ตามตำรากฎหมายเบื้องต้น (Institutiones) ของจัสตเนียน ..สถานภาพทางกฎหมายของคนในสมัยโรมัน ย่อมขึ้นอยู่กับสถานภาพของเขาในสังคมและครอบครัว เพื่อจะได้เป็นบุคคลโดยสมบูรณ์ตามกฎหมาย คนในสมัยโรมันจะต้องเป็นคนเสรี (คือไม่เป็นทาส) มีสถานะเป็นราษฎรโรมันคือ สัญชาติโรมัน และขณะเดียวกันก็เป็นหัวหน้าครอบครัวอีกด้วย

สรุปคือบุคคลโดยสมบูรณ์ตามกฎหมาย จะต้องมีองค์ประกอบครบถ้วน 3 ส่วน (tria capita) คือ

  • เสรีภาพ (libertas, status libertatis) คือ การไม่เป็นทาส
  • สถานภาพความเป็นราษฎรโรมัน (civitas หรือ status civitatis) คือไม่ใช่คนต่างด้าว
  • การมีครอบครัว (familia หรือ status familiae) คือเป็นสมาชิกของครอบครัวโรมัน

การสูญเสียองค์ประกอบอันใดอันหนึ่ง หรือทั้งหมดเป็นการสูญเสียสถานะ (capitis deminutio) ซึ่งมีความมากน้อยต่างกันสุดแล้วแต่กรณี

การสูญเสียสถานะสูงสุด เกิดขึ้นเืืมื่อคนโรมันสูญเสียเสรีภาพ เพราะหมายถึง การสูญเสียความเป็นราษฎรและสิทธิในครอบครัวพร้อมกัน เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อราษฎรโรมันกลายสภาพเป็นทาส

การเปลี่ยนสถานะปานกลาง-เกิดขึ้นเมื่อมีการสูญเสียความเป็นราษฎร แต่ไม่สูญเสียเสรีภาพ เช่น เมื่อราษฎรทำผิด และถูกเนรเทศ โดยปกติแล้วการสูญเสียความเป็นราษฎร หมายถึงการสูญเสียสิทธิในครอบครัวด้วย

การสูญเสียสถานะต่ำสุด -คือเมื่อสูญเสียสมาชิกภาพในครอบครัว เช่นเวลาเด็ก ได้รับการปลดปล่อยจากอำนาจของหัวหน้าครอบครัว, เป็นอิสระทางกม.เอกชน

คนต่างด้าว (peregrini) ทำนิติกรรมตามกม. ius civile ไม่ได้ เพราะไม่มี commercium แต่ทำธุรกิจที่โรมได้ โดยอาศัย ius gentium เช่น ได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตามกม.นี้ อยา่งไร ก็ดีในปี คศ.212 คนต่างด้าวเกือบทั่วจักรวรรดิ์ โรมันได้สัญชาติโรมันหมด

 

ประชุม โฉมฉาย, หลักกฎหมายโรมันเบื้องต้น, น.89-90