เลือกที่จะมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจากมุมของคนอื่น ๆ บ้าง เหมือนเอาใจเขามาใส่ใจเรา การเห็นอกเห็นใจ ความเข้าใจ และทางออกที่เหมาะสมที่สุดน่าจะเกิดขึ้นได้นะครับ...

             ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาได้เดินทางกลับใต้ เห็นผลไม้ขายสองข้างทางหลายชนิดเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นเงาะ มังคุด และก็ทุเรียน เลยแวะลงไปซื้อชิมและฝากคนที่บ้านติดไม้ติดมือไปเล็กน้อยครับ พูดถึงราคาผลไม้ช่วงนี้ถูกมาก ๆ นะครับ อย่างมังคุดก็แค่กิโลละ 10 บาท...

             แม่ค้าเล่าให้ฟังว่าขนาดกิโลละแค่ 10 บาท ยังมีคนต่อเลยครับ แค่ค่าจ้างขึ้นไปเก็บก็ไม่คุ้มแล้วไหนจะค่าปุ๋ย ค่าดูแลรักษา แม่ค้ายังเล่าต่ออีกว่า ชาวสวนต้องจ่ายเป็นแสนกว่าจะได้มังคุดมา ลูกค้าจ่ายแค่สิบบาทก็ได้กินแล้ว คุ้มจะแย่อยู่แล้ว ไม่น่าจะต้องมาต่อราคากันอีกเลย...

             ผมฟังแล้วก็รู้สึกเห็นด้วยครับ และยังรู้สึกเห็นใจแม่ค้าขึ้นมาทันทีเลยครับ บางทีผู้บริโภคเองก็มองแค่มุมของตัวเองคือ ขอให้ได้ซื้อของในราคาที่ถูกที่สุดเป็นพอ แต่ลืมนึกถึงหัวอกของแม่ค้าหรือชาวไร่ ชาวสวน เจ้าของผลิตภัณฑ์เหล่านั้นนะครับว่าเขาต้องเสียค่าใช้จ่ายมากแค่ไหน และเขาก็ควรจะได้กำไรจากสินค้าเหล่านั้นบ้าง...

             ย้อนกลับมามองที่ตัวเราหลายครั้งเหมือนกันนะครับ ที่เรามองแค่จากมุมของเรา และใช้ตัวเราเป็นจุดศูนย์กลางของสถานการณ์ต่าง ๆ จนลืมมองเห็นมุมของคนอื่น ๆ ซึ่งเกี่ยวข้อง ได้รับผลกระทบและอยู่ในสถานการณ์นั้น ๆ เช่นเดียวกับเรา...

             หากตัวเราและคนรอบ ๆ ข้าง ต่างเลือกที่จะมองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นจากมุมของคนอื่น ๆ บ้าง เหมือนเอาใจเขามาใส่ใจเรา การเห็นอกเห็นใจ ความเข้าใจ และทางออกที่เหมาะสมที่สุดน่าจะเกิดขึ้นได้นะครับ หรือพูดอย่างง่าย ๆ คือ win win ด้วยกันทุก ๆ ฝ่ายครับผม...