ความเป็นมนุษย์กับการเข้าถึง

สิ่งสูงสุด

ความจริง

ความดี

ความงาม

ในวิกฤตการณ์ปัจจุบัน มนุษย์ ไม่มีทางออกในภพภูมิทางวัตถุธรรม

นอกจากหันไปใช้ศักยภาพของความเป็นมนุษย์

ที่สามารถเข้าถึง

สิ่งสูงสุด

หรือ

ความจริง ความดี ความงาม

อันจะก่อให้เกิดจิตสำนึกใหม่

และการเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในตน

ศานติสุขบนพื้นพิภพนี้

จึงจะเกิดขึ้นได้

 

เช้านี้ข้าพเจ้าต้องนำเรื่องการงานมาทบทวนต่อความคิดความเชื่อ  ที่นำไปสู่สภาวะแห่งความเข้าใจในตนเองต่อการนำหนทางการพัฒนางานประจำมาสู่การทำวิจัย ก่อนหน้านี้สักพักข้าพเจ้าจัดโต๊ะทำงานที่บ้านพักที่ขอนแก่น ...ได้หยิบเจอหนังสือของท่าน ศ.นพ.ประเวศ วะสี ... ทำให้ข้าพเจ้าเกิดสภาวะคลิกและเข้าใจในกระบวนการทำงานของตนเอง และวิถีแห่งการงานที่ดำเนินมา นำไปสู่ความเชื่อมั่นมากขึ้น

แล้วความเชื่อมั่นดังกล่าวนั้น นำไปสู่การสั่งสมอัตตา ในตนเองหรือไม่

เป็นคำถามที่ข้าพเจ้าถามต่อตนเองอยู่เสมอ เพราะในบางทัศนะที่ข้าพเจ้าเชื่อมั่นในวิถีแห่งการงานที่ตนเองดำเนินอยู่ เป็นต้นว่า ในการขับเคลื่อน R2R นั้นข้าพเจ้าจะระวังไม่ให้พลาดพลั้งและตกลงไปสู่กระแสของการนำอำนาจแห่งการเงินมาเป็นตัวผลักและดันให้เกิด...

มนุษย์เรานั้นมักคอยเคลื่อนเข้าไปสู่กระแสอำนาจแห่งเงินตราและการสั่งการ

แต่ไม่เชื่อในกระบวนการแห่งธรรมชาติที่มนุษย์มีอยู่ กระบวนการแห่งธรรมชาติที่มีอยู่นั้นน่ะ คือ ศักยภาพของความเป็นมนุษย์ที่ได้เกิดมาพร้อมโครงสร้างทางสมองที่สามารถนำไปสู่การพัฒนาทางปัญญาอันเป็นเครื่องมือที่จะทำให้ "จิต" นี้เจริญขึ้น

การนำแนวคิด R2R มาใช้ในบ้านเกิด และภายใต้ความศรัทธาในธรรม และความเข้าใจในมนุษย์

สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าต้องใช้สติและปัญญาที่มีอยู่เท่าพลังอำนาจแห่งตน(พละ๕)ที่มี ระแวดไม่ให้การงานอันงดงามนี้เคลื่อนไปสู่สภาวะแห่งอำนาจที่เสมือนเป็นร่างแหหว่านและเหวี่ยงลงมาให้มนุษย์ติดกับดักนี้ และตกลงไปในหลุมดำที่เสมือนที่ขุมขังให้ปราศจากอิสระภาพแห่งความเป็นมนุษย์

กับดัก..ที่ว่า คือ กระแสแห่งโลกธรรม ลาภ ยศ ชื่อเสียง ทุกข์...

กับดักที่มักนำเรื่อง ... เงินตรา และอำนาจแห่งการสั่งการ และคอยครอบงำมนุษย์ด้วยกันให้คิดไม่ได้ คิดไม่เป็น อำนาจของการแบ่งกั้นด้วยตำแหน่ง  หน้าที่ หรือสถานะทางสังคม

ชีวิตมนุษย์...เป็นชีวิตที่ผูกติดไว้กับการงาน

การงานเป็นเรื่องที่มนุษย์ต้องทำเพราะ นั่นน่ะคือความหมายของการเกิดมา การงานนั้นที่สำคัญ คือ การงานแห่งภายใน ที่อาศัยการงานภายนอกเป็นเส้นทางแห่งการทำงานแห่งภายใน

การงานแห่งภายในคือ อะไร...

คือ การงานที่เรามีเป้าหมาย นำไปสู่สภาวะจิตที่เจริญขึ้น

การงานภายนอกคือ...งานที่เราต้องได้ทำ และที่ทำอยู่อย่างที่เห็นๆ อยู่ เช่นเป็นแพทย์ พยาบาล เภสัช ชาวนา พ่อค้า แม่ค้า หรืออะไรต่างๆ อีกมากมาย ... การงานภายนอกที่ปรากฏขึ้นต่อชีวิต ทำไมเราต้องทำ  คำตอบก็คือ เพราะเราต้องอาศัยสิ่งนี้เป็นเครื่องมือในการทำงานภายใน ... การทำงานภายในเพื่อให้จิตเจริญขึ้น จึงไม่ใช่เป็นเพียงแค่นั่งหลับตาทำสมาธิ หากแต่ต้องทำงานภายนอก เพื่อให้สภาวะจิตนี้เจริญขึ้นอันเนื่องมาจากการมีปัญญาเพิ่มขึ้น

เส้นทางเพื่อเคลื่อนเข้าสู่กระแสแห่งธรรม(ชาติ) คือ... การงาน

ดังนั้นการงานจึงอาจไม่ได้จำกัดเพียงแค่ การทำงานในแปดชั่วโมงเท่านั้น หากแต่การงานคือ สภาวะที่เราหายใจเข้าและออก อยู่ทุกขณะจิต

ความหมายของการทำ R2R ในทัศนะของข้าพเจ้าเองจึงไม่ได้หมายเพียงถึง ว่าสนับสนุนคนทำงานประจำเพียงเพื่อให้ทำวิจัยได้หรือวิจัยเป็นเท่านั้น หากแต่มีเป้าหมายที่ไปสู่การพัฒนา...งาน ... ที่ไม่ได้ขีดเส้นเฉพาะงานภายนอก แต่หากมุ่งไปสู่สภาวะการงานแห่งภายใน

เมื่อใดที่บุคคลหรือคนหน้างาน นำพาตนเองเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ R2R ... นั่นน่ะหมายถึง เขาได้ก้าวลงไปสู่สภาวะการเคลื่อนไปเรียนรู้การพัฒนาจิตในตนเอง หากว่าคนหน้างานมีเป้าหมายเพียงแค่ว่า จะต้องสร้างงานวิจัยเท่านั้นเรื่องเท่านี้เรื่อง หรือมีชื่อเสียงจากงานวิจัย R2R นั่นน่ะ คือ สภาวะติดกับดักแห่งโลกธรรมเข้าไปอย่างไม่รู้ตัว

แต่หากว่า คนหน้างาน มี "ใจ" ที่มุ่งมั่นอยากให้การทำงาน...ของตนเองดีขึ้น ผลลัพธ์ของงานดีขึ้น

และเป็นความดีขึ้นที่ปราศจากการตอบแทนแล้ว นั่นน่ะแสดงว่าหัวใจของคนหน้างานเคลื่อนไปสู่สภาวะจิตใจที่น้อมลงเข้าสู่สภาวะแห่งธรรม(ชาติ) มากขึ้น ดังนั้น ในทัศนะส่วนตนจึงมองว่าในการขับเคลื่อน R2R จึงไม่ได้มุ่งเป้าหมายเพียงให้คนที่มีอำนาจมาเป็นตัวละครนำในการขับเคลื่อน ... คนที่มีอำนาจต้องมีสภาวะของประตูใจที่เปิดออกและมองเห็นความดีหรือความงาม แห่งคุณค่าในการทำ R2R อย่างแท้จริง

การทำ R2R ต้องพึงระวัง...ในเรื่องการเบียดเบียนและการตกลงไปในหลุมดำ

การขับเคลื่อน R2R ต้องใช้ศิลปะแห่งอำนาจมาเป็นเครื่องมือนำในการทำงาน...ซึ่งศิลปะแห่งอำนาจที่แท้จริง คือ เรื่อง "พละห้า" อันประกอบด้วย ศรัทธา ความเพียร สติ สมาธิ และปัญญา มากกว่าการนำอำนาจภายนอกที่ผู้คนมักหลงใหล นั่นคือ อำนาจในการบงการ จัดการ และครอบครอง

อำนาจภายในนั้น คอยเกื้อหนุนให้มนุษน์ไม่ตกเป็นทาสแห่งกิเลสหรืออัตตาสามารถปล่อยวางจากเกียรติยศชื่อเสียงที่หลั่งไหลเข้ามาในยามสำเร็จ รวมทั้งเป็นอิสระจากวิพากษ์วิจารณ์ในยามที่ประสบความล้มเหลว...

การนำ R2R มาเป็นเครื่องมือแห่งการงาน จึงควรเป็น...หนทางที่ปลดปล่อยมนุษย์คนหน้างานให้เป็นอิสระจากพันธการต่างๆ เพื่อก้าวไปสู่ความเป็นอิสระเพื่อให้การดำรงอยู่ของชีวิตนี้มีคุณค่า และมีความหมายมากขึ้น...