การทำงาน  ที่มีหน้าที่ ที่จะต้องปฏิบัติเสมอ  ทำซ้ำๆๆ บ่อยๆๆ ก็เกิดความชำนาญ และนำมาเล่าสู่กันฟัง  คงไม่ใช่ เป็นคนเก่ง.....ไม่ยอมรับเลยว่าเก่ง   เพราะคนเก่ง  ย่อมหมายถึง  ทำได้ดีที่สุด 

งานที่ครูอ้อยทำนั้น  เป็นเพียงงานง่ายๆๆ  พื้นฐานที่ทุกคนทำได้  ฟังดูแล้ว  อ่านดูแล้ว ง่ายๆๆ  ด้วยชอบทำ และนำมาเขียนเล่าให้ผู้อื่นอ่าน  เป็นบันทึกเหตุการณ์ การกระทำที่เกิดขึ้น  มีทั้งผลดี และข้อจำกัด  ที่ต้องจด จำ และแก้ไข เสมอ 

คนเก่ง  ส่วนใหญ่  จะอยู่ในกลุ่ม ที่เป็นนักคิด  คิดสร้างสรรค์  สั่งงานมาให้  คนทำงานได้ปฏิบัติ 

คิดอะไรต่ออะไร  ในเชิงทฤษฎี  มาให้คนปฏิบัติ ได้ทำ 

งานบางงาน  เรื่องบางเรื่อง ยังไม่ได้ทันได้ทำเลย  งานต่อไปออกมาอีก  ซ้ำซ้อน กันมา ให้เราปฏิบัติ  เสมือนกับเรา...ว่างงาน  อย่างนั้นล่ะ  

นี่เป็นเรื่องของคนเก่ง  ที่สังคมยอมรับ 

แถมยังมีงาน  ประเภทสำรวจ เพื่อ การพัฒนา  ทำให้พวกเรานักปฏิบัติ ใจแป้ว เช่น การประเมินความรู้  ....

นี่มัน  ไม่ใช่เรื่องง่ายๆๆ แบบที่นักคิด ได้ใช้สมองของท่านที่จัดว่า...เป็นคนเก่ง  มาจัดการกับพวกเรา ที่เป็นนักปฏิบัติ  

สอบ เพื่อประเมินว่า...เรามีความรู้ ความสามารถกันมากเพียงใด...สมอ้างว่า เป็นการพัฒนา 

ซึ่งเรา  ถูกวัดและประเมินกัน...ตั้งแต่การสอบบรรจุ กันมาแล้ว 

พ้นทดลองราชการมาแล้ว 

ทำผลงานผ่านกันมาแล้ว.....

พัฒนามาตามขั้นตอนที่ท่านคิดมาให้แล้ว 

ทำไมซ้ำซ้อนกันอย่างนี้  

ทำไมล่ะ....ว่างกันมากหรือ....

แต่พวกเรา ไม่ได้ว่างกันนะ  ต้อง ทำ ทำ ทำ ทำ ทำ วันละหลายๆๆเรื่อง.....

บ่นกันหน่อย