สุนทรียสนทนาในวงข้าว วงเล่า ได้ ลปรร กัน สนุกไปเลยครับ
วันที่ 23 กรกฏาคม ที่ผ่านมา เป็นวันที่ดีมากเลยครับ เพราะเป็นวันที่อาจารย์ขจิต มาตราด ท่านอาจารย์ได้กรุณาโทรมาชวนไปทานอาหาร ที่ร้าน เฟื่องฟ้า
วันนั้น มีกันทั้งหมด 6 คน ครับ วงไดอะหลอ็กขนาดพอเหมาะ ดูรูปก่อนครับ

จากซ้าย ผอ.วีรศักดิ์ น้องแบ็ท น้องกล้วย น้องจ๊ะ อ.ขจิต และ Small man
บรรยากาศวันนั้น พูดคุยกันสนุกครับ
- ต่างคนต่างมีเรื่องมาเล่าด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม
- ทุกคน พูดได้เต็มที่ครับ ไม่มีหัวโขน
- เมื่อมีใครพูด ที่เหลือฟังครับ ไม่มีการพูดแทรก
- เมื่อมีใครพูดจบ ถ้าต้องการตะพูด ต้องจ้องจังหวะให้ดีครับ เพราะแต่ละคนต่างก็ต้องการจะพูดทั้งนั้น จ้องไม่ดี พูดไม่ทัน คนอื่นเขาก็พูดทันทีครับ
- ไม่มีการคุยโวโอ้อวด หรือ คุยข่มทับถมกัน
- ไม่มีการวางมาดวางฟอร์ม
- เวลาวันนั้น ผ่านไปเร็วมากครับ
- ทุกคนได้พูด ทุกคนตั้งใจฟัง ได้ ลปรร กัน ทั้งความรู้และประสบการณ์ครับ
พอรุ่งเช้า (24 ก.ค.) อาจารย์ขจิตก็เป็นวิทยากรกระบวนการภาษาอังกฤษ อยู่ที่ สพท.ตราด นั่นเอง แต่ผมหนีไปทำเวทีครอบครัวที่หนองบอน อำเภอบ่อไร่ครับ

ไม่มีหัวโขน ไม่วางมาดวางฟอร์ม นั่นแหละครับ เป็นปัจจัยหลักของสุนทรียสนทนา
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ อ.small man
"ไม่มีการคุยโวโอ้อวด หรือ คุยข่มทับถมกัน
ไม่มีการวางมาดวางฟอร์ม"
เป็นชีวิตที่ราบเรียบดีค่ะ ชอบค่ะ
เป็นบรรยากาศแบบเท่าเทียมกันครับ
เหนื่อยหน่อยนะครับ แต่ผลที่อออกมา ก็คุ้มค่าเกินความเหนื่อยที่เสียไปมากเลยนะครับ
ขอบคุณสำหรับสิ่งดีๆ ที่มอบให้กับชาวตราดครับ
มาชมภาพสมาชิกในวง Dialogue orchestra ครับ
อาจารย์ขจิตพูดถึงอยู่ครับ
ใช้คำได้สนุกดีครับ วง Dialogue orchestra
ขอบคุณมากครับ