กับดัก ตัวดี


เราเคยสังเกตตัวเอง สำรวจภายในตัวเองหรือยัง สิ่งที่เรารักมากที่สุดคือตัวเราเอง แต่ตัวเรากลับเป็นสิ่งที่เราเรียนรู้และเข้าใจน้อยที่สุด

เมื่อถึงวัยผู้ใหญ่ จนถึงวัยชรา เราวัดการเจริญเติบโตจากภายใน  ไม่ใช่จากร่างกายและสมอง  ซึ่งหยุดการเจริญเติบโตไป (นาน) แล้ว

  

         

                                          

 

การเรียนรู้ตัวตนและคนอื่นด้วยความเข้าใจ มีสัมผัสรู้ หรือการหยั่งรู้จะนำไปสู่การก้าวพ้นกับดักของตนเองไปสู่การพัฒนาจิตที่สูงขึ้น วัดไม่ได้เหมือนไอคิวก็จริงอยู่ แต่คนรอบข้างเรา ตัวเราสัมผัสได้ว่าเรามีการเจริญเติบโตทางจิตวิญญาณแค่ไหน


 

ความรู้สึกที่ถอดถอนจากการยึดติดในตัวตนที่มาจากโลกทัศน์ดั้งเดิม  สิ่งที่เราคุ้นเคย เคยเชื่อถือมาโดยตลอดว่าถูก ว่าดี  ในวันนี้ เมื่อรู้จักสังเกตโลกทัศน์ ความเชื่อของผู้อื่นแล้ว อาจจะพบว่า "มิติแห่งการรับรู้" มีความหลากหลาย ซับซ้อนมากนัก เพียงแต่เรา "สังเกต"

 

         

ทำไม เราใช้ภาษาเดียวกัน  แต่บางครั้ง เราคุยกันไม่รู้เรื่อง


        เพราะเราไปสนใจ "เรื่อง" ที่คุยกันไม่รู้เรื่อง แต่เราไม่เคยใส่ใจวิธีคิด  ความรู้สึกอารมณ์ การมองโลกของคนอื่นที่แตกต่างจากเรา

 

                    

 

การเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างถอดรากถอนโคนจะต้องเริ่มจากรู้ว่าเรายึดติด หรือมีกับดักอะไร 

 

                        อะไรคือกรอบความเชื่อของเรา 

           

                   อะไรคือสิ่งเร้าที่ทำให้เราทำนู้น ทำนี้

          

              อะไรคือสิ่งที่มักอยู่ในห้วงคำนึงของเราเสมอ 

       

      อะไรคือสิ่งที่ Block ไม่ให้เราก้าวต่อไป เหมือนคนไร้พลัง

 

 

              

 

เราเคยสังเกตตัวเอง สำรวจภายในตัวเองหรือยัง สิ่งที่เรารักมากที่สุดคือตัวเราเอง แต่ตัวเรากลับเป็นสิ่งที่เราเรียนรู้และเข้าใจน้อยที่สุด เพราะ

 

       

                          เราไปดึงสิ่งอื่น ๆ เข้าหาตัว 

      

                       เราไปแสวงหาสิ่งที่สังคมยึดถือ

     

             เราพุ่ง เพ่งเข้าหาสิ่งภายนอกเพื่อลดความกลัว

   

      เรามัววัดคุณค่าตนเองโดยอาศัยการมองจากคนรอบข้าง

 

 

    บางครั้ง    เรา “ปล่อย”   บางครั้ง  เรา “ควบคุม”  ตนเอง                           

 

                   อย่างไร้ทิศทาง ปราศจากแผนที่ชีวิต

 

                

 

  เราปฏิเสธแม้หนทางที่จะค้นพบ “ทุกข์” แท้จริงของตนเอง

                   เพราะเราเชื่อ  เราคิด เรารู้สึก ว่าเรา “ดี”

 

                             แต่รู้หรือไม่ว่าเราอาจจะ “ดี” 

 

       เพราะเรา “ดึง”  สิ่งที่ใคร ๆ เรียกว่า “ดี” เข้าหาตัวเรา

 

                     “ทำ”  สิ่งที่ใคร ๆ มองว่า  “ดี” ให้เขาเห็น

 

       เราไม่ได้ “ดี” จากการก้าวพ้นกับดักแท้จริงของตัวเรา

      

                     ธรรมชาติของเรา เรารู้จักหรือยัง?

 

                     

 

 

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 283571เขียนเมื่อ 5 สิงหาคม 2009 19:58 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 21:12 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (58)

สิ่งที่เรารักมากที่สุดคือตัวเราเอง แต่ตัวเรากลับเป็นสิ่งที่เราเรียนรู้และเข้าใจน้อยที่สุด โดนค่ะ ..^__^..

พี่ศิลาขา...

      แวะมาส่งความคิดถึงค่ะ

      สบายดีหรือเปล่าคะ ..^__^..

ปล.ชอบภาพดอกไม้หล่นที่โคนต้อนจังค่ะ ..^__^..

แก้คำผิดค่ะ

    โคนต้อน เป็น โคนต้น ค่ะ ..^__^..

อิอิ.อิ..........จะมาบอกว่าคนที่ผมรักที่สุดตอนนี้คือ คนนี้ครับ  สบายดีนะครับ  ขอให้โชคดมีความสุข

สวัสดีครับ ขอบคุณครับ

.......................

ธรรมชาติ กับสิ่งสมมุติที่เรียกว่า"เรา"

จะหลอมหลวมกันถ้าเรา

เข้าถึงธรรมดาของธรรมชาติของจิต

ละวางสิ่งที่เป็นคู่ได้อย่างบริสุทธิ์

......................

ธรรมรักษานะครับ

 

แวะมาบอกว่าคิดถึงและระลึกถึงเสมอค่ะ ด้วยภาระงานและเรียนทำให้ไม่มีโอกาสเข้ามาทักทายบ่อยนักค่ะ

  • ขอบพระคุณคุณครูตุ๊กแก P ที่แวะมาประเดิมคนแรกค่ะ 555
  • ช่วงนี้ พี่ศิลายุ่งจริง ๆ แต่ก็คิดถึงกัลยาณมิตรทุกคน พยายามหาเวลามาตอบเม้นท์กับแวะไปเยี่ยมให้ทั่วถึงอยู่ค่ะ
  • พี่ศิลาก็ชอบรูปดอกไม้ร่วงหล่นโคนต้นค่ะ ถ่ายตอนที่กวาดลานเสร็จแล้ว ก็งงว่าดอกไม้ร่วงลงมาเร็วจัง...อุปมาอุปมัยเช่นเดียวกับอะไรเอ่ย

สวัสดีค่ะพี่ศิลา

บันทึกมีคุณค่า เข้มแข็ง เหมือนหินเลยค่ะ สมชื่อพี่ศิลา อิอิ

ขอบคุณน่ะค่ะ ได้อ่านแล้วทำให้เข้มแข็ง

สู้โว้ยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณศิลา

ชอบบันทึกนี้จัง...

รู้สึกและเห็นด้วยกับคุณPhornphonและ น้องสุดสายป่าน

....^_^....

อยากเสนอให้ทำ แพลนเน็ตรวมบันทึกของคุณศิลา น่ะค่ะ เพื่อว่าจะได้มาตามอ่านได้สะดวกและรวดเร็ว .... คนไม่มีรากก็เคยได้รับคำแนะนำจาก อ.ธ.วัชชัย ให้สร้างแพลนเน็ตของตัวเอง รวมทุกบล็อกของตัวเอง ชื่อ "รวมบันทึกคนไม่มีราก" ไว้ค่ะ ...

เสนอไว้เพราะเกรงจะ ตกบันทึก ดี ๆ ไปค่ะ

(^___^)

  • สวัสดีค่ะ ท่านประจักษ์ P สมควรเป็นบุคคลที่ท่านรักมากที่สุดค่ะ เพราะโคลนนิ่งท่านมาได้งดงามมากค่ะ

สวัสดียามบ่ายครับ

ขอบคุณครับสำหรับอาหารสมองมื้อนี้ที่มีคุณค่าทางจิตใจ

การเรียนรู้ตัวตนและคนอื่นเป็นงานหลักที่ลึกซึ้งอย่างมาก เป็นบันทึกที่มีคุณค่าจริง ๆ

สวัสดี ครับ คุณ sila

อ่าน แล้ว

อดไม่ได้ที่จะต้อง สำรวจตัวตนของตัวเอง ให้บ่อยครั้ง ขึ้น เรื่อย ๆ

บางครั้ง ผมลืมนึกไป อาจเป็นเพราะ เป็นช่วง hi..ยึดมั่นตัวเองดูเปรียบเทียบกับสิ่งเร้าภายนอก เกินไป

คุณ sila  ...ครับ

   ท่านพุทธทาส  ....ท่านพูดอยู่บ่อย ๆ ว่า.....กูไม่เอากับมึงแล้วโว้ย... 

  ไม่กระเสือกกระสน ไปเอาสิ่งเร้าภายนอกมาเป็นกรอบ ให้มันวุ่นวาย

  แต่ ตั้งสติให้มั่น ระลึกถึงตัวตนของตนเอง ใช้ goal ภายในใจ เป็นเข็มมุ่ง   ....ปล่อยวางความรู้สึกที่ทำให้เกิดความแตกต่างภายในจิตใจ....

 อย่างนี้ถือว่า  หลุดพ้นจากกับดัก ในความหมายนี้  ได้มั้ย ครับ

 

มาด้วย จิต ที่ระลึกถึง

 

 

มาส่งยิ้มให้ ครับ

นาน ๆ จะได้ คุย กัน

ด้วยจิต ที่ระลึกถึง จริง ๆ

 

เข้าใจชีวิต ชีวิต คือ ธรรมะ...ดา ค่ะ (ธรรมดา)

สวัสดีครับพี่ศิลา ขอโทษนะครับที่บันทึกธรรมยังไม่สมบูรณ์แล้งผมทำการบันทึกก่อนเพราะกลัว internet ขัดข้องครับ

สำหรับวันเปิด-ปิด สวนสันติธรรมเข้าไปดูได้ที่ www.wimutti.net แล้วดูได้ที่ปฏิทินธรรมครับ

เมื่อเข้าใจ  สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า

  • สวัสดีค่ะ คุณ Phornphon P  สิ่งที่เป็นคู่ คือครูของเราจริง ๆ นะคะ เราคงต้องเรียนรู้ไปเรื่อย ๆ กว่าจะเห็นหนึ่งเดียวค่ะ
  • อนุโมทนาบุญกับความเพียรของคุณ Phornphon ด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะ  แวะมาเยี่ยมค่ะ  คิดถึงนะคะ

วันนี้วันศุกร์

  • น้องสุดสายป่านP เขียนได้คมมากค่ะ พอมาเจอคำว่า
  • สู้โว้ย...ฮากลิ้งเลยค่ะ 5555
  • หักมุมเก่งนะน้องเรา

อ่านแล้ว เห็นด้วยค่ะ

เราพุ่ง เพ่งเข้าหาสิ่งภายนอกเพื่อลดความกลัว

เรามัววัดคุณค่าตนเองโดยอาศัยการมองจากคนรอบข้าง

สวัสดีค่ะคุณศิลา

มาทักทายและส่งยิ้มค่ะ

วันนี้มีภารกิจตอนบ่ายจนค่ำอีกวันหนึ่ง ... คงไม่ค่อยได้เข้ามาทักทายอย่างที่อยากทำได้มากนัก

มาตรวจดูและใช้บริการรวมบันทึกของคุณศิลาค่ะ ...555555....เช้ย เชยจังเรา ไม่ดูให้ดี แล้วยังไปแนะนำ...เออหนอคนเรา...

ขอบคุณสำหรับ "รางวัลขวัญใจศิลา" ค่ะ ภูมิใจจัง ...

มีความสุขในวันหยุดนะคะ

(^___^)

  • สวัสดีค่ะ อ.ศิลา มาอ่านบันทึกดีดี มีข้อคิดเตือนจิต "เรามัววัดคุณค่าตนเองโดยอาศัยการมองจากคนรอบข้าง บางครั้ง เรา “ปล่อย” บางครั้ง เรา “ควบคุม” ตนเอง อย่างไร้ทิศทาง ปราศจากแผนที่ชีวิต"

สวัสดีค่ะ

มาทักทายยามสาย ๆ ที่สดชื่นค่ะ

มีความสุขมาก ๆ ทั้งวันเลยนะคะ

คิดถึงคุณซวงนะคะ หายไปไหนนะ...

ส่งกาแฟแห่งมิตรภาพไว้ให้ค่ะ...ของว่างคงมีนะคะ

(6___^)

  • สวัสดีค่ะ คุณข้ามสีทันดร P แวะไปเยี่ยมบันทึกของคุณมาแล้ว  ยอดเยี่ยมมากค่ะ...เป็นการเรียนรู้ที่ยั่งยืน "การเปลี่ยนแปลงตนเอง" ก่อน...

แวะมาส่งยิ้ม

ออกนอกบ้านอย่างปลอดภัยและมีความสุขนะคะ

ว่าง ๆ จะชวนไปทานขนม กาแฟ แลกเปลี่ยน คมกระบี่ในใจกัน ดีไหมคะ...^___^...

   ขออนุญาตแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยครับ  ผมเขียนตามความคิดเห็นของผมเองนะครับ ผมมีความคิดว่า

    กับดัก  ก็คือ "หลุมดำในใจ" ครับ

    เป็นหลุมที่เราต้องการจะถมให้เต็ม ด้วยการไขว่คว้า และ แสวงหา  แต่ดูเหมือนว่าถมเท่าไหร่ก็ไม่เต็มครับ  เหมือนกับว่า  ยิ่งถม ก็จะยิ่งลึกขึ้น

    ทางที่ดี  คือ ต้องเฝ้าดูหลุมดำนั้นให้มองเห็นให้เข้าใจตามความเป็นจริงครับ

    จะถมหลุมดำในใจ  ต้องถมด้วยความรัก ความเข้าใจ และ การให้อภัยในหลุมดำในใจเรา   ด้วยตัวของตัวเราเองครับ

    ก็น่าที่จะหลุดรอดจากกับดักตัวดีไปได้บ้าง

                          ขอบคุณครับ

 

 

การเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างถอดรากถอนโคนจะต้องเริ่มจากรู้ว่าเรายึดติด หรือมีกับดักอะไร งศ

อะไรคือกรอบความเชื่อของเรา

อะไรคือสิ่งเร้าที่ทำให้เราทำนู้น ทำนี้

อะไรคือสิ่งที่มักอยู่ในห้วงคำนึงของเราเสมอ

อะไรคือสิ่งที่ Block ไม่ให้เราก้าวต่อไป เหมือนคนไร้พลัง

เจ้ากับดักตัวดีนี้คืออะไร....

ขอบคุณนะคะน้องศิลา ... พี่ได้ข้อคิดดีๆนี้เพื่อการปรับปรุงและพัฒนาตนเอง แต่ทำยังไงจะหามันเจอ

รู้ชั่วดีอยู่ที่เราเข้าใจเลือก                  อย่าติดเปลือกเลือกผิดจิตสับสน

ให้มองจิตคิดลึกหมั่นฝึกตน               ทุกข์สุขปรนอยู่ที่เราเอาอะไร

  • ขอบพระคุณคุณ harrypotter11 ค่ะที่แวะมาอ่าน รออ่านบันทึกของคุณอยู่นะคะ
  • ระลึกถึงคุณแสงแห่งความดี P เสมอค่ะ ขอบพระคุณสำหรับคำแนะนำที่มีความหมาย การปล่อยว่างความรู้สึกที่แตกต่างเป็นคำที่ลึกซึ้งมากค่ะ...หากสิ่งนั้นคือทุกข์ที่เราตามดู ตามรู้อยู่ ก็เชื่อว่าการปล่อยวางเป็นสิ่งที่มาถูกทางแล้วอย่างที่คุณแสงแห่งความดีกล่าวมากค่ะ
  • เราปล่อย ละ วาง ได้เป็นการดี หากรู้ว่าสิ่งที่เราถือไว้คืออะไร..ศิลาเองตอนนี้ถือของสองสิ่งเอาไว้ กำลังคิดเหมือนกันว่าจะต้องปล่อยวางลงสิ่งหนึ่งค่ะ  ส่วนอีกสิ่งก็อาจจะต้องถือไว้ก่อนตามประสาปุถุชนที่ยังมีกิเลสค่ะ  น่าจะสนับสนุนความหมายที่คุณแสงแห่งความดีกล่าวมานะคะ

สวัสดีค่ะ

  • บันทึกแบบนี้..ทำไมพี่คิมต้องทบทวนอ่านหลายเที่ยว
  • เพราะเที่ยวแรกอ่าน...ธรรมดา
  • เที่ยวที่สองอ่านอย่างช้า ๆ
  • เที่ยวที่สามอ่านแล้วพิจารณา
  • ขอขอบพระคุณค่ะ..ได้โจทย์ใหญ่กลับออกไปด้วยค่ะ
  • เห็นรอยยิ้มคุณแสงแห่งความดี P แล้วชื่นใจเหมือนดื่มน้ำส้มเย็น ๆ ค่ะ
  • ขอบพระคุณคุณมะลิ มาพา P มองเห็นความธรรมดาเช่นกันค่ะ
  • พี่่ศิลา ดีใจมากค่ะที่ได้ข้อมูลดี ๆ จากคุณ Phornphon P ทำให้รู้วิธีการที่จะเข้าไปกราบนมัสการพระอาจารย์ที่เราเคารพรักมากที่สุดด้วยค่ะ  บุญต่อบุญเกื้อหนุนกันครั้งนี้ ขอให้เสริมบุญบารมีคุณ Phornphon ด้วยนะคะ

สวัสดีค่ะ

  • แวะมาอ่านบันทึก ได้ข้อคิดดี ๆ กลับไปทบทวนตัวเอง
  • ขอบพระคุณค่ะที่แวะไปเยี่ยมเยียนกันเสมอ ๆ

อันคนเรานั้นก็ยังยึดติดกรอบ

ทิ้งความชอบหลงเมามัวกลัวบัดสี

มองมุมเดียวปล่อยทิ้งให้คนที่ดี

จากที่นี่ไปแสนไกลไม่กลับมา

ด้วยความเคารพครับผม

  • เป็นคำกล่าวที่ลึกซึ้งมากค่ะคุณวิญญาณเสรี P สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า เพราะเราไม่มีอัตตา  เราหลงคิดเอาค่ะ
  • ขอบพระคุณคุณครูป้อม P ค่ะที่ระลึกถึงเสมอ มีเรื่องจะแวะไปเล่าค่ะ ศิลาจะตามไปเล่าที่บันทึกนะคะ
  • เป็นการมองเห็นอย่างเดียวกันค่ะ คุณกอไผ่ P ดีใจนะคะที่มีกัลยาณมิตรร่วมทางเดียวกันหลายท่านค่ะ
  • ขอบพระคุณคุณคนไม่มีราก P มาก ๆ อีกครั้งที่เป็นห่วงใยศิลาในหลาย ๆ เรื่องค่ะ  คิดหนักเหมือนกัน เกรงว่าคุณคนไม่มีรากจะเขินไหมหนอ...เป็นอันว่าเรารู้กันนะคะ มีอะไรก็บอกกันได้เสมอค่ะ  ... ศิลาเป็นคนชอบสร้างระบบให้ตัวเองน่ะค่ะ พอทำอะไรไว้ตามแผนในใจ ก็จะปล่อยให้ไหลไปอย่างไร้ทิศทางทีหลังค่ะ  เพราะเราทำแล้ว จบแล้ว ที่เหลือคือ free style เพราะจะว่าไปการจัดหมวดหมู่บล๊อกของกัลยาณมิตรก็ไม่ใช่เรื่องง่ายค่ะ  ในบล๊อกหนึ่ง ๆ มีหลายบันทึกที่หลากหลายมาก
  • จึงเป็นการมองของศิลาเองที่ไปจัดเป็นหมวดหมู่เช่นนั้น อาศัยการอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรหลาย ๆ ท่านค่ะ
  • ขอบพระคุณคุณเอื้องแซะ P ที่แวะมาทักทายค่ะ  เขียนบันทึกนี้จากการสัมผัสประสบการณ์หนึ่งด้วยตัวเองค่ะ ประกอบกับความเข้าใจในศาสตร์หนึ่ง ก็น่าจะสะท้อนความเป็นจริงระดับหนึ่งค่ะ ผ่านกบว. ส่วนตัวแล้วนะคะ การันตีด้วยความเป็น "มหา" ค่ะ  อิอิ
  • จะหาทางแจ้งน้องซวงค่ะ ว่าคุณคนไม่มีราก P ฝากความระลึกถึงมาพร้อมกับกาแฟหน้าตาดีค่ะ...
  • เลข 6 กลายเป็นรหัสรัก  เอ๊ย รหัสลับของเราไปแล้วนะคะ อิอิ
  • มารับรอยยิ้มไร้เดียงสาของเด็กน้อยของคุณคนไม่มีราก P แล้วนะคะ  อืม จริง ๆ อยากบอกว่าที่บอกว่ายืมกระบี่มา เพื่อหาเรื่องเจอค่ะ อ้างว่าจะได้เอาไปคืน  แต่ดูเหมือนว่ามีคนรู้ใจมอบให้พกติดตัวไว้เลย  ยินดีรับค่ะ แต่รบกวน "สักคำ" อะไรก็ได้นะคะที่มีความหมายให้ศิลา จะได้เก็บไว้เตือนใจค่ะ
  • ช่วยคิดคำและสักไว้บนกระบี่ให้หน่อยนะคะ
  • เรียนท่านอาจารย์ Small ManP เป็นคำตอบที่งดงามมากค่ะ
  • ศิลาเปิดประเด็นเรื่องกับดัก ก็เพื่อจะสะท้อนให้เห็นว่าแต่ละคนมีกับดักไม่เหมือนกันค่ะ  เพียงเราสำรวจภายในตัวเอง สังเกตสิ่งที่เกิดขึ้น สิ่งที่เรายึดติดด้วยจิตตั้งมั่นและเป็นกลาง เราจะเห็นเอง และก็ละได้เอง
  • แต่ละคนเรียนรู้ได้จากการปฏิบัติและเห็นเองค่ะ เนื้อหาอาจจะไม่ต่าง แต่วิธีการย่อมขึ้นกับโลกทัศน์
  • เชื่อไหมคะ ว่าคำถามเดียวกัน วิธีการอธิบายไม่เหมือนกัน แต่ปลายทางเดียวกัน...ความแตกต่างของกับดักนั้นย่อมทำให้แต่ละคนหาเครื่องมือที่เหมาะสมกับตนเอง
  • คำตอบของท่านอาจารย Small Man จึงเป็นคำตอบที่น่าทึ่งมากค่ะ ขอเก็บรวบรวมไว้เป็นวิธีการหนึ่งที่จะก้าวผ่านกับดัก ไปสู่การไม่มีอัตตาแบบไม่ได้คิดเอาเองค่ะ  กราบขอบพระคุณมากค่ะ
  • ขอบพระคุณพี่อรวรรณ P ที่แวะมาเรียนรู้ร่วมกันค่ะ  เพียงแค่การตั้งคำถามว่ากับดักนี้คืออะไร ก็ทำให้เห็นกับดักได้เหมือนกันค่ะ เขียนให้งง ๆ 555
  • กับดัก เป็นอะไรก็ได้ค่ะ แต่ละคนค้นหาได้เพียงหมั่นสังเกต ตามดู ตามรู้เท่านั้นพอ ก็จะเห็นเองค่ะ 
  • ศิลาตอบคำถามนี้ตรง ๆ ไม่ได้เพราะเป็นคำตอบจากการปฏิบัติของแต่ละท่าน  หากท่านใดสนใจ ยินดีสะท้อนให้ค่ะ

ชั่วดีอยู่ที่เราเข้าใจเลือก         อย่าติดเปลือกเลือกผิดจิตสับสน

ให้มองจิตคิดลึกหมั่นฝึกตน   ทุกข์สุขปรนอยู่ที่เราเอาอะไร

  • ขอบพระคุณท่านประจักษ์ P มากค่ะที่แวะมาทักทายอย่างสม่ำเสมอ
  • พี่ครูคิม P สมเป็นแม่แบบของลูกศิษย์เลยนะคะ
  • คิดให้ดู ทำให้เป็น ตัวอย่าง ถึงพร้อมความเป็นครูที่สมบูรณ์แบบค่ะ  เราตระหนักรู้ถึงคุณค่าเรานับว่าเหนือค่ากว่าใด ๆ ค่ะ
  • ขอบพระคุณครูอิง P เช่นกันค่ะที่ส่งภาพเด็กทารกในอ้อมอกแม่มาให้ชม ชวนให้รำลึกถึงความรักที่แม่มีต่อลูกค่ะ
  • เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่มหาศาลประมาณค่าไม่ได้ แม้ว่าวันนี้ไม่มีความรักนั้นแล้ว แต่ก็เป็นที่มาแห่งการกำเนิดจิตวิญญาณแห่งการเรียนรู้ดวงนี้ที่จะทำสิ่งต่าง ๆ มากมายต่อไปค่ะ
  • ดีใจแทน้อง ๆ สองคนที่มีคุณแม่ดี ๆ แบบคุณครูอิงจังเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณพชรP ขอบพระคุณสำหรับบทกลอนไพเราะค่ะ   หากถึงจุดหนึ่งแล้ว แม้เราเองก็คงไม่เห็น ไม่มีกรอบใด ๆ จริงไหมคะ

 

สวัสดีค่ะ

แวะมาทักทาย...ด้วยความระลึกถึงค่ะ

ทำงานอย่างมีความสุขตลอดวัน เวลา นาทีนะคะ

คนไม่มีรากไม่เขินหรอกค่ะ สิ่งใดผิดพลาด เฉิ่ม เชย โก๊ะ ... น้อมใจรับได้...แม้บางครั้งจะ...สะท้านสะเทือนใจบ้าง แต่ไม่นาน ก็ละวางปล่อย...ได้ตามสภาพ

ยิ่งเป็นกัลยาณมิตรบอกกล่าวแล้ว ... ไม่รู้สึกระคายใจเลยค่ะ...

ระลึกถึงด้วยความสุขค่ะ

(^___^)

สวัสดีคะ

น้องศิลาคะ

มีความรู้สึกอย่างหนึ่งว่า

แม่ต้อยรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถุกเมื่ออ่านบล้อกนี้ในทุกๆครั้งคะ

และอยากจะบอกว่า แม่ต้อยตื่นเต้นมากนะคะ

ที่จะได้เจอ น้องศิลา ในวันจันทร์นี้แล้วคะ

ขอขอบคุณในไมตรีจิตนี้ ล่วงหน้านะคะ

  • ระลึกถึงคุณ คนไม่มีราก เสมอค่ะ ช่วงนี้งานเข้าพระเสาร์แทรก เร็ว ๆ นี้จะต้อง เตรียมการสอนกฎหมายเพิ่มจากงานประจำอีกค่ะ กิเลสตัวเรานี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ทำให้อยากทำอะไรตั้งมากมาย แม้ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน แต่ก็อาจจะต้องทบทวนเกี่ยวกับกำลังตนด้วยค่ะ
  • ศิลาคงใช้เวลานี้ทบทวนกับดักตนเองค่ะ

เห็นด้วยกับ ข้อความในกรอบสีฟ้า ด้านบนค่ะ

และขอ แลกเปลี่ยน เรียนรู้ ดังนี้ค่ะ

ถ้าเราเข้าใจ ในตัวเอง อย่างแท้จริง

เข้าใจใน คนอื่นอย่าง แท้จริง

เข้าใจใน สรรพสิ่ง อย่างแท้จริง

จะทำให้เรา มีความสุข อย่างแท้จริง

ด้วยความ ชื่นชม และ ขอบคุณ

สวัสดีค่ะพี่หญิงศิลา

นานแค่ไหน ที่ไม่ได้มาทายทัก มาเอ่ยฝากความคิดถึงประจักษ์ไว้เสมอ ฝันดีค่ะ :)

  • แวะมาดูบันทึกนี้ ยังไม่ได้ตอบความเห็นของบางท่าน ต้องขออภัยและขอขอบพระคุณที่แวะมาเยี่ยมและเป็นกำลังใจให้ค่ะ 
  • นานมากทีเดียวที่บางท่านไม่ได้พบกันอีก 
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี