แนวทางการศึกษาจิตวิทยาแบบยั่งยืนจะเกิดขึ้นในแนวทางใด การศึกษาให้ลึกลงไปมากกว่าแค่พฤติกรรมจะมีรูปแบบและวิธีการศึกษาอย่างไร...

             มีโอกาสได้อ่านหนังสือเรื่อง "พัฒนาคุณภาพชีวิตด้วยจิตวิทยาแบบยั่งยืน" ของ พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต) แล้วทำให้ได้แนวคิดเกี่ยวกับการมองจิตวิทยาแบบองค์รวมมากขึ้นครับ เพราะจากความรู้จิตวิทยาที่เคยรู้มาจะเป็นความรู้ที่เน้นเพียงศึกษาจากพฤติกรรมมนุษย์เป็นส่วนใหญ่...

             และจิตวิทยาแบบยั่งยืนตามแนวคิดของท่าน จะเป็นจิตวิทยาที่ศึกษาให้ครบทั้ง 3 องค์ประกอบของชีวิตมนุษย์ คือ พฤติกรรม จิตใจ และ ปัญญา เนื่องจากทั้ง 3 องค์ประกอบเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ และสอดคล้องส่งผลต่อเนื่องกันไปอย่างเป็นวงจร...

        

             สำหรับผมแล้วมองว่าหากจิตวิทยาเป็นศาสตร์ที่มุ่งศึกษาให้เข้าใจถึงความสุขที่แท้จริงของมนุษย์แล้ว การศึกษาให้ครอบคลุมทั้ง 3 องค์ประกอบย่อมเป็นสิ่งที่จำเป็น และน่าจะเป็นแนวทางที่จะก่อให้เกิดความเข้าใจอย่างแท้จริงในความเป็น "มนุษย์" หรือ ที่สามารถเรียกได้ว่าเป็น "จิตวิทยาแบบยั่งยืน"...

             และท่านยังได้ให้แนวทางในการศึกษาวิเคราะห์ไว้ว่า จะต้องศึกษาดูว่า พฤติกรรมของคนสัมพันธ์กับคุณภาพหรือคุณธรรมในจิตใจของเขาอย่างไร และความรู้ที่เป็นด้านปัญญามีบทบาทเกี่ยวข้องอย่างไร แล้วก็นำมาใช้ประโยชน์ในเชิงปฎิบัติได้อย่างไรบ้าง...

             ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจและชวนให้คิดต่อนะครับว่า แนวทางการศึกษาจิตวิทยาแบบยั่งยืนจะเกิดขึ้นในแนวทางใด การศึกษาให้ลึกลงไปมากกว่าแค่พฤติกรรมจะมีรูปแบบและวิธีการศึกษาอย่างไร และจะเริ่มต้นการศึกษาจิตวิทยาแบบยั่งยืนนี้ที่จุดไหนก่อนนะครับ...