ผมมาจากปารีสเช้ามืดวันที่ ๑๑ ก.ค. ๕๒   แล้วต่อไปชะอำเพื่อร่วมการประชุมระดมความคิด เพื่อจัดทำแผนยุทธศาสตร์การสนับสนุนการวิจัยของ สกว. พ.ศ. ๒๕๕๓ – ๒๕๕๖


          เช้าวันอาทิตย์ที่ ๑๒ ก.ค. ผมจึงได้วิ่งออกกำลังที่ชายหาดชะอำอย่างมีความสุข   หลังจากเมื่อคืนวันที่ ๑๑ ได้นอนหลับเต็มอิ่ม   โดยที่ตอนนอนมาบนเครื่องบินผมได้หลับน้อยมาก   ผมนอนบนเครื่องบินไม่เก่ง 


          ชายหาดชะอำช่วงนี้สะอาดสู้ชายหาดหน้าโรงแรม Hyatt Regency หัวหินไม่ได้   แต่มีชีวิตชีวากว่า    คือมีทรายหลายแบบ   มีเปลือกหอยมากกว่า    และชายหาดไม่กว้างเท่า    และมีช่วงที่มีแอ่งน้ำอยู่บนหาดทรายเป็นระยะๆ    ซึ่งก็หมายความว่ามีหาดทรายช่วงที่อยู่ระหว่างแอ่งน้ำกับแนวคลื่นที่ซัดเข้าฝั่ง    ผมจึงได้ประสบการณ์การวิ่งบนพื้นทรายช่วงนี้ ที่เมื่อวิ่งพื้นทรายมันหยุ่นรองรับแรงกระแทกได้ดีมาก   ผมไม่เคยสัมผัสกับพื้นทรายที่หยุ่นขนาดนี้มาก่อน  


          ผมได้ดื่มด่ำความงามของหาดทรายหลากหลายรูปแบบของความงาม อย่างไม่เคยได้จากชายหาดอื่นมาก่อน   และมีโอกาสได้จารึกความงามไว้    และเอามาอวด

วิจารณ์ พานิช
๑๒ ก.ค. ๕๒

  

 

รอยเท้าวิ่งบนพื้นทรายสุดหยุ่น

 ความงามที่น่าพิศวง ทำไมเปลือกหอยและ

ทรายชิ้นใหญ่อยู่ชั้นล่าง

ทรายละเอียดอยู่ชั้นบนสุด

หาดทรายที่นี่มีเปลือกหอยมากกว่าที่หัวหิน

อาณาจักรสีฟ้า ทำไมทราย

ที่ขนขึ้นมาจากรูปูตัวนี้จึงมีสีฟ้า

เปลือกหอยดาว

ความสุขของชีวิตในกระต๊อบ

เจ้าของเรือประมงลำนี้เมื่อคืนหาปูม้าได้ ๑๐ กิโลกรัม

เพื่อนที่ชายหาด

ดอกถั่ว

ชายหาดช่วงที่ทรายละเอียด