วันนี้ประมาท “ขาดสติ” ตั้งแต่เช้า เหล็กเขาวางอยู่ดี ๆ ก็เดินไปแตะ “สมน้ำหน้า” ตัวเอง

เหล็กเขาวางอยู่ดี ๆ ก็เอาเท้าขวาไปเหยียบ พอเท้าขวาเหยียบเหล็กกระดก เท้าซ้ายไม่รอช้ารีบเตะเข้าไปซะเต็มที่
เป็นอย่างไร เป็นอย่างไร “สมน้ำหน้า” ตัวเองไหม...!

ไม่มีใครทำอะไรเราเลย เราทำตัวเองแท้ ๆ
จำไว้นะ ทุก ๆ อย่างล้วนเกิดขึ้นแล้วแต่เหตุ ที่เกิดอุบัติเหตุก็เพราะมีเหตุ มีปัจจัย
เดินอยู่ ไม่รู้จักระแวด ระวัง
เดินอยู่ แล้วยังจักพลั้งเผลอ “ขาดสติ”

สมน้ำหน้า สมน้ำหน้า แต่วันนี้เป็นโอกาสดีที่ได้พิจารณา “น้ำเลือด” น้ำหนอง...

 

ภายใต้หนังนี้เป็นที่บรรจุอยู่ซึ่ง “โลหิต”
ภายใต้หนังที่ใคร ๆ ดูว่าสวย ว่างามนี้ เต็มไปด้วยสิ่งที่น่า “รังเกียจ”

 

ความน่ารังเกียจนั้นฝังอยู่ แฝงอยู่ภายใต้เนื้อ ภายใต้หนังนี้เป็นจำนวนมาก
เราเองหน้ามืด ตามัว หัวช่างเขลาขลัว เมามัวอยู่แต่เนื้อแต่หนัง

เลือด เส้นเอ็น กระดูก ล้วนพันผูกขึ้นเป็นตัว ขึ้นเป็นตน
ทุกชีวิต ไม่ว่าสัตว์ ไม่ว่าคน ล้วนไม่พ้น เกิด แก่ แล เจ็บตาย...