ส่งรอยยิ้ม ๆ ให้กันและกันทำโลกนี้ให้สดสวย..

ยามบ่ายวันนี้มีเสียงเพลงดังกระหึ่มมาแต่ไกล ๆ จากใครคนหนึ่งช่างอารมณ์ดีแท้ ๆ ก็คนมีลูกคอดีที่ชอบเปล่งเสียงฮำเพลงนี่ละ เป็นคนที่ไม่เครียดและจะไม่เป็นโรคอะไรได้โดยง่ายเพราะเจ้าตัวมีความสดชื่นอยู่อย่างสม่ำเสมอ คงยากที่จะเป็นโรคมะเร็งร้ายในอารมณ์  เสียงเพลงนี้ทำให้คนเรามีความสุขจริงนะ 

 วันหนึ่งยูมิเองเข้าห้องสอนนิสิตในห้องเรียนมีนิสิตเกินครึ่งร้อยเห็นจะได้ตอนสาย ๆ ใกล้เที่ยง  แวบเห็นบรรดานิสิตแถวหลังกำลังจะไปเที่ยวอิสราเอล  ไปเลบานอน  แล้วกำลังจะไปอาหรับ (หลับ ) เลยหาเรื่องเล่าประกอบการสอนป้อนเพลงให้ฟังไปหนึ่งเพลงแบบครึ่ง ๆ ผลออกมาดูผู้เรียนกระชุ่มกระชวยสดชื่นตาแจ้งตาสว่างเลยละ 

 ใครว่าเพลงประกอบการสอนไม่สำคัญยูมิขอเถียงว่า...สำคัญจริง ๆ ทีนี้เวลาบรรดานิสิตกลุ่มนี้เจอยูมิดูเขาอมยิ้มแก้มบุ๋มเลยละ...เวลาเจอกันในห้องสอนมีเสียงส่งมาว่า...อยากฟังเพลงซ้ำอีก...โถ...ไม่ได้มาสอนเรื่องเพลงหนานี่...เห็นหนังท้องตึงหนังตาหย่อนเลยหยอดเสียหน่อย...

บางห้องเจอยูมิร้องทำนองแหล่ให้ฟังด้วยละช่วงที่สอนเกี่ยวกับชาดกทางพระพุทธศาสนา...

ที่จ่อหัวข้างต้นนั้นเป็นเสียงคนฮำเพลงที่ว่า...มอง  มองเธอ  เธอสาว  เธอสวยฉันจึงได้มอง...ของครูเพลงสุรพลดังแว๋วมาแต่ไกล ๆ...ก่อนที่ยูมิแวบเข้าลิฟต์และพึ่งสังเกตเห็นมีกลุ่มนิสิตก้าวตามเข้าไปด้วย 

 เมื่ออยู่ในนั้น ...สวัสดีอาจารย์ยูมิ...เออ...สวัสดี...พวกเธอเองเหรอนี่...เห็นอาจารย์ตอนอยู่โรงอาหารด้วยละ...แอบมอง ๆ วาว ๆ ก็ดีหนามีคนสนใจบ้างไม่เปลี่ยวเหงาในเส้นทางเดินของชีวิต...ยกมือขึ้นบ๊าย...บาย....ส่งรอยยิ้ม ๆ ให้กันและกันทำโลกนี้ให้สดสวย..

ก่อนไปทำหน้าที่คุมสอบต่ออันเป็นฉากละครก่อนปิดประตูนอนคืนนี้ฝันถึงใครกันเอ่ย.