ความอบอุ่น

   เช้าวันนี้ขับรถมาทำงานปกติ ทุก ๆ วันต้องขับรถประมาณ 80 กม. ไปทำงาน เจอแต่ความเครียดบนท้องถนน เช่น คนขับรถผิดกฏจราจร  มอเตอร์ไซด์ตัดหน้า  คุณตาคุณยายข้ามถนน โดยไม่ดูรถ บ่อยครั้งที่ต้องเบรค จนตัวโก่ง.......รถเสียหลัก เกือบเอาชีวิตไม่รอดก็หลายครั้ง บางทีก็มีอุบัติเหตุ คนเสียชีวิตบนถนนแทบไม่เว้นแต่ละวัน ....จึงต้องขับรถด้วยความระมัดระวัง  แต่วันนี้ ได้เห็นมุมมองที่ประทับใจ..  ขับรถตามรถปิคอัพคันหนึ่ง ข้างหลังบันทุกสัมพาระ อุปกรณ์การเกษตรมากมาย ท้ายรถ มีบุคคล 3 คน เดานะ ก็น่าจะเป็น พ่อแม่ลูก และดูจากการแต่งกายน่าาจะป็นชาวม้งด้วย ลูกสาวอยู่ในวัยรุ่น ดูผิวพรรณดีที่เดียว คุณพ่อ คุณแม่ดูแก่มากพอควร อายุน่าจะ ประมาณ 60 ขั้นไป ดิฉันลองสังเกตพฤติกรรม ดู พบว่า เวลารถวิ่งไปแล้วคนขับเบรค ..ผู้เป็นลูกสาว จะเอามือประคองด้านหลังของผู้เป็นแม่ ด้วยความระมัดระวังและอ่อนโยน ภาพที่เห็น ลูกจะอยู่ตรงกลาง พ่อแม่ขนาบข้าง และนาน ๆ ครั้งเราก็แอบเห็นสามคนพ่อแม่ลูกโอบกอดกันอย่างไม่รู้ตัว ... นับเป็นความรักที่ความอบอุ่นที่มีค่า คำถามที่เกิดขึ้นในใจ เขาจะไปไหนกัน ไปทำอะไร  เด็กสาวคนนี้ อยู่ในวัยเรียน มีโอกาสได้เรียนหนังสือหรือไม่  แต่ทำไมเธอดูเหมือนมีความรักและกตัญญูต่อบิดา มารดาเสียเหลือเกิน ขณะที่เราสอนลูกศิษย์ในระดับปริญญาตรี ถามเด็กว่าวัน ๆ หนึ่ง เคยทำอะไรให้พ่อแม่บ้าง หลายคนตอบว่าไม่เคย  ถามต่ออีกว่า วันแม่นี้คิดจะแสดงความรักต่อแม่อย่างไร คำตอบที่ได้รับคือ  ยังไม่ได้คิด...........ครูก็เลยต้องสอนสิ่งที่ควรทำ ควรปฏิบัติต่อบิดา มารดา ซึ่งคงไม่ใช่เฉพาะวันแม่เท่านั้น ... กำลังทบทวนความคิดอยู่ดี ๆ ปรากฏว่ารถเจอไฟแดงพอดี ดิฉันหยุดรถ แต่รถคันนั้นขับฝ่าไฟแดง.......เฮ้อ...ความสุขบนท้องถนนของฉัน.................