เออดีจริงจึงบอกต่อนั้นแล.

วันนี้ช่วงบ่ายโมงเศษมีประชุมที่ภาควิชาสังคมศาสตร์ ม. ทักษิณ  เมืองสงขลา  และมีการพบปะกับครูฝึกสอนหลังบ่ายสามช่วงนี้เลยเข้ามาพักผ่อนบันทึกได้เรื่องเล่าไปอีกหนึ่งที่กำลังถามถึงกันอยู่แม้ในที่ประชุมมีอาจารย์ถามกันว่าไม่ค่อยสบายหรือ...เป็นไข้หวัด 2009 รึเปล่า...อีกเสียงหนึ่งที่โผล่ออกมาแซวกัน...และมีเสียงหัวเราะ...

และวันนี้ฝนบรรจงตกลงมาหนาตามากเลยละขณะนี้มองออกนอกหน้าต่างที่ทำงานยังเห็นสายฝนตกแรงอยู่เลย...ทำให้ไม่สบายได้ถ้าเดินตากสายฝนไปไหนมาไหน...

ช่วงเย็น ๆ ไปส่งลูกน้อยเรียนหนังสือพิเศษ...คุณหมอคะ...ตอนนี้ไข้หวัด 2009 มีแนวโน้มอย่างไรบ้าง...วาว ๆ มาถามยูมิ...มองยังไงว่าเราเป็นหมอนะนี่...นี่พ่อ ๆ เพื่อน ๆ ในโรงเรียนขาดไปหลายคนแล้วละ...ทำไมละ...คุณครูบอกว่า...เพื่อน ๆ เป็นไข้...ทำอย่างไรได้ละเราอยู่ในสังคม  ต้องระวังรักษาตัวให้ดีหลีกเลี่ยงมุมเสี่ยงต่าง ๆ ...เพราะรู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้ใกล้ตัวเรามาทุกขณะ...

เนื่องจากคนเป็นสัตว์สังคม...สิ่งที่ทำได้คิดว่าป้องกันได้ระดับหนึ่งสำหรับเรื่องไข้หวัดตอนนี้คือ...ซื้อมะนาวมาไว้ที่บ้านกับขวดน้ำผึ้ง...แล้วพากันทำกิน...

โดยเฉือนเปือกมะนาวเหมือนเฉือนเปือกส้มโอ  แล้วผ่าเป็น 4 ซีกก่อนบีบเอาแต่น้ำวิธีนี้กันความขมของเปลือกมะนาว...ทำมะนาว 2 ลูกต่อด้วยผสมน้ำผึ้งแท้ 1 ช้อน คนให้เนียนเข้ากันแล้วใช้จิบบ่อยชุ่มคอชื่นใจ...วันหนึ่งทำสัก 3 เวลาหมดมะนาวไป 6 ลูก  เออดีจริงจึงบอกต่อนั้นแล.