ความเดิมตอนที่แล้วที่นายหิดอยู่ในนรก และรอดชีวิตมาได้
ทำให้ท่านยมทึ่งในความบ้าที่สามารถเอาตัวรอดได้ เลยเชิญนายหิดไปทานอาหารด้วยกันที่ภัตตาคารนรก ซึ่งเป็นภัตตาคารที่หรูที่สุดในนรก ขนาดท่านยมเองยังมีโอกาสน้อยครั้งที่จะได้มาทานอาหารที่นี่ เพราะราคาแพงมากๆ
ท่านยมได้สั่ง "กุ้งมังกรเผาไฟนรก" ซึ่งเป็นอาหารที่ดีที่สุดของภัตตาคาร
จากนั้นสักครู่ บ๋อยนรกก็ได้นำ "กุ้งมังกรเผาไฟนรก" มาเสิร์ฟ แต่ทว่ากุ้งมังกรที่นำมาเสิร์ฟ มีอยู่ 2 ตัว
ตัวหนึ่งมีขนาดใหญ่มาก แต่อีกตัวขนาดมันช่างเล็กเหลือเกิน ไซต์พอๆ กะกุ้งกุลาดำ
แล้วจะทำไงดีเนียะ ท่านยมก็เลยพูดว่า...
ท่านยม : เชิญเลย เชิญเลย.....
นายหิดได้ยินอย่างนั้น ก็ใส่เลยไม่รีรอ คว้ากุ้งมังกรตัวใหญ่ไปทันที ท่านยมอดไม่ได้ กับความไร้มารยาทของนายหิด ท่านยมจึงพูดขึ้นว่า
ท่านยม : เจ้านี่! ช่างไร้มารยาทซะจริงๆ ท่าทางจะต้องสอนมารยาท ก่อนกลับโลกมนุษย์
นายหิด : อ้าว! ท่านยม ทำไมมาว่าข้าอย่างนั้นละ แล้วถ้าเป็นท่าน ท่านจะทำยังไง
ท่านยม : ข้าก็ต้องคว้ากุ้งตัวเล็กกว่าไปก่อนอยู่แล้ว
นายหิด : อ้าวถ้าอย่างนั้นแล้วท่านจะบ่นทำไม.....
ท่านยม : เอ่อว่ะ !?!!??
...................................................
ขอบคุณข้อมูลจาก F.W. mail
ภาพจากอินเทอร์เน็ต
ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านถึงตอนจบ ยามใดที่คุณเครียด อย่าลืมคิดถึงนายหิดนะคะ
สวัสดีค่ะ
*** แงะมาทักทายกับเรื่องสบายๆ...ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ...คุณครู "ธรรมทิพย์"
มาติดตามนายหิดตอนอวสานค่ะ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า..."ถึงจะบ้า...แต่ว่าไม่โง่"...
ว่าแล้วก็ไปทานข้าวกันดีกว่าค่ะ...คุณครู...
----------------
ขอบคุณมากค่ะ...เดี๋ยวจะรีบไปตักกุ้งตัวใหญ่ ๆ ก่อนค่ะ
นายหิดจนถึงตอนจบค่ะ
"คนไม่บ้าแต่โง่" หมายถึงโง่ใน
การดำเนินชีวิต เป็นทาสการพนัน
ทาสยาเสพติด นะคะ
มันเป็นเรื่องที่ไม่น่าเถียงกัน
เลยค่ะถ้าเป็นหนู หนูก็อเลือกกุ้งตัวใหญ่ค่ะ
แต่ในบางโอกาสเราต้องคำนึงถึงกาลเทศะ และความเหมาะสมด้วยค่ะ
ควรฝึกความเสียสละเพื่อผู้อื่นบ้างจะดีไม่น้อยนะคะ