีมาก ไม่คิดกำไรแม่ ขายได้เท่าไร ก็จะนำเงินมาให้แม่ทั้งหมด

มียายอายุ 75ปี ขี่จักรยานมาขอซื้อใบเตยแม่บ่อยๆ เพื่อนำไปขายต่อที่ตลาด แม่จะเก็บผัก ที่ปลูกไว้ แบ่งให้ยายไปกินเสมอ แม่บอกว่ายายเป็นคน สู้ชีวิต อยู่อย่างพอเพียง หากินด้วยจักรยานคู่ชีพคันเก่า พอกับอายุเจ้าของ ทั้งที่ฐานะของยาย ค่อนข้างดี ดีกว่าคนขับรถป้ายแดงบางคน หลายเท่า

ทุกวันแม่จะเตรียม เสื้อผ้าชุดต่างๆ ที่น้องโย่ต้องใส่ไปโรงเรียน มาวางไว้ให้ ก่อนที่น้องโย่จะตื่น มีทั้งกระเป๋า ชุดซ้อมกีฬา เงินค่าขนมและอาหาร แล้วแม่ก็จะไป ทำงานของแม่  แม่เตรียมอาหารที่ลูกชอบไว้ เมื่อรู้ว่าลูก(พี่จิ) จะกลับบ้าน แล้วเราก็กินกันอย่างเอร็ดอร่อย...อิ อิ

แม่จะพูดเสมอว่า แม่เลี้ยงหนูให้เป็นคนดี สอนแต่ในสิ่งดีๆ ถ้าเอาดีไม่ได้ ก็จะพาไปปล่อยวัด..เหอๆๆ

แล้วแม่ก็เป็นผู้ที่มีแต่ให้ ดูเหมือนว่า ลูกจะเป็นผู้ที่มีแต่ขอ..อิ อิ แม่จะให้ในสิ่งที่ลูกอยากได้ และต้องการ แต่ต้องมีเหตุผลอย่างพอเพียง มาอธิบายให้แม่ฟัง ก่อนที่แม่จะให้

แม่ไม่เคยลงโทษลูกๆ เลยสักครั้ง ไม่ใช่ว่าลูกไม่เคยทำผิดนะ(คงผิดจนทำโทษไม่ไหว)..อิอิ แม่จะใช้คำพูดที่นุ่มๆ แต่หนักๆสอนลูก และชี้แจงถึงสิ่งที่ถูกและผิด(ลูกฟังแต่ไม่นำพา..อิ อิ)

การ์ดอวยพร วันแม่ น้องโย่ทำกับมือ

เขียนมายาววว ทั้งหมดนี้ ขอจบลงด้วยคำที่อยากจะบอกแม่ว่า..รักแม่ครับ..

สุดท้ายนี้ ขอให้แม่และผู้เป็นแม่ทุกๆท่าน จงมีสุขภาพกาย และใจแข็งแรงนะครับ

ขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาอ่าน มีความสุขในวันแม่ และทุกๆวันครับ