การเรียนโดยให้นักเรียนลงมือปฏิบัติจริงทำให้นักเรียนจำได้ระลึกได้และเกิดเป็นองค์ความรู้ในเรื่องดังกล่าว...

ใกล้สัปดาห์วิทยาศาสตร์แล้ว ทำให้ฉันคิดถึงครูคนหนึ่ง ท่านเป็นบุคคลที่ทำให้ฉันสามารถเดินยืดอกเข้าไปเรียนในโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดได้อย่างเต็มภาคภูมิ ท่านคือครูที่สอนวิชาวิทยาศาสตร์ของฉันค่ะ 

 ฉันเรียนวิทยาศาสตร์กับครูแบน ตอนชั้น ป.5 กับ ป.6  ครูมักให้เราออกไปเรียนวิทยาศาสตร์นอกห้องเรียน ครูให้เราฝึกสังเกตสิ่งต่างๆ ที่อยู่รอบข้างตัวเรา ไม่ว่าจะเป็นที่แปลงนาสาธิต แปลงผัก สระน้ำ ต้นไม้ในโรงเรียน แล้วจดบันทึก แล้วกลับเล่าในห้องเรียน มันทำให้ฉันสนุกกับการเรียน เพื่อนๆ คนอื่นก็สนุก ไม่เบื่อและที่สำคัญไม่ง่วงนอนด้วย  ครูบอกว่าธรรมชาติต่างก็มีคุณค่าในตัวเอง เช่น ต้นไม้ให้ร่มเงา ท่ามกลางแสงแดดเวลากลางวันเราเหนื่อยเราร้อนก็ไปนั่งพักใต้ต้นไม้ และเรายังได้รับออกซิเจนจากต้นไม้เวลากลางวันด้วย    ครูชอบตั้งคำถามให้พวกเราคิด...เช่น น้ำในแม่น้ำมีประโยชน์อย่างไรบ้าง?  พวกเราก็จะแย่งกันตอบอย่างสนุกสนาน และไม่รู้สึกเบื่อที่จะตอบคำถามของครู ครูแบนทำให้ฉันชอบวิชาวิทยาศาสตร์ เพราะได้ลงมือทำ  ครูให้พวกเราทำยาหม่อง สบู่ น้ำยาล้างจาน แล้วเอากลับไปใช้ที่บ้าน แม่อุ๊ยฉันชอบยาหม่องฝีมือของหลานสาวสุดที่รักมากเลย... ครูสอนให้เราใช้เครื่องมือต่างๆ ในการทดลองวิทยาศาสตร์ เช่น ตะเกียงแอลกอฮอล์  บิกเกอร์ สารเคมี ฯลฯ เวลาเราทดลองวิทย์และมีการเครื่องมือ และสารเคมี ครูจะคอยดูแลและเตือนให้เราทำงานอย่างรอบคอบระมัดระวัง 

  

การสอนวิทยาศาสตร์ของครูแบน ทำให้ฉันเรียนวิทยาศาสตร์ได้ดีพอสมควร... ฉันจดจำการทดลองและผลการทดลองต่างๆ ได้แม่นเชียวแหละ... มันมีประโยชน์มากเลย เพราะทำให้ฉันทำข้อสอบตอนสอบเข้าชั้น ม.1 โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดได้... ในข้อสอบถามเกี่ยวกับการทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งเหมือนกับที่ครูแบนให้พวกเราทำการทดลอง  ฉันก็เลยทำข้อสอบได้สบายๆ การเรียนโดยให้นักเรียนลงมือปฏิบัติจริงทำให้นักเรียนจำได้ระลึกได้และเกิดเป็นองค์ความรู้ในเรื่องดังกล่าว...ฉันก็จดจำวิธีการสอนของครูแบน และนำมาเป็นรูปแบบการสอนอีกรูปแบบหนึ่งเช่นกันค่ะ...ขอบพระคุณ คุณครูแบน...ด้วยหัวใจ ของลูกศิษย์คนนี้...

ภาพประกอบความทรงจำ: A.Pulido ขอบคุณ ขอบคุณ ค่ะ