มนุษย์ทุกคนที่เกิดมาบนโลกใบนี้เชื่อแน่ว่าทุกคนต้องการที่ไปให้ถึงจุดหมายเป้าหมายที่ตนเองได้ตั้งเป้าเอาไว้  เพื่อจะได้ชื่อว่าเป็นผู้ชนะ  หรือเป็นผู้ประสบผลสำเร็จในการดำรงชีวิตอย่างที่ตนเองปรารถนาหรือสิ่งที่คนเรียกว่า ความสุข  ชีวิตที่เป็นสุข  เพราะทุกคนยังมีความอยากในสิ่งต่าง ๆ  คงไม่มีใครที่ต้องการจะเป็นผู้แพ้ หรือเป็นบุคคลผู้ล้มเหลว  ไม่สมปรารถนา มีแต่ความทุกข์   เหตุนี้เองมนุษย์ทุกคนที่เกิดมาจึงต้องการและไขว้คว้าให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนเองเพราะทุกคนมีธาตุแห่งความเป็นผู้ต้องการชนะอยู่แล้วมาตั้งแต่เกิด     ถ้าจะมองกันให้ดีๆ  ในอีกแง่หนึ่งทุกคนที่เกิดขึ้นมาได้เป็นคนก็เป็นผลจากการชนะทั้งนั้น  เพราะกว่าที่จะออกจากท้องพ่อเข้าไปสู่ท้องแม่ก็มีคู่แข่งเป็นล้านๆ  แต่ก็สู้มาได้จนเกิดเป็นผู้เป็นคน

       สิ่งที่ควรที่จะพิจารณาต่อไปนี้ในการที่จะนำพาตนให้ชนะ  ให้ไปสู่จุดหมายที่ตนเองปรารถนา คือ  การพัฒนาตนหรือการฝึกตนเองให้พร้อมที่จะไปให้ถึงจุดนั้น   ซึ่งคงไม่มีใครที่จะพาตนเองไปถึงจุดหมายโดยที่ไม่ได้มีการพัฒนาไม่มีการฝึกตนเอง  ทำตนเองให้พร้อมที่จะไป

นักวิ่งที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก คงไม่ได้วิ่งได้เร็วมาแต่กำเนิด หรือวิ่งได้เร็วเพียงในวันเดียวฉันใดก็ดี คนที่จะประสบผลสำเร็จได้ คงไม่ได้ทำอะไรเพียงครั้งเดียว 

สถานการณ์อาจสร้างวีรบุรุษ และสถานการณ์ก็อาจทำลายวีรบุรุษ ได้เช่นเดียวกัน แต่กาลเวลาเท่านั้นที่จะสร้างมหาบุรุษ ผู้ซึ่งแม้คมมีดแห่งกาลเวลาไม่อาจทำลาย

       ผู้ที่ผ่านเส้นทางแห่งความสำเร็จในชีวิตเท่านั้น จึงจะรู้ค่าที่แท้จริงของการพัฒนาตนเอง ผู้ที่ลงมือปฏิบัติตามแนวของตัวเองเท่านั้น(ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานแห่งความถูกต้อง) จึงจะรู้ว่าเป้าหมายของตัวเองอยู่ห่างแค่เอื้อมไม่ไกลเกินคว้าและไม่นานเกินรอ

..ท่านละพัฒนาตนเองดีพอหรือยัง..

ธรรมะสวัสดีขอรับ..