เพราะเรื่องสุขภาพสำคัญ เมื่อไม่สบายเป็นโรคร้ายแล้ว ถึงมีเงินทองมากมายก็ช่วยไม่ได้ วิถีชีวิตทั้งของเราเองและครอบครัวก็เปลี่ยนไป ถ้าใครเลิกได้ ผมจะอนุโมทนา..สาธุ....ด้วยคน

       เมื่อวันอังคารที่  14  กรกฎาคม  2552  ที่ผ่านมา    ได้ไปติดตาม   "โครงการคนไทยไร้พุงของไฟฟ้าสันทราย"  ว่าดำเนินการไปถึงไหนแล้ว   ก่อนจะถึงกิจกรรมเล่าเรื่อง  ก็มีการทักทายเล็กน้อยตามที่คุณขอมา  ด้วยเรื่องหวัด 2009  โดยน้องนิด  

        และเริ่มกิจกรรมทักทาย  เกมการหมุนเวียนผลัดกันเป็นผู้นำและผู้ตามในการดูแลสุขภาพ    ด้วยท่าทางการออกกำลังกายแบบจี้กง

          หลังจากแบ่งนั่งตามกลุ่มแล้ว ( เขียว เหลือง ส้ม แดง )  ได้ให้แต่ละกลุ่มลอง....กะประมาณ  ว่า ไข่ 1 ฟอง จะเท่ากับเงาะกี่ผล ??

ตัวอย่างการแบ่งเงาะของแต่ละกลุ่ม 

 บางกลุ่ม เท่ากับเงาะ 7-8 ผล  บางกลุ่มเท่ากับเงาะ 20 ผล

หมายความว่าไงเนี่ย ?? 

        ซึ่งจากการประมาณของแต่ละกลุ่ม ก็พอจะบอกแนวการรับประทานของแต่ละกลุ่มได้   

         เฉลย ... ไข่ 1 ฟอง = เงาะประมาณ 6-8 ชิ้นคำ หรือ 3-5 ผล ค่ะ

            หลังจากนั้นน้องนิด ..ได้เสริมคามรู้ เรื่องการคำนวณพลังงานอาหารอย่างง่ายๆ  และการคำนวณพลังงานที่แต่ละคนควรได้รับในแต่ละวันง่ายๆ  โดยการเอา

 น้ำหนักตัว x 30 =  พลังงานที่ร่างกายแต่ละคน

                                ต้องการ / วัน    

        

          หลังได้รับความรู้กันไปแล้ว  คราวนี้มาถึงกิจกรรม "ฮักหัวใจ๋" ตามดูนะคะ  (เกมห่อไข่ )   โดยกติกามีว่าให้ใช้วัสดุเท่าที่มีจัดการห่อหุ้มไข่อย่างไรก็ได้  โดยที่ปล่อยลงมาแล้ว  ไข่ไม่แตก

          หลังห่อหุ้มจนคิดว่าดีแล้ว  ก็ถึงเวลาปล่อยไข่แสนรักแล้ว  ลองตามดูนะคะ

          ผลที่ออกมามีบางกลุ่มแตก  บางกลุ่มไม่แตก  และเหมือนฟ้าบันดาลกลุ่มสีแดงไข่แตก  ฮ่าๆ 

            จากกิจกรรมเปรียบเทียบ....

ไข่                  เหมือนหัวใจของเรา  ซึ่งเราต้องปกป้องไม่ให้เกิด

                      อันตรายใดๆไว้อย่างหวงแหน

หลอดดูด        เปรียบเหมือน  อาหารที่เรากินเข้าไปแต่ละมื้อ

แผ่นพลาสติก  เปรียบเหมือน  การออกกำลังเพื่อปกป้องตัวเอง

                       แข็งแรง

ตะเกียบ           เปรียบเหมือน ทีม /ชุมชนของเรา ที่ต้องช่วยกัน

                       ร่วมคิดร่วมทำให้ชุมชน /องค์กรเรามีสุขภาพดี

 

             หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันไปทำภารกิจ    โดยสัญญากันว่าจะมาเจอกันใหม่  ครั้งหน้า 28 กรกฎาคม ที่จะถึงนี้

             เหลือแต่แกนนำที่ต้องมานั่งคุยบอกเล่าเทคนิค   ผ่านการเล่าเรื่องกันว่าได้ไปทำอะไรบ้าง

เริ่มที่ท่านผู้จัดการฯ ท่านเล่าว่า ...

         ตอนนี้เริ่มตั้งเป้าหมายระยะสั้นชัดเจน  เดิมน้ำหนักก่อนเข้าโครงการ 78 กิโลกรัม  ตอนนี้เหลือ 74 กิโลกรัม    ส่วนโครงการระยะยาว  คือ อยากลดเอวจากเดิม 95  เป็น 90 ให้ได้

          ในส่วนเรื่องการกิน  มื้อเย็นไม่กินอะไรยกเว้นผลไม้รสไม่หวาน  หรือ อาจจะมีน้ำเต้าหู้หรือนมพร่องมันเนยเสริมบ้าง

          การออกกำลังกายก็ต้องทำอย่างมีสมาธิ มีสติ  และต้องทำตามสมรรถนะของตัวเอง   ไม่หักโหม   ปัจจุบันยังจ๊อกกิ้ง 30 นาที  และ Sit up  150  ครั้ง  ทุกวัน   เวลาออกกำลังกายแล้วเหงื่อออกเต็มหน้ารู้สึกว่าเบาสบาย  และใช้ได้แล้ว 

 

คุณสุริยันเล่าว่า...

             ตอนนี้ได้เริ่มไปออกกำลังกาย   ที่ศูนย์ฟิตเนต ที่แม่โจ้    ก็พยายามชักชวนเพื่อนร่วมงานไป  แต่ยังมีคนไปน้อยอยู่  ตอนนี้ไปกับคุณไตรวิทย์  น้ำหนักลง 1 กิโลกรัม  แต่เอวยังไม่ลด   ไปออกกำลังกายที่นี่แล้วเจอแรงบันดาลใจ  คือ..... มีคุณลุงคนหนึ่งอายุมากแล้ว  มาออกกำลังกายทุกวัน  แข็งแรง  กล้ามเป็นมัดๆ   ลุงบอกว่าวันไหนไม่ได้มาแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายตัว  รู้สึกว่าเราต้องทำให้ได้  ขนาดคุณลุงอายุมากแล้วยังทำได้  เลยต้องกลับมาให้กำลังใจตัวเอง....  สู้ๆ

คุณไตรวิทย์   เล่าว่า...

          พยายามไปออกกำลังกาย  2-3 ครั้ง / สับดาห์  เหงื่อออกแล้วสบายตัว  พยายามดึงเพื่อนไปร่วมอยู่    แต่ถึงเพื่อนๆไม่ไป   ก็จะต้องไปเพราะมีเพื่อนๆที่ออกกำลังกายรออยู่แล้ว

ท่านผู้ช่วยผู้จัดการสิทธิศักดิ์   เล่าว่า...

        ตอนนี้พยายามออกกำลังกายบ้างด้วยการเดิน  น้ำหนักเริ่มลดลง   แต่รอบเอวยังไม่ลด  เพราะไม่ได้ทำ Sit up    แต่ปัญหา  คือ  ควบคุมอาหารไม่ได้  อยากให้มีผู้รู้มาแนะนำ  "วิธีข่มใจตัวเอง"

 

คุณเฉลิมชาติ   เล่าว่า....

          ที่สำคัญ คือ ต้องมี commitment  กับตัวเอง และต้องทำให้ได้   ปัจจุบันกินอาหารลดลง   โดยเฉพาะแอลกอฮอล์    เลิกความคิดที่ว่า  เวลาไปงานเลี้ยง / อบรม  ต้องกินให้คุ้มเพราะกลัวขาดทุน

         ออกกำลังกายหลายอย่าง  ทั้งจักรยาน  วิ่ง  แบดฯ  แล้วแต่สะดวก

คุณวิรัตน์   เล่าว่า....

            ในฐานะที่คลุกคลีกับนักกีฬามาก่อน  ขอเตือนว่า  พวกเราต้องออกกำลังตามความสามารถ  และ ต้องทำอย่างถูกวิธี  เพราะถ้าทำผิดแล้ว  อันตรายจะตามมา  ส่วนตัวเองพยายามออกกำลังตามลูก  เนื่องจากลูกเป็นนักกีฬาอยู่แล้ว

คุณอุดม   เล่าว่า....

       ตอนนี้เริ่มออกกำลังกายมากขึ้น  ด้วยการเดิน  และพยายามใช้ยางยืดกับการบริหารร่างกาย     แต่มีอยู่อย่างที่ทำไม่ได้    คือ ความอ่อนตัว  เวลาฝึกแล้วจะเป็นตะคริวที่ท้อง  คงต้องไปอบอุ่นร่างกายให้พร้อมกว่านี้  และคงต้องค่อยๆทำ

          เรื่องอาหารปกติจะระวังอยู่แล้ว     ตอนนี้จะเอาวิธีการคำนวณพลังงานที่ได้รับวันนี้ไปให้แม่บ้าน  เพื่อใช้ประกอบการปรุงและคำนวณอาหารในแต่ละมื้อด้วย

 

                  

บทส่งท้ายของท่านผู้จัดการ   ฝากให้คิด...

             แต่ก่อนผมเป็นโรคเก๊าต์   ทรมานมากเดินไม่ได้  ต้องนั่งรถเข็ญไปหาหมอ  มันรู้สึกทรมาน  และที่สำคัญ คือ โดนคุณหมอตำหนิ  ทำให้ตัดสินใจเลิกแอกอฮอล์   เพราะเวลาดื่มแล้วมันลืมตัว  เรากินอะไรๆก็อร่อย  กินทุกอย่าง  ทั้งหวานๆ มันๆ   เครื่องในสัตว์  สุขภาพก็ยิ่งแย่    จึงอยากให้น้องๆเลิกเหล้าเสียตั้งแต่วันนี้  เริ่มตั้งแต่เข้าพรรษานี้และเลิกต่อเนื่องไป               

            เพราะเรื่องสุขภาพสำคัญ   เมื่อไม่สบายเป็นโรคร้ายแล้ว  ถึงมีเงินทองมากมายก็ช่วยไม่ได้    วิถีชีวิตทั้งของเราเองและครอบครัวก็เปลี่ยนไป  ถ้าใครเลิกได้   ผมจะอนุโมทนา..สาธุ....ด้วยคน